به گزارش ورزش سه، تساوی بدون گل انگلیس مقابل غنا از عجیبترین بازی‌های مرحله گروهی جام جهانی بود. فارغ از دفاع فرا اتوبوسی تیم کی‌روش نباید همه چیز را به گردن کیروشی بازی کردن غنا انداخت و از نمایش نه‌چندان قانع‌کننده شاگردان توماس توخل ساده عبور کرد. از همه مهمتر اینکه انگلیس واقعا شانس آورده که مقابل تیم کی‌روش نباخت. تعداد زیادی از کارشناسان داوری معتقدند سه‌شیرها در این مسابقه از دو تصمیم بزرگ داور سود بردند؛ تصمیم‌هایی که می‌توانستند نتیجه بازی را کاملا تغییر دهند و حتی انگلیس را ۱۰ نفره کنند.

کارلوس کی‌روش، سرمربی غنا، بعد از مسابقه با کنایه گفت که شاید داور VAR در نیمه دوم "به تعطیلات رفته بود" و از خبرنگاران و نیابتا از رئیس فیفا پرسید که آیا این سیستم هنوز کار می‌کند یا نه. انتقاد او بی‌دلیل نبود؛ چرا که دو صحنه جنجالی در دقایق پایانی مسابقه در نهایت به سود انگلیس تمام شد.گ

فرار اول: پیکفورد خوش‌شانس بود

اولین صحنه جنجالی؛ پرینس کوابنا آدو در تعقیب یک توپ بلند از خط دفاعی انگلیس عبور کرد و در مصاف تک به تک با جردن پیکفورد قرار گرفت.

مهاجم ۲۲ ساله غنا پیش از برخورد با پیکفورد، توپ را از کنار دروازه‌بان انگلیس رد کرد و خودش را برای برخورد آماده کرد. برخورد دو بازیکن کمی بیرون از محوطه جریمه اتفاق افتاد اما سعید مارتینس، داور هندوراسی مسابقه، خطا را به سود انگلیس اعلام کرد و اعتقاد داشت این آدو بوده که با پیکفورد برخورد کرده است.

تصمیمی که اگر برعکس گرفته می‌شد، می‌توانست تبعات خیلی سنگینی برای انگلیس داشته باشد؛ چرا که پیکفورد آخرین نفر باقی‌مانده تا دروازه محسوب می‌شد و احتمال دریافت کارت قرمز مستقیم برای او وجود داشت.

صحنه‌ای که کی‌روش را عصبانی کرد

اما جنجالی‌ترین تصمیم مسابقه در دقیقه ۷۹ گرفته شد. اینجا باز هم آدو با ضدحمله‌ای سریع خط دفاع انگلیس را به هم ریخت.

مارک گهی جا ماند و ازری کونسا آخرین مدافعی بود که تلاش کرد مهاجم غنا را متوقف کند. مدافع استون ویلا با تکلی بلند آخرین تلاشش را کرد، در حالی که هر دو پایش از زمین جدا شده بود.

تصاویر تلویزیونی نشان می‌داد کونسا هیچ برخوردی با توپ نداشت و مستقیما به پای مهاجم غنا برخورد کرد. با این حال، نه داور خطایی اعلام کرد و نه VAR از او خواست برای بازبینی صحنه به کنار زمین برود.

کی‌روش با تمام وجود به این صحنه اعتراض داشت.

او در نشست خبری گفت: "مطمئن نیستم VAR هنوز کار می‌کند یا نه. واقعا هنوز فعال است؟ من تردید دارم. آن‌ها باید پنالتی می‌گرفتند و کونسا را هم اخراج می‌کردند."

سرمربی غنا در ادامه با لحنی طعنه‌آمیز گفت: "به نظر می‌رسد داور VAR در نیمه دوم به تعطیلات رفته بود. یک بار دیگر VAR برای نوشیدن قهوه رفت. من هم گاهی دوست دارم قهوه بخورم! این صحنه یک پنالتی و کارت قرمز واضح بود. شما شکی دارید یا فقط من بازی را دیده‌ام؟
ببخشید که طعنه می‌زنم، اما اگر این حرف‌ها را جدی بگویم، فیفا من را محروم می‌کند. پس ترجیح می‌دهم شوخی کنم."

کارشناس داوری: این پنالتی بود

دارن کان، کمک‌داور سابق لیگ برتر انگلیس، هم نظر مشابهی داشت و معتقد بود تصمیم داور اشتباه بوده است.

