به گزارش "ورزش سه"، زمانی بود که جام جهانی، پیش از هر چیز، بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال روی کره زمین به شمار می‌رفت. هنوز هم چنین است اما این رویداد اکنون به یکی از بزرگ‌ترین ماشین‌های اقتصادی در ورزش جهان نیز تبدیل شده است. جام جهانی در آمریکا، مکزیک و کانادا نه تنها در حال شکستن رکوردهای ورزشی، حضور تماشاگران و میزان بینندگان است، بلکه در حال «شکستن رکورد کسب سودهای کلان» نیز هست. فیفا انتظار دارد بیش از ۱۲ میلیارد یورو درآمد کسب کند، رقمی بی‌سابقه که جام جهانی ۲۰۲۶ را در لیگ کاملاً متفاوتی قرار می‌دهد.

این جهش تاریخی است. در چرخه جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، فیفا درآمدی ۶.۶ میلیارد یورویی گزارش کرد. چهار سال پیش از آن، در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، این رقم حدود ۵.۶ میلیارد یورو بود. جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل تقریباً پنج میلیارد یورو درآمد داشت و این رقم در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان حدود ۲.۸ میلیارد یورو بود. جام جهانی همیشه رشد کرده است اما نه با چنین سرعتی. در کمتر از دو دهه، درآمدهای فیفا چهار برابر شده است و دوره ۲۰۲۶ تهدید می‌کند که مقیاس این تجارت را برای همیشه تغییر دهد. اینفانتینو توضیح می‌دهد: «این بزرگ‌تر از هر چیزی است که جهان تا به حال دیده است. نه فقط یک رویداد فوتبالی، بلکه هر رویداد دیگری.»

جام جهانی هیچ محدودیتی ندارد.

توضیح این موضوع با فرمت تورنمنت آغاز می‌شود. برای نخستین بار، این مسابقات ۴۸ تیم را گرد هم می‌آورد و به ۱۰۴ بازی افزایش می‌یابد که چهل بازی بیشتر از مدل سنتی ۳۲ تیمی است. تیم‌های بیشتر به معنای بازارهای بیشتر، هواداران بیشتر، شبکه‌های تلویزیونی علاقه‌مندتر، حامیان مالی بیشتر و روزهای رقابتی بیشتر است. هر مسابقه یک فرصت تجاری است. هر ورزشگاه، یک فرصت کسب‌ و کار متفاوت است که فیفا در حال بهره‌برداری حداکثری از آن است.

اما جام جهانی ۲۰۲۶ فقط بزرگ‌تر نیست؛ بلکه بیش از همه، گران‌تر و پیچیده‌تر است. فیفا دریافته است که فوتبال دیگر فقط بلیت نمی‌فروشد، بلکه «تجربه» می‌فروشد. اینجاست که یکی از بزرگ‌ترین تحولات این تورنمنت وارد می‌شود: «مهمان‌نوازی». بسته‌های ویژه، مناطق ممتاز، خدمات اختصاصی، پذیرایی لوکس و دسترسی‌های شرکتی، برخی از مسابقات را به محصولاتی تبدیل کرده‌اند که برای مدیران اجرایی، شرکت‌های بزرگ و مشتریان با ثروت بالا طراحی شده‌اند. فینال در نیوجرسی نه تنها مهم‌ترین مسابقه فوتبال خواهد بود، بلکه به یکی از انحصاری‌ترین رویدادهای ورزشی روی کره زمین نیز تبدیل خواهد شد.

مقایسه با سال ۱۹۹۴ این تغییر را توضیح می‌دهد. آخرین باری که آمریکا میزبان جام جهانی بود، بلیت فینال حدود ۱۶۰ یورو قیمت داشت. اکنون، ۳۲ سال بعد، برخی از بسته‌های ممتاز برای فینال ۲۰۲۶ به ۳۵ هزار یورو نزدیک می‌شوند. آمریکا این تحول را تسریع کرده است. بازار آمریکای شمالی سال‌هاست که ورزش را به سرگرمی ممتاز تبدیل کرده است. سوپربول، ان‌بی‌ای، فرمول یک در لاس‌وگاس و کنسرت‌های بزرگ بین‌المللی نشان داده‌اند که مخاطبانی وجود دارند که حاضرند مبالغ هنگفتی بپردازند تا رویدادی را از درون تجربه کنند. جام جهانی کاملاً از این منطق پیروی کرده است. قیمت‌گذاری پویا، بسته‌های مهمان‌نوازی، بازفروش رسمی، حامیان مالی جهانی و تجربه‌های شخصی‌سازی‌ شده، اکنون بخشی از اکوسیستم جدید جام جهانی هستند.

گران‌ترین دو دقیقه تاریخ

بلیت‌ها تنها بخشی از این تجارت هستند. حقوق صوتی و تصویری همچنان موتور اصلی مالی فیفا باقی مانده است. تلویزیون پول بیشتری پرداخت می‌کند زیرا جام جهانی همچنان یکی از معدود محصولاتی است که توانایی جذب مخاطبان انبوه زنده در سراسر جهان را دارد (حامیان مالی فروش رفته‌اند، بیش از شش میلیارد بیننده تجمعی و ۲.۶ میلیارد دلار پیش‌بینی‌ شده از فروش بلیت).

