به گزارش "ورزش سه"، جوب، هافبک بوروسیا دورتموند، برای نخستین بار به اردوی تیم ملی انگلیس دعوت شده تا این تیم را در مسابقات لیگ ملت‌ها مقابل کرواسی در روز پنجشنبه و اسپانیا در روز یکشنبه همراهی کند.

اگر این بازیکن ۲۱ ساله در یکی از این دو مسابقه به میدان برود، برادران بلینگام به بیست‌ودومین زوج برادری تبدیل خواهند شد که پیراهن تیم ملی انگلیس را بر تن کرده‌اند. ۱۹ سال از آخرین باری که دو برادر به طور همزمان برای انگلیس بازی کردند، می‌گذرد. گری و فیل نویل، دو ستاره سابق منچستریونایتد، آخرین برادرانی بودند که در کنار یکدیگر برای سه‌شیرها به میدان رفتند.

جود، هافبک ۲۳ ساله رئال مادرید، پیش‌تر گفته بود پوشیدن پیراهن تیم ملی انگلیس در کنار برادر کوچک‌ترش می‌تواند به مهم‌ترین اتفاق دوران حرفه‌ای او تبدیل شود. جوب که کاپیتان تیم ملی زیر ۲۱ سال انگلیس است و در فصل جاری به یکی از مهره‌های کلیدی دورتموند تبدیل شده، نیز با اظهارات برادرش درباره این اتفاق فوق‌العاده موافق بود.

جوب روز سه‌شنبه گفت:«نمی‌توانم این موضوع را نادیده بگیرم، اما طبیعتاً حضور جود در اینجا هم احساس فوق‌العاده‌ای برای خانواده ما به همراه دارد. راستش را بخواهید، این اتفاق واقعاً خاص است. این فرصت، امتیاز بزرگی در کنار اتفاقی است که به خودی خود بسیار خاص و فوق‌العاده محسوب می‌شود. 

دعوت شدن به تیم ملی انگلیس به تنهایی یک رؤیاست. اینکه این فرصت را داشته باشم در کنار برادرم نماینده انگلیس باشم، چیزی است که واقعاً نمی‌توانم آن را با کلمات توصیف کنم و خیلی جالب است. فکر می‌کنم فقط احساسات می‌توانند چنین لحظه‌ای را توصیف کنند و امیدوارم اگر این اتفاق رخ بدهد، شاهد احساسات زیادی از سوی اطرافیان، به‌ویژه اعضای خانواده‌ام باشید.»

جوب هفته گذشته از سوی توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس، از دعوت شدنش به تیم ملی مطلع شد. توخل فاش کرده بود که جود به او توصیه کرده نگاهی به برادرش داشته باشد. توخل نیز گفته بود اینکه بتواند هر دو برادر را به تیم ملی دعوت کند، «داستانی زیبا» خواهد بود.

جوب در این باره گفت: «بله، طبیعتاً مثل هر بازیکن دیگری امیدوار بودم چنین اتفاقی رخ بدهد. پنجشنبه گذشته، زمانی که از تمرین به خانه برمی‌گشتم، در حال رانندگی بودم که پیامی روی صفحه خودرویم ظاهر شد. داخل پیام نوشته شده بود: سلام جوب، من توماس توخل هستم. همان‌طور که می‌توانید تصور کنید، از خوشحالی در پوست خودم نمی‌گنجیدم و هیجان‌زده شده بودم. 

وقتی کمی بعد تماس تلفنی را دریافت کردم، همه چیز برایم کاملاً غیرواقعی به نظر می‌رسید. در آن لحظه واقعاً نمی‌دانید باید چه واکنشی نشان بدهید، اما فقط از شدت خوشحالی سر از پا نمی‌شناسید. من هم نمی‌توانستم لبخند زدن را متوقف کنم.»