به گزازش پارسینه به نقل از اقتصادنیوز، درست در در قلب استان صنعتی گوانگ دونگ چین، جایی که خطوط تولید با بازوهای رباتیک احاطه شده اند، تحولی در حال وقوع است که فراتر از اهداف اولیه صنعت چین به نظر می رسد.

کارخانه ها این ربات های مجهز به هوش مصنوعی را برای افزایش بهره وری، کاهش هزینه ها و جبران کمبود نیروی کار به کار گرفتند، اما نتیجه ای که اکنون مشاهده می شود، چیزی فراتر از رشد تولید است؛ کاهش مصرف انرژی، کاهش آلاینده ها و حرکت تدریجی صنایع به سوی تولیدی پاک تر.

انقلاب ربات ها در کارخانه ها

اکونومیست تایمز در گزارشی نوشت: چین امروز بیش از 40 درصد از ربات های صنعتی جهان را در اختیار دارد و هر سال حدود 300 هزار ربات جدید نیز در کارخانه های این کشور نصب می شود. این ماشین ها دیگر تنها وظیفه مونتاژ یا جابه جایی قطعات را بر عهده ندارند، بلکه با استفاده از هوش مصنوعی، عملکرد خطوط تولید را به صورت لحظه ای تحلیل کرده و فرآیندها را برای دستیابی به بیشترین بازده و کمترین اتلاف تنظیم می کنند.

یکی از مهم ترین مزیت های این فناوری، کاهش هدررفت مواد اولیه است. ربات های هوشمند با دقتی بسیار بیشتر از نیروی انسانی عملیات تولید را انجام می دهند و همین موضوع باعث می شود تا میزان ضایعات، مصرف انرژی و مواد اولیه به شکل محسوسی کاهش پیدا کند.

این سامانه ها همچنین کیفیت هوا، میزان مصرف برق و وضعیت تجهیزات را به صورت مداوم پایش می کنند. در صورت مشاهده هرگونه اتلاف یا افزایش آلایندگی، هوش مصنوعی می تواند به طور خودکار تنظیمات دستگاه ها را تغییر دهد تا مصرف انرژی و انتشار آلاینده ها به حداقل برسد.

نکته قابل توجه این است که بسیاری از این دستاوردهای زیست محیطی نه به دلیل سیاست های سبز شرکت ها، بلکه در نتیجه تلاش برای کاهش هزینه های تولید حاصل شده است؛ پدیده ای که برخی پژوهشگران از آن با عنوان محیط زیست گرایی ناخواسته یاد می کنند.

در واقع، هرچه کارخانه ها کارآمدتر عمل کنند، مصرف انرژی و مواد اولیه نیز کاهش می یابد و همین موضوع به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای منجر می شود. بنابراین منافع اقتصادی و اهداف زیست محیطی در بسیاری از موارد در یک مسیر قرار گرفته اند.

ویژگی مهم دیگر این تحول، یادگیری مستمر سامانه های هوش مصنوعی است. این سیستم ها با جمع آوری حجم عظیمی از داده های تولید، الگوهای جدیدی برای افزایش بهره وری شناسایی می کنند. هر بار که مصرف انرژی یا میزان ضایعات کاهش می یابد، داده های جدیدی تولید می شود که به الگوریتم ها امکان می دهد راهکارهای مؤثرتری برای بهینه سازی ارائه کنند.

در نتیجه، روند بهبود عملکرد کارخانه ها متوقف نمی شود و با گذشت زمان شتاب بیشتری می گیرد.

تأثیر این تحول تنها به صنایع چین محدود نیست. بسیاری از فناوری های توسعه یافته در کارخانه های چینی اکنون به بازارهای جهانی صادر می شوند و کشورهای در حال توسعه نیز به تدریج از این تجهیزات بهره می گیرند.

اگر این روند ادامه یابد، کشورهایی که در مسیر صنعتی شدن قرار دارند می توانند بدون تکرار تجربه آلودگی گسترده ای که چین در دهه های گذشته با آن روبه رو بود، از فناوری های هوشمند برای توسعه صنایع خود استفاده کنند.

البته کارشناسان تأکید می کنند که رباتیک و هوش مصنوعی به تنهایی ضامن حفاظت از محیط زیست نیست.

میزان موفقیت این فناوری ها تا حد زیادی به منبع تأمین انرژی کارخانه ها، سیاست های صنعتی و سرمایه گذاری در انرژی های تجدیدپذیر بستگی دارد.

با این حال، تجربه چین نشان می دهد که فناوری هایی که در ابتدا با هدف افزایش سودآوری و رقابت پذیری توسعه یافته اند، می توانند به یکی از مهم ترین ابزارهای کاهش مصرف انرژی، افزایش بهره وری و کاهش آلایندگی صنایع تبدیل شوند؛ الگویی که شاید مسیر آینده تولید صنعتی در جهان را نیز تغییر دهد.