به گزارش "ورزش سه"، روملو لوکاکو پس از صعود بلژیک به مرحله حذفی، در نشست خبری شیاطین سرخ حاضر شد و در گفت‌وگویی کوتاه اما پرجزئیات، درباره وضعیت بدنی‌اش، نقش خود به عنوان بازیکن تعویضی، واکنش به انتقادها، احتمال مربیگری در آینده و بازی سخت برابر سنگال صحبت کرد.

لوکاکو درباره وضعیت فعلی خود بعد از بازی برابر ایران و حضور کوتاه مقابل نیوزیلند گفت: «سخت کار می‌کنم و تمام تلاشم را انجام می‌دهم. در نهایت خوشحالم که اینجا هستم، به‌خصوص وقتی نگاه می‌کنید از کجا آمده‌ام و این فصل چه چیزهایی را پشت سر گذاشته‌ام. فکر می‌کنم اگر برای هر کشور دیگری بازی می‌کردم، اینجا نبودم.»

از او پرسیده شد آیا می‌تواند با نقشی به عنوان بازیکن تعویضی در این جام جهانی کنار بیاید. مهاجم بلژیک پاسخ داد: «تا پایان ماه آوریل، حتی درباره اینکه بتوانم انتخاب شوم تردیدهایی وجود داشت. در آن زمان چند گفت‌وگو با سرمربی داشتم که محتوای آن را خصوصی نگه می‌دارم، اما به او گفتم باور دارم می‌توانم آماده شوم.»

او ادامه داد: «از ابتدای ماه مه، وقتی در توبیزه تمرین می‌کردم، می‌دانستم نقشم در این جام جهانی چه خواهد بود. حالا تلاش می‌کنم هر وقت لازم است اثرگذار باشم. استرسی ندارم و خودم را با جریان همراه می‌کنم.»

وقتی از او پرسیدند آیا انتظار دارد در ادامه جام جهانی نقشی فراتر از یک بازیکن تعویضی اثرگذار داشته باشد، با لبخند گفت: «زمان مشخص خواهد کرد.»

در بخشی از نشست، لوکاکو بعد از پاسخ دادن به یک خبرنگار برزیلی به زبان پرتغالی، با سؤال یک خبرنگار بلژیکی درباره تعداد زبان‌هایی که صحبت می‌کند روبه‌رو شد. او گفت: «هفت زبان.» وقتی خبرنگار گفت پرتغالی‌اش هم خوب است، مسئول رسانه‌ای تیم با شوخی خطاب به خبرنگار گفت: «تو از کجا می‌دانی؟» لوکاکو خندید و بعد از چند لحظه گفت: «ببخشید، ادامه بدهید.»

او درباره جنگ روانی و کری‌خوانی در زمین گفت: «دیده‌ام بازیکنانی به خاطر کری‌خوانی کاملاً فرو می‌ریزند و از نظر ذهنی از بازی خارج می‌شوند. اما آیا خودم این کار را می‌کنم؟ نه. اگر کسی دنبالم بیاید، جوابش را می‌گیرد، اما خودم شروع نمی‌کنم.»

از لوکاکو درباره تأثیر ذهنی حضورش روی حریفان هنگام ورود از روی نیمکت سؤال شد. او پاسخ داد: «واقعاً این‌طور حسش نمی‌کنم. وقتی روی نیمکت هستم، زمان زیادی دارم تا حریف را تحلیل کنم. نگاه می‌کنم فضاها کجاست و بعد سعی می‌کنم همان‌جا ضربه بزنم. وقتی بازیکن نیمکت‌نشین هستی، باید درگیر بازی بمانی. باید با دیگر بازیکنان روی نیمکت هم حرف بزنی. وقتی وارد زمین می‌شوی، راحت‌تر می‌دانی فرصت‌ها کجا قرار دارند.»

خبرنگاری از او پرسید آیا این چیزها را نباید قبل از شروع مسابقه بداند. لوکاکو توضیح داد: «بله، اما همان‌طور که گفتم، اگر با احساسات زیاد بازی کنی، کار را برای خودت سخت می‌کنی. متوجه منظورم می‌شوید؟»

او سپس درباره جمله‌ای که پس از تساوی بدون گل برابر ایران گفته بود، توضیح داد: «وقتی توپ را می‌گیری، طبیعتاً می‌خواهی رو به جلو بازی کنی، اما چرا باید فوراً توپ را جلو ببری و خیلی زود آن را از دست بدهی؟ گاهی باید بیشتر فکر کنی و ببینی وقتی توپ را می‌چرخانی، حریف چطور واکنش نشان می‌دهد. منظورم از احساسات همین است. باید سرت را در بازی نگه داری.»

وقتی به او گفتند می‌تواند سرمربی خوبی شود، با چشمک پاسخ داد: «هدفم هم همین است.»

