تحولات اخیر در باشگاه تراکتور را می‌توان یکی از مهم‌ترین بازسازی‌های فنی این تیم در سال‌های اخیر دانست؛ بازسازی‌ای که پس از جدایی دراگان اسکوچیچ آغاز شد و حالا با استقرار کامل محمد ربیعی روی نیمکت سرخ‌پوشان تبریز، وارد مرحله‌ای تعیین‌کننده شده است. خروج سرمربی کروات و به‌دنبال آن، جدایی بخش عمده‌ای از دستیاران پرتعداد او، فضایی تازه برای تغییرات ساختاری در کادر فنی تراکتور ایجاد کرد؛ فضایی که ربیعی تلاش کرده با رویکردی هدفمند و مبتنی بر شناخت قبلی خود از همکارانش، آن را سامان دهد.

جدایی اسکوچیچ از تراکتور، تنها به تغییر سرمربی محدود نماند و عملاً به پایان یک دوره کامل در کادر فنی این تیم انجامید. در ادامه این اتفاق، اکثر دستیاران خارجی و داخلی او نیز از جمع سرخ‌پوشان جدا شدند تا نیمکت تراکتور با خلأیی جدی مواجه شود. در این میان، تنها دو مربی ایرانی از کادر قبلی باقی ماندند؛ مهرداد خانبان و حمیدرضا جودکی که هر دو سابقه همکاری با محمد ربیعی را در کارنامه داشتند و همین موضوع، تداوم حضورشان در ساختار جدید را منطقی و قابل پیش‌بینی کرد.

محمد ربیعی که به‌عنوان سرمربی جدید تراکتور معرفی شد، از همان ابتدا نشان داد که در چیدمان کادر فنی، بیش از هر چیز به هماهنگی فکری و تجربه مشترک اهمیت می‌دهد. باقی ماندن خانبان و جودکی در کادر جدید، نشانه‌ای روشن از این رویکرد بود؛ مربیانی که ربیعی شناخت دقیقی از توانایی‌های فنی و اخلاق حرفه‌ای آن‌ها داشت و می‌توانست روی همراهی‌شان در مسیر جدید حساب کند. این تصمیم، به ثبات اولیه نیمکت تراکتور کمک کرد و اجازه داد فرآیند بازسازی بدون تنش‌های اضافی پیش برود.

نخستین تغییر مهم در کادر جدید تراکتور، با اضافه شدن محمد پالیزوان رقم خورد؛ آنالیزور و دستیار همیشگی محمد ربیعی که سال‌ها در کنار او فعالیت کرده است. حضور پالیزوان در تبریز، پیام روشنی داشت؛ ربیعی قصد دارد ساختار فنی مورد اعتماد خود را، با همان استانداردها و ابزارهای تحلیلی، در تراکتور پیاده کند. بخش آنالیز، یکی از ارکان مهم فوتبال مدرن به‌شمار می‌رود و اضافه شدن پالیزوان، نشان‌دهنده توجه ویژه سرمربی جدید تراکتور به جزئیات فنی و تحلیل دقیق رقبا و عملکرد تیمی است.

در ادامه تغییرات، با جدایی ملادن زگانیر، مربی باتجربه دروازه‌بان‌های تراکتور، یک جای خالی مهم در کادر فنی ایجاد شد. این بخش که نقشی کلیدی در عملکرد تیم دارد، نمی‌توانست برای مدت طولانی بدون متولی باقی بماند. محمد ربیعی با تصمیمی سریع، نادر غبیشاوی را به‌عنوان مربی جدید دروازه‌بان‌ها به کادر خود اضافه کرد. این انتخاب، در راستای تکمیل تخصصی کادر فنی انجام شد و نشان داد که سرمربی جدید تراکتور قصد ندارد هیچ بخش حساسی را به‌صورت موقت یا نیمه‌کاره اداره کند.

با وجود این تغییرات، کادر فنی تراکتور هنوز به‌طور کامل بسته نشده بود و تیم برای رسیدن به ساختاری متوازن، همچنان به یک مربی دیگر نیاز داشت. این نیاز، به‌ویژه در آستانه دیدار حساس مقابل گل‌گهر، بیش از پیش احساس می‌شد. مدیریت فنی تیم و شخص محمد ربیعی، در این مقطع به‌دنبال گزینه‌ای بودند که هم از نظر فنی قابل اتکا باشد و هم با فضای تراکتور و حساسیت‌های آن آشنایی کافی داشته باشد.

