به گزارش ورزش سه، دیدار پاراگوئه و استرالیا در هفته پایانی مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ با تساوی بدون گل به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که استرالیا را به عنوان تیم دوم گروه راهی مرحله یک‌هشتم نهایی کرد و پاراگوئه را با قرار گرفتن در جمع بهترین تیم‌های سوم، در آستانه صعود نگه داشت. پاراگوئه 4 امتیازی شد تا کار تیم ملی اگر قرار به تساوی مقابل مصر و سه امتیازی شدن باشد دشوارتر شود.

یک تساوی بدون گل هم می‌تواند پر از هیجان، استرس و محاسبات دو طرف باشد؛ این دقیقا همان اتفاقی بود که دیدار پاراگوئه و استرالیا در سان‌فرانسیسکو شاهدش بودیم. مسابقه‌ای که هر دو تیم می‌دانستند یک امتیاز، بیش از هر نتیجه دیگری می‌تواند بلیت صعودشان را تضمین کند و همین روی روند بازی تأثیر گذاشته بود.

استرالیا بازی را هجومی‌تر آغاز کرد و در دقایق ابتدایی نشان داد برای حفظ سرنوشت صعود در دستان خودش به میدان آمده است.

نخستین موقعیت جدی در دقیقه چهارم شکل گرفت؛ جوردی بوس از سمت راست توپ را به جکسون اروین رساند اما ضربه این بازیکن با واکنش فوق‌العاده اورلاندو گیل، سنگربان پاراگوئه، راهی کرنر شد.

در ادامه هم شاگردان تونی پوپوویچ مالکیت توپ را در اختیار داشتند و بارها از جناحین به دنبال باز کردن دفاع فشرده حریف رفتند. کریستیان ولپاتو که نخستین بازی خود را از ابتدا برای استرالیا انجام می‌داد، یکی از فعال‌ترین بازیکنان زمین بود و چند بار با حرکات تکنیکی خود مدافعان پاراگوئه را به دردسر انداخت، اما دفاع چندلایه تیم گوستاوو آلفارو اجازه خلق موقعیت‌های واضح را نمی‌داد.

پاراگوئه در نیمه اول بیشتر به دفاع و ضدحملات چشم دوخته بود و ترجیح می‌داد با آرام کردن جریان مسابقه، استرالیا را از رسیدن به دروازه دور نگه دارد. با این حال، استرالیا تا پایان نیمه اول چند فرصت دیگر خلق کرد. شوت ولپاتو و ضربه سر اروین هر دو با درخشش گیل مهار شد تا نیمه اول بدون گل به پایان برسد.

آغاز نیمه دوم با افزایش جسارت پاراگوئه همراه بود. این تیم که می‌خواست بدون وابستگی به نتایج سایر گروه‌ها صعودش را قطعی کند، جلوتر آمد و چند بار روی حرکات خولیو انسیسو خطرساز شد. مائوریسیو پرادو که بین دو نیمه وارد زمین شده بود، اولین فرصت نیمه دوم را با شوتی از راه دور امتحان کرد اما توپ مستقیم در آغوش دروازه‌بان استرالیا قرار گرفت.

هرچه از زمان مسابقه می‌گذشت، بازی فیزیکی‌تر و حساس‌تر می‌شد. تکل‌های پیاپی، درگیری‌های میانه میدان و احتیاط دو تیم باعث شد ریتم مسابقه بارها شکسته شود. استرالیا همچنان روی ضدحملات خطرناک‌تر نشان می‌داد و جوردی بوس چند بار تا آستانه گلزنی پیش رفت، اما گیل با واکنش‌های مطمئن خود اجازه باز شدن دروازه پاراگوئه را نداد.

در سوی دیگر میدان، انسیسو و دیگو گومز تلاش زیادی برای شکستن ساختار دفاعی استرالیا داشتند، اما مدافعان این تیم با انسجام بالا تمام حملات را خنثی کردند. حتی در دقایق پایانی شوت‌های مائوریسیو و دیگر بازیکنان پاراگوئه دردسر خاصی برای رایان بیچ، دروازه‌بان استرالیا، ایجاد نکرد.

دقایق پایانی مسابقه بیش از هر چیز تحت تأثیر تلاش دو تیم مدیریت نتیجه قرار گرفت. هر دو تیم می‌دانستند یک اشتباه ممکن است تمام زحماتشان را بر باد دهد، بنابراین ریسک را به حداقل رساندند. البته استرالیا در وقت‌های تلف‌شده یک فرصت طلایی دیگر هم داشت اما ضربه تته ینگی قدرت لازم را نداشت و گیل به راحتی توپ را مهار کرد.

در نهایت سوت پایان با تساوی بدون گل به صدا درآمد؛ نتیجه‌ای که استرالیایی‌ها از آن خیلی راضی بودند چرا که با قرار گرفتن در رده دوم گروه راهی مرحله یک‌هشتم نهایی شدند. پاراگوئه هم با چهار امتیاز و قرار گرفتن در میان بهترین تیم‌های سوم، همچنان شانس بسیار بالایی برای حضور در مرحله حذفی دارد و حالا باید چشم‌انتظار نتایج سایر گروه‌ها بماند هر چند به نظر می‌رسد تیمهای سوم چهار امتیازی باید خیال‌شان از صعود کاملا راحت باشد.