لوکاکو درباره رکوردهای شخصی‌اش گفت: «تنها چیزی که برایم مهم بود، رسیدن به ۱۰۰ بازی ملی بود. در آن زمان هم رکورد تعداد گل برای تیم ملی، فکر کنم ۳۰ یا ۳۱ گل بود؟» وقتی به او یادآوری شد عدد ۳۰ بوده، گفت: «همان. باقی چیزها واقعاً برایم اهمیت زیادی ندارد.»

او درباره پیام‌های مارک کوکه پیش از هر مسابقه هم گفت: «بله، همیشه پیام می‌دهد. او یکی از بزرگ‌ترین حامیان من است، همراه با چند نفر دیگر از اندرلخت، مثل ژان کیندرمانس. از بازگشت او خیلی خوشحالم.»

در ادامه از لوکاکو درباره حمایت رودی گارسیا از بازیکنان باتجربه بلژیک بعد از بازی با نیوزیلند پرسیده شد، جایی که سرمربی بلژیک با ناراحتی گفته بود نباید رهبران تیم را «تمام‌شده» نامید. لوکاکو با خنده پاسخ داد: «نه، این موضوعی درون تیم نیست. ببینید، هرچه بیشتر درگیر چیزهایی شوید که بیرون گفته می‌شود، بیشتر وارد فضای تیم می‌شود و این خوب نیست.»

او ادامه داد: «در تورنمنت‌های بزرگ واقعاً درگیر این چیزها نمی‌شوم. روی فوتبال تمرکز می‌کنم. این ذهنیت من است و تلاش می‌کنم آن را به گروه هم منتقل کنم. خیلی‌ها همراه می‌شوند و بعضی‌ها نه. هر کسی روش خودش را دارد، اما خواندن و گوش دادن به حرف‌هایی که درباره تو گفته می‌شود، فایده‌ای ندارد. چون وقتی خوب بازی کنی، دیگر چه می‌خواهند بگویند؟»

از لوکاکو خواسته شد از یک تا ده به میزان رضایتش از این جام جهانی نمره بدهد. او خندید و گفت: «لعنتی، سؤال سختی است.» بعد از چند ثانیه فکر کردن، پرسید: «در سطح تیمی؟» وقتی خبرنگار گفت در سطح شخصی، پاسخ داد: «هشت از ده.»

وقتی به او گفتند این نمره بالایی است، توضیح داد: «بله، اما باید یادتان باشد از کجا آمده‌ام. پس هشت. به تیم هم هفت می‌دهم.» در پاسخ به این سؤال که چه چیزی می‌تواند این نمره‌ها را بالاتر ببرد، گفت: «بردن.» و وقتی پرسیدند چند بار، پاسخ داد: «تا جایی که ممکن است.»

لوکاکو سپس درباره دیدار مرحله یک‌شانزدهم نهایی برابر سنگال گفت: «سنگال یک کشور فوتبالی بزرگ است، با بازیکنان بزرگ و سرمربی بزرگ. احترام زیادی برای آنها قائلیم. این یکی از سخت‌ترین بازی‌هایی خواهد بود که در این جام جهانی انجام می‌دهیم. سنگال در خیلی از جنبه‌هایی که در فوتبال لازم است، تسلط دارد. از نظر فنی و تاکتیکی قوی هستند و از نظر بدنی هم می‌توانند تفاوت ایجاد کنند. بنابراین چالش بزرگی است، به‌خصوص از نظر شدت بازی.»

او اضافه کرد: «همان‌طور که در رختکن هم گفتم، این بازی پنجاه پنجاه است. ما طبیعتاً می‌خواهیم صعود کنیم و برای این کار باید یک بازی عالی انجام بدهیم. بهترین تیم برنده شود.»

لوکاکو درباره آمادو اونانا که گفته بود دوست نداشت در این جام جهانی برابر کشور محل تولدش، سنگال، بازی کند، گفت: «آمادو را درک می‌کنم. برای او سخت خواهد بود، اما ما اینجا هستیم تا کارمان را انجام بدهیم. ما انتخاب کرده‌ایم برای بلژیک بازی کنیم.»

در پایان، لوکاکو درباره بازیکنان خطرناک سنگال هشدار داد: «به نظرم ایلیمان اندیایه از اورتون خیلی خوب است. در موقعیت‌های یک‌به‌یک یکی از بازیکنان بهتر است. اسماعیل سار، نیکلاس جکسون و سادیو مانه کیفیت زیادی دارند. در خط میانی هم آن بازیکن چپ‌پای ویارئال، پاپ گی، حضور دارد. در خط دفاعی هم کالیدو کولیبالی هنوز برای تیم ملی‌شان بازیکن مهمی است.»

او تأکید کرد: «واقعاً بازی سختی خواهد بود. نباید آنها را دست‌کم گرفت.»