به گزارش "ورزش سه"، شرایط بارسا در پایان نیمه اول خوب به نظر نمی‌رسید اما وضعیت برای فلیک به‌ مراتب بدتر بود. او در مدیریت بازی‌های مهم مقابل پاری‌ سن‌ ژرمن و رئال مادرید مردد عمل کرده بود، از نحوه مدیریت دقایق بازی رودری ناراضی بود و حالا شاهد بود که تیمش در نیمه اول این دیدار هم بدون هدف و برنامه مشخص بازی می‌کند.

اتلتیکو کاملاً بر تیمی سردرگم و ناهماهنگ مسلط شده بود که در دام تمام ترفندهای سیمئونه افتاده بود. بارسا با تغییر جهت بازی به سمت جناح ضعیفش تنبیه می‌شد. بائنا و گریمالدو اعتماد به‌ نفس بیشتری پیدا می‌کردند، جولیانو خود را به محوطه جریمه می‌رساند و باریوس و کوکه بازی را مطابق خواسته سیمئونه پیش می‌بردند، چرا که برنال و پدری قادر به تأثیرگذاری نبودند.

گل تساوی فرمین در وقت‌های تلف‌ شده نیمه اول، دلیلی برای دست روی دست گذاشتن و انجام ندادن تغییرات نبود. حالا نوبت فلیک بود که دست به کار شود، تغییری غیرمنتظره اما درخشان. فرانکی دی‌یونگ در پست دفاع راست ظاهر شد. فوتبال گاهی شبیه شطرنج است. گاهی تنها یک حرکت برای تغییر جریان بازی کافی است.

و همین اتفاق هم رخ داد. حضور فرانکی دی‌یونگ نظم را به تیم بازگرداند. بارسا اقتدار بیشتری پیدا کرد. سردرگمی نیمه اول جای خود را به کنترل تاکتیکی بازی داد. بارسا به کمک این بازیکن هلندی برتری عددی هم به دست آورد و مشخص بود که با حضور دی‌یونگ، فرمین و لامین یامال می‌توان اتفاق متفاوتی را در آن منطقه رقم زد. این اتفاق در جریان منتهی به گل دوم بارسا رخ داد.

البته این آخرین تغییر در ساختار دفاعی این تیم نبود. بازگشت اریک گارسیا و کریستنسن نیز خط دفاعی تیم را بیش از پیش تقویت کرد. بارسا در ابتدا با خط دفاع چهار نفره متشکل از فارینیاس، کوبارسی، جرارد مارتین و کانسلو بازی می‌کرد. سپس با نفوذ دی‌یونگ به سمت جلو رفت و در نهایت با ترکیب اریک، کوبارسی، کریستنسن و جرارد مارتین به کار خود ادامه داد.

در واقع، خط دفاعی باتجربه‌تر و مطمئن‌تر به دی‌یونگ اجازه داد در خط میانی با پدری ارتباط برقرار کند که در طول مسابقه پیشرفت چشمگیری داشت. در نهایت، بارسا تقریباً با آسودگی خاطر به پیروزی رسید، مسابقه‌ای که بار دیگر درخشش لامین یامال در بازی‌های بزرگ را به نمایش گذاشت. یک پاس گل تماشایی دیگر از او.

از آنجا که فوتبال به چگونگی شروع بازی نیست، بلکه به نحوه پایان دادن به آن بستگی دارد، فلیک به‌ عنوان برنده و پیروز از ورزشگاه متروپولیتانو خارج شد، چرا که می‌دانست چگونه جریان بازی را به سمتی هدایت کند که تیمش به آن نیاز داشت. عامل اصلاح و تغییر شرایط، همیشه از رویکرد تاکتیکی اولیه مهم‌تر است. در عکس یادگاری تیم پیروز نیز دی‌یونگ در کنار سرمربی آلمانی دیده می‌شود.

این بازیکن هلندی از شرایط موجود دلخور است چون معتقد است هواداران بارسلونا آن‌طور که شایسته اوست، برایش ارزش قائل نیستند. هواداران از این که او نتوانسته است به همان رهبر و ستاره‌ای تبدیل شود که هنگام انتقالش از آژاکس انتظارش را داشتند، انتقاد می‌کنند. اما در میان تمام این اختلاف‌ نظرها، روزهایی هم وجود دارد که درست مانند اتفاقی که در مادرید رخ داد، عشق دوباره بازمی‌گردد.