در نهایت، پیش از دیدار مقابل گل‌گهر، یونس باهنر به‌عنوان عضو جدید کادر فنی تراکتور معرفی شد؛ چهره‌ای آشنا برای هواداران این تیم. باهنر ۴۸ ساله که سابقه طولانی بازی در تراکتور و پرسپولیس را در کارنامه دارد، سال گذشته نیز در مقطعی به‌عنوان سرپرست تراکتور فعالیت کرده بود و با فضای باشگاه و انتظارات هواداران به‌خوبی آشناست. بازگشت او این بار در قامت مربی، بخشی از پازل فنی موردنظر محمد ربیعی را تکمیل کرد.

یونس باهنر تنها یک بازیکن سابق نیست که به کادر فنی اضافه شده باشد؛ او تجربه حضور در نقش مدیریتی به‌عنوان سرپرست را نیز پشت سر گذاشته و همین موضوع، ارزش افزوده‌ای برای نیمکت تراکتور محسوب می‌شود. شناخت دقیق او از ساختار باشگاه، تعامل با بازیکنان و درک فضای خاص ورزشگاه یادگار امام، می‌تواند در کنار دانش فنی‌اش، به محمد ربیعی در مدیریت تیم کمک کند. این ترکیب تجربه بازی، فعالیت اجرایی و اکنون مربیگری، باهنر را به گزینه‌ای چندبعدی برای کادر فنی تبدیل کرده است.

نشانه‌های آغاز همکاری باهنر با تراکتور، ابتدا در حاشیه دیدار مقابل گل‌گهر دیده شد؛ جایی که او در کنار خداداد عزیزی، از روی سکوهای ورزشگاه یادگار امام این مسابقه را تماشا می‌کرد. این حضور غیررسمی، گمانه‌زنی‌ها درباره اضافه شدن او به کادر فنی را تقویت کرد. ساعاتی بعد، رسانه رسمی باشگاه تراکتور با انتشار تصاویری از تمرین ریکاوری تیم، حضور رسمی باهنر در تمرینات را تأیید کرد تا این همکاری وارد فاز اجرایی شود.

چیدمان جدید کادر فنی تراکتور، پیامی روشن برای آینده این تیم دارد. محمد ربیعی تلاش کرده ترکیبی از نیروهای مورد اعتماد خود، مربیان آشنا با فضای باشگاه و متخصصان هر بخش را کنار هم قرار دهد. باقی ماندن خانبان و جودکی، حضور پالیزوان، اضافه شدن غبیشاوی و در نهایت بازگشت باهنر، نشان می‌دهد که نیمکت تراکتور بر پایه شناخت، هماهنگی و تجربه مشترک بسته شده است؛ موضوعی که می‌تواند در بلندمدت به ثبات فنی تیم کمک کند.

هرچند قضاوت نهایی درباره تأثیر این تغییرات، نیازمند گذر زمان و مشاهده نتایج در زمین مسابقه است، اما آنچه در حال حاضر دیده می‌شود، تلاش برای ایجاد انسجام و نظم در ساختار فنی تراکتور است. تیمی که در مقاطع مختلف، از ناپایداری نیمکت آسیب دیده، حالا با کادری نسبتاً جمع‌وجور و هماهنگ وارد ادامه فصل می‌شود. این انسجام می‌تواند در تصمیم‌گیری‌های فنی، مدیریت رختکن و حتی واکنش به فشارهای بیرونی، نقشی تعیین‌کننده داشته باشد.

تحولات اخیر در کادر فنی تراکتور، از جدایی دراگان اسکوچیچ تا اضافه شدن یونس باهنر، نشان‌دهنده آغاز دوره‌ای تازه در این باشگاه است. محمد ربیعی با تکیه بر شناخت قبلی، تجربه مشترک و استفاده از چهره‌های آشنا با فضای تراکتور، تلاش کرده نیمکتی منسجم و کارآمد بسازد. بازگشت باهنر به‌عنوان مربی، در کنار دیگر تغییرات، می‌تواند به ایجاد ثبات و هویت فنی جدید برای سرخ‌پوشان تبریز کمک کند؛ مسیری که موفقیت یا ناکامی آن، در ادامه فصل و در نتایج تراکتور به‌وضوح نمایان خواهد شد.