به گزارش "ورزش سه"، «دیگر از این دست مسابقات جان‌به‌لب‌کننده خسته شده‌ام.» روملو لوکاکو این جملات را با خنده گفت و خودش هم به سختی می‌توانست آنچه رخ داده را باور کند. او بار دیگر با ورودش به زمین به عنوان بازیکن تعویضی، ورق را برگرداند و آغازگر بازگشت خیره‌کننده شیاطین سرخ مقابل سنگال شد تا نقشی تعیین‌کننده ایفا کند.  او با احساساتی شدن در این باره گفت:«فکر می‌کنم پدرم از آن بالا دارد به من کمک می‌کند.» اما چرا او در نهایت ضربه پنالتی سرنوشت‌ساز را به یوری تیلمانس سپرد؟

لوکاکو با گلی که در دقیقه ۸۵ به ثمر رساند، سنگ بنای بازگشت معجزه‌آسای شیاطین سرخ را بنا نهاد؛ این دومین گل او در این جام جهانی و نودودومین گلش با پیراهن تیم ملی بلژیک بود.

با این بازگشت رویایی، خیلی زود مقایسه‌ها با بازی معروف مقابل ژاپن در جام جهانی ۲۰۱۸ آغاز شد. لوکاکو بلافاصله پس از سوت پایان بازی با لبخند گفت:«دیگر کشش این‌همه استرس را در این مسابقات ندارم. بازی بسیار شدیدی بود، اما ما شخصیت و جرات خودمان را نشان دادیم. برای اتحاد و همدلی بیشتر تیم، به چنین پیروزی‌هایی نیاز است. این‌ها قشنگ‌ترین بردهای ممکن برای ما و هواداران هستند.»

مهاجم تنومند بلژیک در تمجید از حریف گفت:«سنگال واقعاً یکی از بهترین تیم‌های این تورنمنت است. آن‌ها از نظر فنی، فیزیکی و تاکتیکی فوق‌العاده بودند و کار را برای ما بسیار سخت کردند. اما در نهایت روحیه تیمی ما به همراه افزایش شدت بازی، برتری را به ما هدیه داد.»

این سومین حضور لوکاکو به عنوان بازیکن تعویضی در این جام بود که برای سومین بار با تاثیری شگرف همراه شد. او با لحنی احساسی اضافه کرد:«فکر می‌کنم این پدرم است که از آن بالا به من کمک می‌کند.»

در وقت‌های اضافه، در ابتدا به نظر می‌رسید لوکاکو قرار است پشت ضربه پنالتی سرنوشت‌ساز بایستد، اما او در نهایت توپ را به یوری تیلمانس واگذار کرد. لوکاکو علت این تصمیم را این‌گونه توضیح داد:«آیا می‌خواستم ضربه را بزنم؟ بله، اما از نظر روحی هنوز آمادگی حضور در چنین موقعیت‌های سخت و حیاتی را ندارم. به همین خاطر ترجیح دادم این مسئولیت را به یوری بسپارم، چرا که منافع تیم بالاتر از هر چیزی است.»