به نقل از گجت نیوز، جنگنده J-20S با طراحی دو سرنشینه، به عنوان یک گره فرماندهی و کنترل هوابرد عمل می کند. این استراتژی به یک خلبان امکان تمرکز بر پرواز و به دیگری مدیریت دسته های پهپادی و داده های حسگر را می دهد.

جنگنده J-20S از جنگنده F-22 بلندتر است و ظرفیت حمل بمب دارد؛ بنابراین، می تواند موشک های مافوق صوت و طیف وسیعی از سلاح های هوا به سطح را برای حمله به ناوهای جنگی، از جمله ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا، شلیک کند.

برد تشخیص، عامل مهمی در این قابلیت ها است. رادار AESA جنگنده J-20S مجهز به فناوری تشخیص دوربرد است که می تواند هواپیماها و ناوهای جنگی دشمن را از فواصل ایمن تر مشاهده کند. این ویژگی به دلیل رادوم بزرگ تر J-20 است که می تواند ماژول های فرستنده-گیرنده (T/R) بیشتری را در خود جای دهد.

طبق گزارش پنتاگون در سال 2025، رادار AESA جنگنده J-20S می تواند قدرتمندتر و دارای برد بیشتری نسبت به نمونه های آمریکایی خود باشد و در برخی منابع تا 50 درصد توان بیشتری نسبت به F-22 ذکر شده است. این قابلیت به جنگنده رادارگریز J-20S اجازه می دهد تا با حملات از فواصل دور، ناوهای هواپیمابر آمریکا را هدف قرار دهد، به گونه ای که رادارهای کشتی های ایجیس (Aegis) در تشخیص آن ها با چالش مواجه شوند.