تحقیقات میدانی نشان می داد که چند نفر از کارگران بر سر موضوعی با میزبان اختلاف پیدا کرده اند و در اقدامی عجیب با بستن درهای باغ روی میهمانان، شروع به تخریب خودروهای آنان کرده اند. وقتی میهمانان متوجه ماجرا شدند از کارگران خواستند درها را باز کنند تا با هم صحبت کرده و اختلاف را حل کنند، اما به محض باز شدن درها میهمانان با کارگران شرکت درگیر و در نهایت چند نفر مجروح شدند که پوریا به خاطر وخامت حالش به بخش مراقبت های ویژه بیمارستان منتقل شد، اما ساعتی بعد خبر رسید که پوریا به دلیل شدت خونریزی تسلیم مرگ شده است.

با مرگ مرد جوان، 5 متهم پرونده تحت بازجویی قرار گرفتند و پس از تجمیع اطلاعات، پلیس یکی از متهمان به نام دوشنبه را که از اتباع افغانستانی بود آزاد کرد، اما برای 4 متهم دیگر به اتهام مشارکت در نزاع جمعی منجر به فوت، کیفرخواست صادر شد و پرونده به شعبه 13 دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.

پس از این اظهارات قضات تصمیم گرفتند پرونده را برای تحقیقات بیشتر به دادسرا برگردانند تا مشخص شود که اظهارات متهمان چقدر صحت دارد. با انجام تحقیقات تکمیلی، پرونده بار دیگر به دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.

در این جلسه نیز اولیای دم بازهم برای قاتل پسرشان درخواست قصاص کردند. پس از آن متهمان بر ادعای خود تأکید کردند و گفتند قاتل همان شخص متواری است.

یکی از متهمان به قضات گفت: آن شب من مسئول باند و آمپلی فایر بودم که قیمت آن 800 میلیون تومان بود و باید از آن محافظت می کردم به همین خاطر اصلا وارد درگیری نشدم. فقط در آخرین لحظات با قسمت پخی قمه یک ضربه به پهلوی پوریا زدم که نه تأثیری در مرگش داشت و نه آسیبی به او زد، چون فکر کنم آن موقع دیگر مرده بود.

قاضی در واکنش به اظهارات این متهم گفت: حرف های شما با واقعیت منطبق نیست چراکه در گزارش بیمارستان نوشته شده پوریا در بیمارستان زنده بوده و چند ساعت بعد به دلیل شدت خونریزی فوت کرده است.