به نقل از ایسنا، هم زمان با تشدید تنش های نظامی میان ایران و آمریکا و برگزاری مذاکرات غیرمستقمیم میان دو طرف درباره برنامه هسته ای ایران و لغو تحریم ها، دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا که تهدید به اقدام نظامی در صورت نبود یک توافق کرده است، تلاش می کند تمامی گزینه های خود در برابر ایران را حفظ کند، در حالی که امکان و فرصت اجرای دیگر گزینه ها برای او کاهش می یابد.

ایران و آمریکا روز پنجشنبه 7 اسفند سومین دور از گفت وگوها را با میانجی گری عمان به پایان بردند و قرار است دور چهارم مذاکرات به زودی و بعد از مذاکرات فنی دو طرف در وین برگزار شود. به گفته طرف ایرانی و میانجی عمانی، در این مذاکرات پیشرفت حاصل شده است.

جی ی ونس معاون ترامپ نیز روز گذشته در این باره به واشنگتن پست گفت که دولت ترامپ دیپلماسی را برای حل وفصل این مساله ترجیح می دهد و واشنگتن قصد ندارد در صورت اقدام نظامی علیه ایران وارد یک جنگ فرسایشی چندساله شود.

شبکه سی ان ان در گزارشی با اشاره به این که آمریکا استقرار نظامی بی سابقه ای از زمان جنگ عراق در سال 2003 در عراق شکل داده است، نوشت: این استقرار نظامی سیگنال آشکار آمریکاست و پنهانی نیست. هدف آن اطمینان از این است که تهران جدیت ترامپ را ببیند و بداند که قدرت نظامی قابل توجهی در پس صبر محدود او برای یک نتیجه مذاکره شده قرار دارد. اما این موضوع به رییس جمهور آمریکا قدرت مطلق و ناگهانی نمی دهد.

مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا چهارشنبه گذشته گفت که فکر نمی کند ایرانی ها در حال حاضر اورانیوم غنی سازی کنند، اما می توان دید که آن ها همیشه در تلاش برای بازسازی بخش هایی از برنامه خود هستند. از این رو، اگر کاخ سفید باور داشت که نیروهای آمریکایی می توانند آنچه را از برنامه هسته ای ایران پس از حملات ماه ژوئن باقی مانده بمباران کنند، احتمالا انتخاب می کرد که سریعا آن گزینه را دنبال کند یا از رژیم اسراییل بخواهد این کار را انجام دهد بدون اینکه نقشه های خود را از قبل اعلام کند. در عوض، به نظر می رسد دولت باور دارد که یک راه حل دیپلماتیک بهتر می تواند اهداف آن را تحقق بخشد، یعنی ایران به صورت قابل راستی آزمایی فاقد سلاح هسته ای باشد و نظارت های آژانس بین المللی انرژی اتمی مشابه گذشته را بپذیرد.

در بخش دیگری از این گزارش با اشاره به این که اهداف و خطوط قرمز دولت ترامپ در این مذاکرات هنوز مشخص نیست، مطرح شد: شاید به نفع ترامپ باشد که ایرانی ها را در حدس و گمان نگه دارد که برای بازگرداندن ناوگان عظیم باید چه امتیازی بدهند. یک توافق سریع ممکن است؛ توافق هسته ای سال 2015 دوران "اوباما" چارچوب و زیرساخت های بازرسی را فراهم می کند و نیازی نیست که "استیو ویتکاف" مبنای جدیدی را برای یک توافق پایه ریزی کند. امتیاز مثبت دیگر برای ویتکاف حضور 2 ناو هواپیمابر در پشت صحنه است که بی شک فوریتی را ایجاد می کند که مذاکرات دوران اوباما به ندرت از آن برخوردار بود. با این حال، این چماق ترامپ است، نه هویج دیپلماتیک که برای کاخ سفید مشکلات واقعی ایجاد می کند. نیروی اعزامی به منطقه به اندازه ای بزرگ است که پیام قصد و تهدید واقعی را منتقل کند اما احتمالا به اندازه ای بزرگ نیست که قادر به تداوم یک تهاجم نظامی چند هفته ای باشد. این امر تغییر گزینه رژیم را غیرمحتمل می سازد و با توجه به این که هیچ دارایی جنگی برای عملیات زمینی در میان دارایی های ارسال شده وجود ندارد، این گزینه صرفا از طریق یک شورش ناگهانی پس از حملات هوایی هدفمند امکان پذیر می شود و خیال خام است.

این رسانه آمریکایی با اشاره به هشدارهای اخیر مقامات پنتاگون درباره پیامدهای تهاجم طولانی مدت آمریکا به ایران و محدود بودن دارایی ها و مهمات ارتش در منطقه برای عملی کردن این گزینه، نوشت: این موضوع همراه با گزارش هایی مبنی بر نیاز ناوهای هواپیمابر آمریکا به تعمیرات، ترامپ را در صورت صادر کردن دستور یک حمله مداوم و طولانی در معرض خطر بزرگی قرار می دهد. این به معنای کشاندن آمریکا به باتلاقی به شیوه عملیات عراق است، آن هم در حالی که هشدارهای آشکاری داده شده که نیروهایش بدون منابع کافی به منطقه خطر می روند. این اقدام از نظر سیاسی برای هر رییس جمهوری تقریبا خودکشی محسوب می شود، حتی اگر خود را قادر مطلق بداند.

زمان نیز به نفع ترامپ نیست. پنتاگون نمی تواند چنین درصد عظیمی از دارایی های خود را برای ماه ها در منطقه نگه دارد. اف 35 های مستقر در باند پایگاه های نظامی شاید از موشک های یک جنگ کم هزینه تر باشند اما همچنان آمادگی آمریکا را برای درگیری های آینده که ممکن است ایالات متحده آن ها را انتخاب نکند به خطر می اندازند.

به نمایش گذاشتن فوق العاده دارایی ها توسط ترامپ ممکن است ایران را از تلافی پس از یک حمله کوتاه آمریکا بازدارد، اما در عین حال اهداف آمریکایی را برای ضربه زدن توسط تهران افزایش می دهد. پس از ویرانی جنگ 12 روزه با اسراییل، خطر این است که یک موشک یا پهپاد ایران از دفاع هوایی عبور کند و تلفات کافی به آمریکایی ها وارد آورد تا ایجاد چرخه تلافی جویانه را تحمیل کند. آن گاه آمریکا ممکن است خود را در جنگی بیابد که می داند آن را انتخاب کرده و در برابر دشمنی قرار گیرد که متقاعد شده نبردش ماهیت وجودی دارد.

سی ان ان در پایان با اشاره به این که آغاز جنگ ترامپ با ایران یک شکست راهبردی خودخواسته برای او خواهد بود، نوشت: بدون یک توافق سریع گزینه های نظامی ترامپ هر هفته محدودتر می شود. او نه افکار عمومی آمریکا و نه تجهیزاتش در منطقه را برای یک حمله همه جانبه و فلج کننده آماده نکرده است. یک حمله کوتاه و شدید دیگر احتمالا برنامه هسته ای ایران را برای همیشه از بین نخواهد برد اما ممکن است محدودیت های علاقه ترامپ برای جنگ را آشکار کند.