ماجراهای حیرت آور بازی پرسپولیس و چادرملو، زیر سایه حذف تیم ملی از جام جهانی قرار گرفت و به اندازه کافی به آن پرداخته نشد. با این وجود، به جرات می توان گفت سلسله اتفاقاتی که در جریان بازی موسوم به پلی آف سهمیه برای پرسپولیس رخ داد، یک رسوایی همه جانبه غیرقابل کتمان بود. از هر کجا که به این داستان نگاه می کردید، چیزی غیر از فضاحت و شکست نمی دیدید. ماجرا این است که بعد از ناتمام باقی ماندن مسابقات لیگ بیست وپنجم، سازمان لیگ برای انتخاب و معرفی نمایندگان ایران در آسیا، به جدول فریز شده فعلی استناد کرد. تکلیف لیگ نخبگان که زود روشن شد؛ استقلال سهمیه مستقیم گرفت و تراکتور رفت برای پلی آف.

ماجرای سهمیه لیگ قهرمانان یا سطح دوم آسیا اما کمی پیچیده تر بود. سپاهان که بر اساس جدول باید سهمیه می گرفت، موفق به کسب مجوز حرفه ای نشد. گل گهر هم که در رده چهارم بود، یک بازی بیشتر از چادرملو و پرسپولیس داشت. مدیران پرسپولیس هم آنقدر به این یک بازی بیشتر پیله کردند تا در نهایت قرار شد یک تورنمنت سه جانبه برگزار شود؛ به این ترتیب که ابتدا پرسپولیس و چادرملو با هم بازی کنند و بعد برنده آنها به مصاف گل گهر برود تا فاتح نهایی به لیگ قهرمانان برسد.

داستان تا همین جا هم به اندازه کافی رقت بار هست. تیمی مثل پرسپولیس اصلا نباید دنبال این باشد که از رده ششم جدول، برای یک سهمیه سطح دوی آسیا این همه کوشش کند و جوش بزند. در تمام طول مسیری که مدیران پرسپولیس با اصرار طی دو ماه گذشته آن را می پیمودند، بخش بزرگی از هواداران غایب بودند و اصلا با این ایده همراهی نمی کردند. به نظر آنها چنین سهمیه ای اصلا ارزش نداشت که قرار به این همه تقاضا و تقلا باشد. باشگاه اما سخت پیگیر بود و اصلا کاری هم نداشت به این که در شرایط فعلی شمار زیادی از بازیکنان اصلی تیم در اردوهای ملی هستند؛ از پیام نیازمند و کنعانی و میلاد محمدی و علیپور تا اوستون اورونوف و ایگور سرگیف. در نتیجه زمانی که سازمان لیگ با درخواست پرسپولیس موافقت کرد و عالم و آدم هم سر این تیم منت گذاشتند، اوسمار ویرا عملا موجودی چندانی برای به زمین فرستادن نداشت.

عاقبت این ماجراجویی کور را هم همه دیدند؛ پرسپولیس با وجود جلو افتادن از چادرملو در نیمه اول، در وقت دوم گل مساوی را دریافت کرد و در دقیقه 120 گل دوم را هم خورد تا حتی به گل گهر هم نرسد! به این ترتیب آنها همه چیز را با هم از دست دادند؛ هم ناچار شدند انبوهی از طعنه و کنایه رقبا را به جان بخرند و هم در زمین تن به باخت دادند. تازه فقط همین هم نیست. پرسپولیس برای برگزاری این بازی، مدت ها تمرین کرد و عملا فرصت استراحت کافی برای شروع فصل بعد را از بازیکنان خودش گرفت. در شرایطی که به تدریج قرار است تمرینات تیم ها برای فصل بعد شروع شود، تازه پرسپولیسی ها فرصت استراحت پیدا کرده اند.

حقیقت آن است که اگر این تیم را به دشمن می سپردند تا به هر شکلی که می تواند آبرو و اعتبارش را از بین ببرد، بعید بود به خوبی مدیران فعلی باشگاه از پس این مهم بر بیاید! آنها نشان دادند چگونه می توان یک برند معتبر و گرامی را به حضیض کشاند. در نهایت هم این سوال باقی ماند که شما (مثل بقیه تیم های ایرانی) این همه اصرار دارید به آسیا بروید که چه کنید؟ شما را به خدا کمی به آسیایی ها رحم کنید و این همه قهرمانی پشت سر هم نیاورید. گناه دارند طفلکی ها!