به نقل از فرارو،

کوچه ای در تهران (خیابان شریعتی، بالاتر از خیابان شهید مطهری) به نام مجتبی مینوی نام گذاری شده که کتابخانه ای هم به نام این چهره فقید فرهنگی، میراث او را در خود جای داده است؛ مجموعه کتابخانه شامل کتاب هایی به زبان های فارسی، عربی، اردو، انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، روسی و… است.

این کتابخانه همچنین دارای نسخه های خطی و عکسی در زمینه های ایران شناسی، اسلام شناسی، تاریخ، ادبیات و جغرافیاست. در بسیاری موارد، یادداشت های خطی مینوی نیز در حاشیه کتاب ها ثبت شده است که بر ارزش و اهمیت کتاب ها می افزاید.

کتابخانه استاد مینوی ، در اصل، متعلق به مجتبی مینوی -ادیب و دانشمند معاصر- بوده که در 26 دی ماه 1355 آن را به ملت ایران هدیه کرده است. ابتدا کتاب ها به مالکیت بنیاد شاهنامه فردوسی درآمد و سپس با ادغام بنیاد مزبور در مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی کنونی)، کتابخانه تابع مؤسسه مزبور شد و در سال 1362 رسماً بازگشایی و پذیرای محققان و دانش پژوهان شد. این کتابخانه در حال حاضر به صورت واحدی از مدیریت کتابخانه های پژوهشگاه اداره می شود.

محمد دهقانی -نویسنده، منتقد ادبی و عضو هیئت امنای این کتابخانه- که در سال های اخیر بر یادداشت های مجتبی مینوی کار می کند، از اینکه مسئولان پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی حمایتی از این کتابخانه ندارند، انتقاد کرد و گفت: هیئت امنا اختیارات زیادی ندارد.

دهقانی گفت: شب گذشته که باران آمده چون ناودان هم گرفته بوده آب وارد ساختمان شده است. متاسفانه نظارتی از لحاظ فنی و فیزیکی روی ساختمان اعمال نمی شود. ما در اینجا هیات امنا هستیم اما کارمان نظارت بر ساختمان نیست. متاسفانه چون ساختمان کناری را خراب کرده بودند و بخشی از این ساختمان هم خراب شده بود و هیچ کس از پژوهشگاه علوم انسانی برای نظارت نیامد.

وی افزود: این کتاب ها که الان خیس شده و بچه ها با سشوار و پنکه در حال خشک کردنشان هستند، همه نفیس هستند و چیزی نیستند که کسی بتواند برای اینها جایگزین بگذارد.

او تصریح کرد: بخشی از اینها نامه های خود استاد مینوی هستند که آسیب دیده اند اینها سند هستند متاسفانه کسی دلسوزی نمی کند و هیچ گونه نظارت و کنترلی نیست.

دهقانی گفت: اینها ثروث ملی و ثروت فرهنگی است که در حال تخریب است. من زمان جنگ هم مدام نگران بودم چون این اطراف را هم زدند. شیشه زمان جنگ شکسته و ما تازه الان با یک پلاستیک پنجره را پوشانده ایم. نیامدند حتا این شیشه را عوض کنند. این از بی تدبیری آقایونی است که هیچ نظارتی ندارند.