محمود واعظی با انتقاد از برخی اقدامات تخریبی و برچسب زنی علیه مسئولان، گفت: کافی است بازتاب توهین ها به برخی از مسئولان را در رسانه های معاند، به ویژه رسانه های وابسته به رژیم صهیونیستی، مشاهده کنید. آنها به خوبی از این حواشی برای پیشبرد اهداف خود بهره برداری می کنند. در حقیقت، این افراد ناخواسته و غیرعامدانه در مسیری حرکت می کنند که دشمن می خواهد.

به گزارش ایرنا، وی ادامه داد: نقد دلسوزانه و ارائه دیدگاه های منصفانه و کارشناسی، لازمه پویایی سیاسی کشور است، اما توهین و تخریب مسئولان و اساسا جملگی افرادی که به پیگیری مسائل از طریق سیاسی باور دارند تحت هیچ شرایطی پذیرفتنی نیست.

مسئول دفتر رییس دولت دوازدهم بیان کرد: این گونه بداخلاقی های سیاسی، افزون بر دلسرد کردن مردم، زمینه ساز تفرقه، دوقطبی و گسست در جامعه است و باید هرچه سریع تر متوقف شود.

واعظی علت و رمز موفقیت کشور در جنگ 40 روزه را وحدت و انسجام ملی عنوان کرد و گفت: هنگامی که مردم شاهد یکپارچگی ارکان نظام بودند، با تمام وجود به میدان آمدند و از کشور حمایت کردند.

وی تاکید کرد: اما امروز، دوقطبی سازی، تخریب و نسبت دادن برچسب های ناروا به مسئولان پرتلاش و مدیرانی که در خط مقدم خدمت و دفاع از منافع ملی قرار دارند، افزون بر آنکه از انگیزه و توان خدمتگزاران کشور می کاهد، سرمایه اجتماعی را نیز تضعیف و مردم را دلسرد می کند؛ امری که در نهایت، قدرت چانه زنی و ابتکار عمل ایران را در صحنه بین المللی تحت تأثیر قرار می دهد.

قائم مقام حزب اعتدال و توسعه تأکید کرد: نباید میدان و دیپلماسی را از یکدیگر جدا تصور کنیم. دشمن زمانی برای تیم مذاکره کننده اعتبار و اهمیت بیشتر قائل می شود که انسجام داخلی کشور را مشاهده کند.

واعظی عنوان کرد: در مسائل کلان سیاست خارجی، هر اندازه اختلافات داخلی کمتر به عرصه عمومی و رسانه ای کشیده شود، قدرت چانه زنی کشور افزایش خواهد یافت. در همه کشورها، رقابت های سیاسی در داخل وجود دارد، اما هنگامی که پای منافع ملی و امنیت کشور در میان باشد، حفظ وحدت در پیام و رفتار، بخشی از اقتدار ملی محسوب می شود.

وی تصریح کرد: همان گونه که رزمندگان غیور ما در ارتش و سپاه پاسداران انقلاب با جان فشانی های مضاعف در جنگ های اخیر از امنیت و تمامیت ارضی کشور غیرتمندانه صیانت می کنند، تیم مذاکره کننده نیز با صرف اعتبار، آبرو و توان خود برای تثبیت منافع ملی تلاش می کند. مثلا قالیباف می توانست در جایگاه ریاست مجلس باقی بماند و با عافیت طلبی از حواشی دور باشد. از این رو، تخریب و تضعیف فرمانده و سربازان عرصه دیپلماسی اخلاقی و منطقی نیست.

واعظی در ادامه در ارزیابی نحوه پاسخ به نقض عهد آمریکا و راهبرد این کشور تحت عنوان مدیریت بی ثباتی در منطقه عنوان کرد: در این مقطع، مدیریت افکار عمومی نقشی حیاتی و تعیین کننده دارد. در جریان دفاع مقدس 40 روزه، از آنجا که طرف مقابل در زمان مذاکره به ایران حمله کرد، ما در افکار عمومی جهان و حتی در داخل آمریکا از دست برتر برخوردار بودیم. نظرسنجی ها نیز مبین این بود که اکثریت مردم آمریکا با ایجاد و گسترش جنگ مخالف هستند و همین مسئله، یکی از عوامل مؤثر در افزایش فشار بر دولت آمریکا بود.

وزیر پیشین ارتباطات یادآور شد: بنابراین ضروری است ضمن حفظ آمادگی کامل نظامی-اطلاعاتی و برخورداری از توانایی وارد کردن ضربات متقابل برای بازدارندگی و پشیمان سازی دشمن متجاوز، مراقب باشیم که کنش های نظامی و تبلیغاتی ما به گونه ای تنظیم شود که افکار عمومی منطقه و جهان همچنان با ایران همراه بمانند.

