در 20 ژوییه 1944 [29 تیر 1323]، هیتلر از مرگ گریخت؛ بمبی که در یک کیف دستی جاسازی شده بود منفجر شد، اما نتوانست او را از پای درآورد.

مقامات ارشد آلمانی به این نتیجه رسیده بودند که هیتلر باید بمیرد. او آلمان را به جنگی خودکشی آمیز در دو جبهه کشانده بود و ترور تنها راه متوقف کردن او به شمار می رفت. قرار بود به دنبال آن یک کودتا رخ دهد و دولتی جدید در برلین، آلمان را از نابودی کامل به دست متفقین نجات دهد.

نقشه این گونه بود و اما آن چه رخ داد این گونه: سرهنگ کلاوس فون اشتافنبرگ، رییس ذخیره ارتش، مأموریت یافت بمبی را در جلسه ای که قرار بود در برشتسگادن برگزار شود کارگذاری کند، اما این جلسه بعداً به لانه گرگ هیتلر، مقر فرماندهی در راستنبورگ پروس، منتقل شد. اشتافنبرگ مواد منفجره را در کیفی دستی جاسازی کرد و آن را زیر میز قرار داد و سپس سریعاً محل را ترک کرد. هیتلر مشغول بررسی نقشه جبهه شرقی بود که سرهنگ هاینتس برانت، در تلاش برای دیدن بهتر نقشه، کیف را از جای خود جابه جا کرد و آن را دورتر از جایی که پیشوا ایستاده بود قرار داد.

در ساعت 12:42 بعدازظهر، بمب منفجر شد. هنگامی که دود فرو نشست، هیتلر زخمی، سوخته و حتی دچار فلج موقت یک بازو شده بود، اما کاملاً زنده بود. (او حتی به اندازه کافی سرحال بود که همان بعدازظهر با بنیتو موسولینی دیدار کند...) چهار نفر دیگر حاضر در جلسه بر اثر جراحات جان باختند.

همزمان با انفجار بمب، اشتافنبرگ عازم برلین بود تا عملیات والکیری، یعنی سرنگونی دولت مرکزی، را اجرا کند. در برلین، او و هم دستش ژنرال اولبریخت، فرمانده ارتش ذخیره، ژنرال فروم را بازداشت کردند و شروع به صدور دستورات برای تصرف ساختمان های دولتی مختلف کردند. اما سپس خبر از سوی هرمان گورینگ رسید که هیتلر زنده است.

فروم که با این فرض که به تلاش برای برکناری هیتلر خواهد پیوست از بازداشت آزاد شده بود، به توطئه گران پشت کرد. اشتافنبرگ و اولبریخت همان روز تیرباران شدند. هنگامی که هیتلر از ابعاد توطئه آگاه شد (که تا فرانسه اشغالی نیز گسترش داشت)، نابودی سیستماتیک دشمنان خود را آغاز کرد. بیش از 7 هزار آلمانی بازداشت شدند (ازجمله دیتریش بونهوفر، کشیش انجیلی) و تا 5 هزار نفر یا اعدام شدند یا خودکشی کردند.

هیتلر، هیملر و گورینگ کنترل محکم تری بر آلمان و ماشین جنگی آن به دست گرفتند. هیتلر متقاعد شد که سرنوشت او را نجات داده است: من این را تأییدی بر مأموریتی می دانم که مشیت بر دوش من نهاده است و این که هیچ چیز برای من اتفاق نخواهد افتاد… آرمان بزرگی که به آن خدمت می کنم از خطرات کنونی عبور خواهد کرد و همه چیز به سرانجامی نیک خواهد رسید.

منبع: خبرآنلاین