گزارش پارسینه/حمید رضا اسکندری//علم و دانش از مهم ترین سرمایه های هر جامعه برای ساختن آینده ای بهتر هستند اما پیشرفت علمی زمانی معنا پیدا می کند که آثار آن در زندگی روزمره مردم دیده شود.

روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه، فرصتی است برای یادآوری این حقیقت که علم نباید فقط در دانشگاه ها، آزمایشگاه ها و مراکز تحقیقاتی باقی بماند، بلکه باید در خدمت رفاه عمومی، حفاظت از طبیعت، سلامت انسان ها و توسعه پایدار قرار گیرد.

شعار سال 2026 این مناسبت، ایجاد زمینه مشترک از طریق دیپلماسی علمی است، موضوعی که بر همکاری علمی میان کشورها برای مقابله با چالش های مشترک بشری تأکید دارد.

امروز مشکلاتی مانند تغییرات اقلیمی، بحران آب، آلودگی هوا، تخریب جنگل ها و کاهش تنوع زیستی، مرزهای جغرافیایی نمی شناسند. مقابله با این چالش ها نیازمند دانش، پژوهش و همکاری متخصصان است.

برای کشوری مانند ایران که با مشکلات جدی زیست محیطی و کمبود منابع آبی روبه روست، استفاده از ظرفیت علمی و پژوهشی اهمیت دوچندانی دارد.

مدیریت علمی منابع آب، اصلاح الگوی مصرف، توسعه انرژی های پاک، جلوگیری از فرسایش خاک، حفاظت از حیات وحش و کاهش آلودگی هوا، تنها با توصیه و شعار محقق نمی شود بلکه به برنامه ریزی دقیق، تحقیقات کاربردی و تصمیم گیری بر اساس نظر کارشناسان نیاز دارد.

در این میان، حمایت از پژوهشگران، دانشگاه ها و استعدادهای جوان نیز باید در اولویت قرار گیرد. جامعه ای که به علم و دانشمندان خود بها می دهد، برای حل مشکلات امروز و ساختن فردای بهتر توانمندتر خواهد بود.

از سوی دیگر، لازم است فاصله میان پژوهش و اجرا، کاهش پیدا کند. چه بسیار تحقیقات ارزشمندی که اگر به درستی مورد استفاده قرار گیرند، می توانند به بهبود شرایط زندگی مردم و کاهش هزینه های کشور کمک کنند.

انتظار می رود مسئولان با حمایت واقعی از تحقیقات کاربردی، استفاده از نظرات متخصصان و همکاری مؤثر میان دانشگاه ها و دستگاه های اجرایی، زمینه بهره گیری از دانش را در حل مسائل کشور فراهم کنند.

علم ، زمانی در خدمت توسعه است که نتیجه آن در زندگی مردم احساس شود در آبی که هدر نمی رود، هوایی که پاک تر است، جنگلی که حفظ می شود و نسلی که با امید و آگاهی بیشتری به آینده نگاه می کند.

آینده بهتر با شعار ساخته نمی شود آینده را باید با دانش، همکاری و مسئولیت پذیری ساخت.