​همه فینال جام جهانی 2026 را با گل فران تورس و دومین قهرمانی اسپانیا به یاد خواهند آورد اما در دل این مسابقه، داستان دیگری هم شکل گرفت؛ داستان دروازه بانی که تیمش جام را از دست داد و خودش با نمایشی فراتر از انتظار، نامش را در تاریخ بزرگ ترین رقابت فوتبال جهان ثبت کرد. امیلیانو مارتینس مدال قهرمانی را به خانه نبرد اما کم تر دروازه بانی در فینال جام جهانی موفق به انجام کاری شبیه او شد

آرژانتین برابر موج حملات اسپانیا بیش از صد دقیقه مقاومت کرد و اگر تیم تا لحظه گل فران تورس در وقت های اضافه زنده ماند، بخش بزرگی از آن را مدیون عملکرد خیره کننده سنگربان شماره یک خود بود. مارتینس بارها و بارها برابر ستاره های اسپانیا ایستاد و هر بار امید را به اردوی آلبی سلسته برگرداند.

دیواری که بارها فرو نریخت

از همان دقایق ابتدایی مسابقه،اسپانیا کنترل جریان بازی را در اختیار داشت. شاگردان لوییس دلافوئنته با مالکیت توپ بالا و خلق موقعیت های متوالی، بارها دروازه آرژانتین را تهدید کردند اما هر بار امیلیانو مارتینس مقابل آن ها ایستاد.

در پایان مسابقه، دروازه بان 33 ساله آرژانتین 11 مهار ثبت کرد. از زمان آغاز ثبت رسمی داده های مسابقات جام جهانی در سال 1966، هیچ دروازه بانی در دیدار نهایی به این رکورد نرسیده. رکورد قبلی با هشت مهار در اختیار چند دروازه بان از جمله جانلوکا پالیوکا، اوبالدو فیلول، گوردون بنکس و هانس تیلکوفسکی قرار داشت.

مارتینس حتی در یک مسابقه، بیش تر از اونای سیمون در تمام جام جهانی مهار انجام داد. سنگربان اسپانیا طی هشت مسابقه تنها 10 دفع توپ ثبت کرد و با دریافت فقط یک گل، دستکش طلایی مسابقات را به دست آورد. مارتینس به تنهایی 11 بار دروازه آرژانتین را نجات داد.

نبردی یک طرفه تا دقیقه 106

آمار مسابقه به خوبی نشان می دهد مارتینس تا چه اندازه زیر فشار قرار داشت. اسپانیا 20 بار به سمت دروازه آرژانتین شوت زد و 12 ضربه در چارچوب بود. 11 ضربه را مارتینس مهار کرد و تنها یک بار، آن هم در دقیقه 106 وقت های اضافه، برابر ضربه فران تورس تسلیم شد.

پیش از آن گل، دروازه بان آرژانتین با واکنش های پیاپی مقابل ضربات لامین یامال، نیکو ویلیامز و دیگر مهاجمان اسپانیا، اجازه نداد قهرمان اروپا قفل بازی را باز کند. اگرچه آلبی سلسته در نهایت جام را از دست داد اما مارتینس تقریباً به تنهایی تیمش را تا وقت های اضافه در مسابقه نگه داشت.

این عملکرد، جایگاه او را در تاریخ جام جهانی ارتقا داد. مارتینس حالا چهارمین دروازه بان با بیش ترین مهار در یک مسابقه جام جهانی است. تنها تیم هاوارد با 16 مهار مقابل بلژیک در سال 2014، الوی روم با 15 مهار برابر اکوادور در جام جهانی 2026 و رامون کیروگا با 14 مهار مقابل هلند در سال 1978، آماری بهتر از سنگربان آرژانتینی ثبت کرده اند.

شکستی که از ارزش نمایش مارتینس کم نکرد

در نهایت اسپانیا با گل فران تورس در وقت های اضافه به پیروزی رسید و دومین قهرمانی جهان خود را جشن گرفت. تیم، مسابقات را با دریافت تنها یک گل در 8 مسابقه به پایان رساند و از نظر دفاعی یکی از بهترین عملکردهای تاریخ جام جهانی را ثبت کرد.

با این حال، یکی از ماندگارترین تصاویر فینال، نه لحظه بالا رفتن جام، بلکه ایستادگی امیلیانو مارتینس مقابل سیل حملات اسپانیا بود. او اگرچه نتوانست از عنوان قهرمانی آرژانتین دفاع کند، با این حال با ثبت 11 مهار، نام خود را به عنوان رکورددار بیش ترین دفع توپ در تاریخ فینال های جام جهانی جاودانه ساخت.