یکی از بزرگ‌ترین بحث‌های این تورنمنت، «وقفه‌های آب‌رسانی» بوده است. به طور رسمی، این وقفه‌ها به دلیل دمای بالا در بسیاری از ورزشگاه‌ها و نگرانی برای سلامت بازیکنان است. با این حال، آنها همچنین یک فرصت تجاری فوق‌العاده برای شبکه‌های تلویزیونی محسوب می‌شوند. اینفانتینو توضیح داد: «فیفا از این موضوع سودی نمی‌برد. تمام توافق‌های تجاری مدت‌ها قبل امضا شده‌اند. برای ما، این مسئله صرفاً ورزشی است.»

هر وقفه حدود سه دقیقه طول می‌کشد. پس از سوت داور، شبکه‌ها حدود دو دقیقه زمان پخش مفید دارند تا بلوک‌های تبلیغاتی را بدون از دست دادن زمان زیاد بازی، جای‌گذاری کنند. در جام جهانی با ۱۰۴ بازی، تحلیل‌گران صنعت تخمین می‌زنند که این زمان پخش اضافی می‌تواند حدود ۲۲۰ میلیون یورو در سرمایه‌گذاری تبلیغاتی ایجاد کند. فیفا تأکید دارد که وقفه‌ها صرفاً بر اساس معیارهای ورزشی هستند، اما بازار تلویزیون می‌داند که آن دقایق ارزش اقتصادی عظیمی نیز دارند.

حامیان مالی نیز جام جهانی ۲۰۲۶ را ویترینی بی‌رقیب یافته‌اند. حضور آمریکا، مکزیک و کانادا، دسترسی تجاری این تورنمنت را چند برابر می‌کند و فیفا را در قلب قدرتمندترین بازار تبلیغاتی جهان قرار می‌دهد. برندهای بخش‌های مواد غذایی، فناوری، مخابرات، حمل‌ و نقل، نوشیدنی، بانکداری و کالاهای مصرفی برای کسب فضا در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال با یکدیگر رقابت می‌کنند. موضوع بر سر مرتبط ساختن خود با پدیده‌ای جهانی است که گردشگری، مصرف، تلویزیون، شبکه‌های اجتماعی، فروش محصولات جانبی و اعتبار بین‌المللی را هدایت می‌کند. بنابراین، فیفا استدلال می‌کند که این رشد اقتصادی مستقیماً به نفع فوتبال است.

باشگاه‌ها بیش از هر زمان دیگری پول درمی‌آورند.

فیفا استدلال می‌کند که افزایش درآمد امکان سرمایه‌گذاری بیشتر در توسعه فوتبال را فراهم می‌کند. این سازمان پیش‌بینی می‌کند در چرخه ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ بیش از ۱۲ میلیارد یورو درآمد کسب کند که بیش از ۱۰ میلیارد یورو از آن به توسعه این ورزش و حمایت از ۲۱۱ انجمن عضو اختصاص خواهد یافت. علاوه بر این، جام جهانی رکورد بیشترین جایزه نقدی را توزیع خواهد کرد: تیم‌های ملی شرکت‌کننده حدود ۶۴۰ میلیون یورو دریافت خواهند کرد، یعنی ۵۰ درصد بیشتر از جام جهانی ۲۰۲۲ قطر. قهرمان تقریباً ۴۴ میلیون یورو به خانه خواهد برد، در حالی که هر فدراسیون واجد شرایط، تنها برای حضور در تورنمنت بین ۹ تا ۱۱ میلیون یورو تضمین دریافت می‌کند. و باشگاه‌ها نیز بیش از هر زمان دیگری سود می‌برند.

سال‌ها باشگاه‌ها انتقاد می‌کردند که آنها ریسک آزاد کردن بازیکنان‌شان برای رقابت‌های بزرگ بین‌المللی را می‌پذیرند در حالی که فیفا تمام منافع را برداشت می‌کند. پاسخ با یک صندوق جبران خسارت داده شد که در سال ۲۰۲۶ دوباره رشد خواهد کرد. فیفا تقریباً ۲۲۰ میلیون یورو بین باشگاه‌هایی که بازیکنان ملی‌پوش خود را در اختیار این تورنمنت قرار می‌دهند، توزیع خواهد کرد.

هر بازیکن دعوت‌ شده در مدتی که در اردوی تمرینی است، حدود ۴۵۰۰ یورو در روز برای باشگاهش درآمدزایی می‌کند. اگر یک تیم ملی به فینال برسد و یک بازیکن حدود ۴۰ روز در این تورنمنت باشد، باشگاه او تقریباً ۱۸۰ هزار یورو صرفاً برای آزاد کردن او دریافت خواهد کرد.