او در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی گفت: "کونسا اصلا با توپ برخورد نمی‌کند. او فقط مهاجم را سرنگون می‌کند. هر دو پایش از زمین جدا شده، کنترل تکلش را از دست داده، با بازیکن برخورد کرده و حتی به توپ هم نرسیده است. از نظر من این صحنه کاملا پنالتی بود."

روزنامه انگلیسی تلگراف پا را از این هم فراتر گذاشته و می‌گوید تقریبا تمام صحنه‌های ۵۰-۵۰ مسابقه به سود انگلیس سوت زده شد.

دفاع فشرده غنا، معمای بزرگ توخل

تلگراف می‌گوید فارغ از بحث‌های داوری، یکی از مهم‌ترین نکات فنی مسابقه، ناتوانی انگلیس در شکستن ساختار دفاعی غنا بود. چیزی که ما به خوبی میشناسیمش: دفاع ِ کی‌روشی.

شاگردان کی‌روش تقریبا تمام بازی را در یک بلوک دفاعی بسیار فشرده سپری کردند؛ تا حدی فشرده که جز جردن پیکفورد، تقریبا همه ۲۱ بازیکن حاضر در زمین در یک‌چهارم پایانی زمین متمرکز شده بودند.

در چنین شرایطی، انگلیس برای باز کردن دفاع حریف به حرکات انفرادی وینگرهایش نیاز داشت اما نه نونی مادوئکه و نه آنتونی گوردون نتوانستند مدافع مستقیم خود را به صورت منظم و مداوم از پیش رو بردارند.

انگلیس مالکیت توپ را به خوبی حفظ می‌کرد اما گردش توپ آن‌قدر سریع نبود که بتواند نظم دفاعی غنا را بر هم بزند. فضای میانی کاملا بسته بود و توماس پارتی با تجربه بالایش، اجازه نمی‌داد هری کین بین خطوط صاحب توپ شود.

شوت‌های گوردون و کین هم پیش از رسیدن به دروازه توسط مدافعان غنا بلوکه شد و حتی به عنوان ضربه در چارچوب هم ثبت نشد.

تعویض‌هایی که چیزی را تغییر نداد

توخل در نیمه دوم برخلاف بسیاری از مربیان گذشته انگلیس، محافظه‌کار نبود و یکی پس از دیگری مهره‌های هجومی خودش را وارد زمین کرد.

بوکایو ساکا، مارکوس رشفورد، مورگان راجرز و ابرچی ازه برای تغییر روند مسابقه وارد زمین شدند و حتی جود بلینگام در حالی تعویض شد که نتیجه هنوز مساوی بود؛ اتفاقی که کمتر برای ستاره رئال مادرید رخ می‌دهد.

این تغییرات باعث شد تنها دکلان رایس به عنوان هافبک تدافعی در زمین باقی بماند اما با وجود افزایش تعداد بازیکنان هجومی، ساختار منظم دفاع غنا از هم نپاشید.

ساکا امید اصلی انگلیس شد

تلگراف معتقد است مهم‌ترین دستاورد انگلیس از این مسابقه، اثبات اهمیت حضور بوکایو ساکا در ترکیب اصلی بود.

ستاره آرسنال که ماه‌های اخیر را با مصدومیت پشت سر گذاشته، پس از ورود به زمین تنها بازیکنی بود که توانست مدافع مستقیمش را بارها به دردسر بیندازد. بهترین موقعیت انگلیس در دقیقه ۸۶ روی حرکت او خلق شد؛ ساکا از سمت راست به داخل زد و با پای چپ شوت محکمی روانه دروازه کرد اما بنجامین آساره با واکنشی عالی توپ را دفع کرد.

به اعتقاد تلگراف، ساکا با حرکات انفجاری خودش مدافعان را وادار به تصمیم‌گیری در لحظه می‌کند؛ چیزی که نه مادوئکه و نه گوردون در این مسابقه قادر به انجامش نبودند.

در نهایت، هرچند انگلیس یک امتیاز دیگر به اندوخته خود اضافه کرد، اما این مسابقه بیش از هر چیز دو واقعیت را آشکار کرد؛ نخست اینکه تیم توخل برابر دفاع‌های متراکم هنوز راه‌حل مطمئنی پیدا نکرده است و دوم اینکه اگر تصمیم‌های داوری در دقایق حساس شکل دیگری به خود می‌گرفت، شاید سه‌شیرها بوستون را نه با یک امتیاز، بلکه با یک شکست و جنجالی بزرگ ترک می‌کردند.