وی ادامه داد: اگر این رویکرد موثر و آزموده شده را دنبال کنیم، همان گونه که در روزهای پایانی جنگ تحمیلی رمضان، طرف مقابل ناچار به عقب نشینی و پذیرش آتش بس شد، اکنون نیز می توانیم شرایط را به سود خود مدیریت کنیم.

واعظی ادامه داد: از سوی دیگر، امنیت پایدار خلیج فارس تنها از مسیر همکاری، تفاهم و مشارکت کشورهای منطقه تأمین خواهد شد. تجربه چند دهه گذشته به روشنی نشان داده است که حضور و مداخله قدرت های فرامنطقه ای نه تنها به استقرار امنیت کمکی نکرده، بلکه در بسیاری از موارد خود به یکی از عوامل اصلی تشدید تنش ها و بی ثباتی در منطقه تبدیل شده است.

وزیر پیشین ارتباطات و فناوری اطلاعات عنوان کرد: جمهوری اسلامی ایران نیز همواره بر شکل گیری سازوکارهای منطقه محور و مشارکت کشورهای ساحلی برای تأمین امنیت جمعی، ثبات پایدار و تضمین آزادی کشتیرانی تأکید داشته است.

واعظی در تبیین نحوه مدیریت تنگه هرمز گفت: نکته اساسی آن است که در اعمال حاکمیت و مدیریت تنگه هرمز باید با نهایت تدبیر، عقلانیت و آینده نگری عمل کنیم و از هرگونه اقدامی که زمینه تقابل غیرضروری با جامعه جهانی را فراهم آورد، پرهیز شود.

وی خاطرنشان کرد: تعهدات جمهوری اسلامی ایران در قبال تنگه هرمز کاملاً روشن، شفاف و مبتنی بر مفاد توافقات صورت گرفته است. براساس بند پنجم یادداشت تفاهم امضاشده میان روسای جمهور ایران و آمریکا، جمهوری اسلامی ایران متعهد شده است ظرف مدت 30 روز، عملیات مین روبی تنگه هرمز را به طور کامل به انجام برساند تا شرایط عبور و مرور کشتی ها به وضعیت پیش از جنگ، یعنی هشتم اسفندماه، بازگردد.

واعظی بیان کرد: طبیعی است که استمرار این روند سازنده مستلزم اجرای متقابل و مسئولانه تمامی تعهدات از سوی طرف های دیگر خواهد بود زیرا دوام هر توافقی، به پایبندی متوازن و متقابل همه طرف ها وابسته است.

معاون پیشین وزارت امور خارجه تاکید کرد: بدیهی است که هر توافقی زمانی پایدار و قابل اتکا است که حقوق و منافع مشروع همه طرف ها به رسمیت شناخته شود. توافقی که بر پایه فشار، تهدید یا تحمیل شکل گیرد، دوام نخواهد داشت و همواره شکننده خواهد بود. صلح پایدار، محصول توازن، احترام متقابل و اجرای شفاف تعهدات است.

واعظی، مهمترین اولویت کشور تحت هر شرایطی را تقویت و بسط امنیت کشور، حراست از تمامیت ارضی و تامین منافع ملی دانست و گفت: تمامی دستگاه ها و نهادهای کشور، اعم از نهادهای اقتصادی، نظامی، سیاسی و امنیتی نیز با همین هدف و در چارچوب مأموریت ها و مسئولیت های قانونی خود فعالیت می کنند.

وی بیان کرد: در شرایط جنگ و بحران، هر دستگاه و نهادی موظف است مسئولیت های محوله را با نهایت دقت، آمادگی و هماهنگی به انجام برساند، اما در عین حال نباید از این واقعیت غفلت کرد که در همه جنگ های معاصر، دیپلماسی همواره یکی از ارکان اصلی مدیریت بحران، پایان تخاصمات و تثبیت دستاوردهای میدانی بوده اند.

واعظی خاطرنشان کرد: تجربه روابط بین الملل نیز به خوبی نشان می دهد که هیچ پیروزی پایداری، صرفاً در میدان نبرد تثبیت نمی شود، مگر آنکه در عرصه دیپلماسی نیز به دستاوردی سیاسی و حقوقی تبدیل شود. از همین رو، همواره این روایت که میدان و دیپلماسی نه دو مسیر متعارض، بلکه دو بال یک راهبرد واحد برای تأمین امنیت و صیانت از منافع ملی هستند ثابت شده است.

این فعال سیاسی تصریح کرد: اقتدار دفاعی، پشتوانه دیپلماسی و دیپلماسی نیز تثبیت دستاوردهای میدان است. هرگاه این دو ظرفیت بسیار مهم کنار یکدیگر، هماهنگ و هم افزا عمل کرده اند، کشور توانسته است با هزینه کمتر، منافع بیشتری را تأمین کند.

