به گزارش ورزش سه، اسپانیا یک روز پس از فتح جام جهانی ۲۰۲۶، بیش از هر زمان دیگری به آینده امیدوار است. تیمی که دو سال قبل قهرمان اروپا شد و حالا بر بام فوتبال جهان ایستاده، نه‌تنها از نظر نتایج، بلکه از لحاظ کیفیت نسل بازیکنان و ثبات مدیریتی هم شرایطی ایده‌آل دارد. طبیعی است این سوال مطرح شود که آیا لاروخا در آستانه ساختن یک سلسله پادشاهی جدید در فوتبال جهان است؟

پرسش بزرگ این روزها این است که آیا نسل فعلی اسپانیا می‌تواند حتی از تیم افسانه‌ای سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ هم موفق‌تر باشد؛ تیمی که دو قهرمانی متوالی اروپا و یک جام جهانی به دست آورد؟

پاسخ این سؤال فعلاً مشخص نیست، اما شواهد نشان می‌دهد آینده برای اسپانیا بسیار روشن است.

مهم‌ترین دلیل این خوش‌بینی، میانگین سنی پایین تیم لوئیس دلافوئنته است. اسپانیا با میانگین سنی ۲۶.۷۳ سال، ششمین تیم جوان جام جهانی ۲۰۲۶ بود؛ این تیم هنوز در ابتدای مسیر خود قرار دارد و نه در پایان یک نسل.

اگر بازیکنان این تیم روند فعلی خود را حفظ کنند، اسپانیا در یورو ۲۰۲۸ و همچنین جام جهانی ۲۰۳۰ که بخشی از آن را در خانه برگزار خواهد کرد، می‌تواند روی همین ستاره‌ها حساب کند.

در واقع تنها آیمریک لاپورت ممکن است به دلیل افزایش سن در آن مقطع از دوران اوج خود فاصله گرفته باشد. او در یورو ۲۰۲۸، ۳۴ ساله و در جام جهانی ۲۰۳۰، ۳۶ ساله خواهد بود. همچنین رودری و فابین روئیز که این روزها ۳۰ ساله هستند، در آن زمان وارد سال‌های پایانی دوران فوتبال‌شان خود می‌شوند.

به جز این سه نفر بیشتر مهره‌های اصلی اسپانیا بهترین سال‌های فوتبال خود را پیش رو دارند.

پدرو پورو، مارک کوکوریا، پائو کوبارسی، پدری، دنی اولمو، فران تورس، الکس بائنا، لامین یامال، نیکو ویلیامز، میکل اویارزابال، گاوی، مارک پوبیل و اریک گارسیا، همگی در دو تورنمنت بزرگ آینده یا در اوج دوران حرفه‌ای خود خواهند بود یا همچنان بازیکنانی جوان به شمار می‌روند.

نماد این نسل، لامین یامال و پائو کوبارسی هستند؛ دو ستاره‌ای که در جام جهانی ۲۰۳۰ بیست و سه ساله خواهند بود و می‌توانند ستون‌های اصلی اسپانیا باشند.

اما آینده درخشان لاروخا فقط به بازیکنان حاضر در جام جهانی محدود نمی‌شود.

چندین استعداد بزرگ دیگر یا به دلیل مصدومیت یا رقابت شدید موفق نشدند جایی در فهرست نهایی دلافوئنته پیدا کنند. بازیکنانی مثل فرمین لوپز ۲۳ ساله، دین هویسن ۲۱ ساله، آلبرتو مولیرو ۲۲ ساله، مارک برنال ۱۹ ساله، کریستیان موسکرا ۲۲ ساله، یرمای ۲۳ ساله، کارلوس اسپی ۲۰ ساله، خاکوبو رامون ۲۱ ساله، سامو آگهوا ۲۲ ساله، رودریگو مندوزا ۲۱ ساله و پابلو باریوس ۲۳ ساله از جمله استعدادهایی هستند که می‌توانند در سال‌های آینده به ترکیب اصلی تیم ملی اسپانیا اضافه شوند.

جریان استعدادسازی در فوتبال اسپانیا هم همچنان با قدرت ادامه دارد.

تیم زیر ۱۹ سال اسپانیا به‌تازگی قهرمان اروپا شده و بازیکنانی مثل آندرس کوئنکا، که به کومو پیوسته، خورخه سالیناس که از او به عنوان گزینه بارسلونا یاد می‌شود، ژاوی اسپارت، تیاگو پیتارش، خسوس فورتئا و هوگو لوپز، آقای گل این رقابت‌ها، از جمله استعدادهایی هستند که می‌توانند در آینده راه خود را به تیم ملی بزرگسالان باز کنند.

آمار موفقیت تیم‌های پایه اسپانیا این روند را تأیید می‌کند. لاروخا علاوه بر کسب مدال طلای المپیک، در پنج دوره از هشت دوره اخیر رقابت‌های قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا به فینال رسیده و سه بار عنوان قهرمانی را به دست آورده است.

کارشناسان معتقدند این روند در سال‌های آینده ادامه خواهد داشت؛ به‌ویژه حالا که قوانین سختگیرانه بازی جوانمردانه مالی در لالیگا، باشگاه‌های اسپانیایی را بیش از گذشته به استفاده از بازیکنان آکادمی‌های خود سوق داده است.

در کنار همه این عوامل، آرامش مدیریتی به فوتبال اسپانیا بازگشته است.

پس از سال‌ها حاشیه و بحران در فدراسیون فوتبال اسپانیا، در حال حاضر رافائل لوزان، رئیس جدید فدراسیون، سیاستی کاملاً متفاوت از دوران لوئیس روبیالس در پیش گرفته است. او ترجیح می‌دهد دور از جنجال کار کند و مهم‌ترین هدفش حفظ لوئیس دلافوئنته و فراهم کردن بهترین شرایط برای ادامه فعالیت این سرمربی موفق است.

دلافوئنته حالا نه‌تنها از حمایت کامل بازیکنانش برخوردار است، بلکه محبوبیت بالایی بین هواداران فوتبال اسپانیا پیدا کرده و انتظار می‌رود حداقل تا پایان یورو ۲۰۲۸ روی نیمکت لاروخا بماند.

با چنین ترکیبی از استعداد، ثبات و تجربه، اسپانیا از همین حالا یکی از اصلی‌ترین مدعیان قهرمانی یورو ۲۰۲۸ در انگلیس و ایرلند محسوب می‌شود؛ تیمی که شاید آغازگر یک عصر طلایی جدید در فوتبال جهان باشد.