به گزارش "ورزش سه"، با افزایش تعداد تیم‌های حاضر در رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶، تعداد گل‌ به خودی‌ها نیز به شکل قابل توجهی در این دوره افزایش یافت. اما در سال ۲۰۱۸، این افزایش به‌طور غافلگیرکننده‌ای زیاد بود. این تعداد از پنج مورد که در جام جهانی ۲۰۱۴ وجود داشت، به ۱۲ مورد رسید!

پیش از آن، رکورد شش گل به خودی بود که در سال ۱۹۹۸ ثبت شده بود. دو دهه بعد، این رکورد دو برابر شد. همان‌قدر که افزایش عظیم در سال ۲۰۱۸ غیرمنتظره بود، کاهش آن در تورنمنت نهایی بعدی نیز به همان اندازه تعجب‌آور بود. در قطر ۲۰۲۲، تنها دو گل به خودی از ابتدا تا انتهای رقابت‌ها در ۶۴ مسابقه ثبت شد.

اما اکنون، تعداد آنها دوباره بسیار بالاست. رکورد تاریخی همین حالا تکرار شده است، همچنان ۱۲ مورد است، آن هم در حالی که ۵۴ بازی انجام شده است. این یعنی ۵۲ درصد از کل، کمی بیشتر از نصف. در سال ۲۰۲۶، ۴۸ تیم (۱۶ تیم بیشتر) و ۱۰۴ مسابقه (۴۰ مسابقه بیشتر) وجود دارد.

نشریه اتلتیک ادعا می‌کند که دلیل این موضوع تنها به افزایش تعداد مسابقات نسبت به تورنمنت‌های قبلی مربوط نمی‌شود. دلیل دیگر در واقع سبک بازی مبتنی بر تغییز فاز هجومی به دفاعی و برعکس، حملات سریع‌تر، به‌ ویژه از جناحین و اقدامات هجومی که با سانترهای قوی و قدرتمند به پایان می‌رسند و مدافعان را به خطر می‌اندازند.

در اینجا ۱۲ مورد بدشانسی در این زمینه آورده شده است! بیش از نیمی از گل‌های به ثمر رسیده توسط بازیکنان خودی از منطقه آسیا هستند (هفت مورد، دو مورد از قطر) و به نظر می‌رسد که آنها بیشتر از هر تیم دیگری در این دوره آماده اشتباهات غیرمنتظره خواهند بود.

آسیا: ایمن حسین (عراق، ۱-۴ مقابل نروژ)، یزن العرب (اردن، ۱-۳ مقابل اتریش)، محمد مناعی (قطر، ۰-۶ مقابل کانادا)، کامرون بورجس (استرالیا، ۰-۲ مقابل آمریکا)، حسن التمبکتی (عربستان سعودی، ۰-۴ مقابل اسپانیا)، عبدالقادر خوسانوف (ازبکستان، ۰-۵ مقابل پرتغال)، محمود ابوندا (قطر، ۱-۳ مقابل بوسنی).

آفریقا: محمد هانی (مصر، ۱-۱ مقابل بلژیک)، الیاس صخیری (تونس، ۱-۳ مقابل هلند)، یاسین بونو (مراکش، ۲-۴ مقابل هائیتی).

اروپا: میرو موهایم (سوئیس، ۱-۱ مقابل قطر)

آمریکای جنوبی: دیمین بوبادیلا (پاراگوئه، ۱-۴ مقابل آمریکا).