واعظی اظهار کرد: در واقع، آن دستاوردهایی که رزمندگان غیور ما با جانفشانی، ایثار و شجاعت در میدان نبرد به دست می آورند، به موازات از طریق دستگاه دیپلماسی با بهره گیری از ابزار مذاکره، حقوق بین الملل و ظرفیت های سیاسی، به امتیازاتی پایدار، حقوقی و ماندگار برای کشور تبدیل می شود. لذا این دو حوزه، مکمل یکدیگرند و هیچ یک جایگزین دیگری نیست و موفقیت هر یک، موفقیت دیگری را نیز تضمین می کند.

قائم مقام حزب اعتدال و توسعه ادامه داد: تشخیص صحیح اقتضائات هر مقطع زمانی و بکارگیری متناسب هر یک از این ظرفیت ها در جهت تأمین منافع و امنیت ملی است. هنر حکمرانی نیز در همین تشخیص و ایجاد توازن میان قدرت دفاعی و ابتکار عمل دیپلماتیک معنا و تجلی پیدا می کند.

وی خاطرنشان کرد: ما جنگ تحمیلی 40 روزه را با موفقیت پشت سر گذاشتیم و این موفقیت، حاصل هم افزایی همه مؤلفه های قدرت ملی بود؛ از مقاومت عزتمندانه و کم نظیر نیروهای مسلح و دستگاه های امنیتی گرفته تا مدیریت منسجم دولت، همراهی و همدلی مردم و جریان های سیاسی و نخبگان که موجب ایجاد وحدت و انسجام اجتماعی و بهره گیری مؤثر از ظرفیت دیپلماسی شد.

این کارشناس مسائل بین الملل گفت: برآیند این هم افزایی، دستیابی به سند 14 ماده ای بود. یادداشت تفاهمی که از منظر سیاسی و راهبردی، دستاوردی ارزشمند در جهت تأمین منافع ملی، پایان دادن به مخاصمه و ایجاد چارچوبی برای مدیریت اختلافات و پیشبرد روند صلح محسوب می شود. البته همانگونه که در بسیاری از توافقات بین المللی نیز سابقه داشته است، در روند اجرای تفاهم اولیه برای پایان جنگ، اختلافاتی پیش می آید.

واعظی ادامه داد: با این حال، این گونه اختلافات، بیش از آنکه اصل ضرورت گفت وگو را زیر سوال ببرد، بر لزوم پیگیری اجرای دقیق تعهدات و بهره گیری از سازوکارهای دیپلماتیک برای مدیریت اختلافات تأکید می کند.

وی افزود: مخالفت با اصل مذاکره، از منظر منافع ملی، هیچ مبنای منطقی و قابل دفاعی ندارد. مخالفان این رویکرد باید به صورت شفاف برای افکار عمومی تبیین کنند که جایگزین عدم مذاکره چیست و با چه سازوکار و چه هزینه هایی می توان از منافع کشور صیانت کرد.

رییس دفتر رییس جمهور دولت دوازدهم اظهار کرد: مخالفت با مذاکره، در عمل، بیش از سه معنا نمی تواند داشته باشد: نخست، استمرار جنگ تا حذف یا فروپاشی یکی از طرفین که چنین رویکردی در نظام بین الملل امروز نه عقلانی است، نه عملی و نه مورد پذیرش جامعه جهانی می باشد. دوم، پذیرش وضعیت فرسایشی نه جنگ، نه صلح که نتیجه ای جز استمرار نااطمینانی، تشدید فشارهای اقتصادی و نا امیدی و فرسایش ظرفیت های ملی به همراه ندارد. سوم نیز انفعال و رها کردن ابتکار عمل در عرصه دیپلماسی است. رویکردی که این امکان را در اختیار طرف مقابل قرار می دهد تا روایت خود را بر افکار عمومی جهان تحمیل کرده و هزینه های سیاسی بیشتری را به کشور تحمیل کند.

واعظی خاطرنشان کرد: روشن است که پایان هر جنگ، خودبه خود و بدون طی شدن یک فرآیند سیاسی محقق نمی شود و تنها از مسیر مذاکره و دستیابی به توافقی روشن، متوازن و قابل اجرا امکان پذیر است.

وی بیان کرد: اساساً یکی از مأموریت های اصلی تیم مذاکره کننده، پایان دادن به جنگ است. وظیفه اخلاقی و سیاسی دیپلمات ها نیز آن است که با نهایت توان و تشریک مساعی جهادی از آسیب رسیدن به هموطنان و تخریب زیرساخت های کشور جلوگیری کنند.