نشریه نیوزویک در تحلیلی به قلم سلمان الانصاری، کارشناس برجسته ژئوپلیتیک سعودی، نوشت که پادشاهی عربستان سعودی در یکی از حساس‌ترین برهه‌های تاریخی، نقشی تعیین‌کننده در موازنه میان دیپلماسی و برخورد نظامی ایفا می‌کند. در این یادداشت که اواسط فوریه نوشته شده، آمده است: درحالی‌که ایالات متحده و ایران اولین دور مذاکرات هسته‌ای خود را پس از درگیری‌های مستقیم تابستان 2025 آغاز کرده‌اند، ریاض برخلاف دهه‌های گذشته، به جای تشویق واشنگتن به برخورد سخت، به شکلی فعالانه به دنبال دستیابی به یک «توافق صلح پایدار» است. این چرخش راهبردی نشان‌دهنده تغییر در اولویت‌های امنیتی پادشاهی و درک این واقعیت است که هرگونه شعله‌ور شدن جنگ در خلیج فارس، رویاهای اقتصادی محمد بن‌سلمان را به خاکستر تبدیل خواهد کرد.

به گزارش دنیای اقتصاد، بر اساس گزارش نیوزویک، اعزام ناوگان عظیم دریایی آمریکا به منطقه و هشدارهای دونالد ترامپ مبنی بر اینکه «زمان برای تهران رو به اتمام است»، لرزه بر اندام بازارهای جهانی و زیرساخت‌های منطقه انداخته است. با‌این‌حال، مقامات سعودی در دیدارهای دیپلماتیک خود در واشنگتن تاکید کرده‌اند که ثبات منطقه نباید فدای سیاست‌های ماجراجویانه شود. ریاض اکنون به جای تکیه بر «فشار حداکثری» مطلق، از ایده ترامپ مبنی بر یک «توافق صلح هسته‌ای راستی‌آزمایی‌شده» حمایت می‌کند؛ توافقی که نه تنها برنامه هسته‌ای ایران را مهار کند، بلکه تضمینی برای پایان دادن به درگیری‌های منطقه‌ای و بازگشت تهران به مسیر توسعه اقتصادی باشد.

عامل اصلی این تغییر رویکرد را باید در «چشم‌انداز 2030» جست‌وجو کرد. عربستان سعودی در میانه اجرای پروژه‌های غول‌آسایی نظیر شهر «نئوم» و میزبانی رویدادهای بزرگ جهانی است که همگی به امنیتی خلل‌ناپذیر وابسته‌اند. تجربه «جنگ 12روزه» در تابستان 2025، که طی آن بخش‌هایی از زیرساخت‌های منطقه آسیب دید، به ریاض ثابت کرد که در یک جنگ تمام‌عیار میان ایران و آمریکا، هیچ برنده‌ای وجود نخواهد داشت و کشورهای حاشیه خلیج فارس اولین قربانیان تلافی‌جویی‌های متقابل خواهند بود. از این رو، عربستان با همکاری قدرت‌هایی نظیر ترکیه و قطر، در حال فشار بر هر دو طرف برای بازگشت به میز مذاکرات در عمان است.

در جبهه دیپلماتیک، ریاض و آنکارا با صدور بیانیه‌های مشترک، واشنگتن را به سمت تنش‌زدایی سوق داده‌اند. این همگرایی نوین میان رقبای سابق، بلوکی را ایجاد کرده است که معتقد است امنیت خاورمیانه باید توسط خود بازیگران منطقه‌ای مدیریت شود. نیوزویک اشاره می‌کند که اگرچه اسراییل همچنان بر گزینه‌های نظامی تاکید دارد، اما نفوذ عربستان بر محاسبات ترامپ به قدری است که می‌تواند کفه ترازو را به نفع دیپلماسی سنگین کند. برای محمد بن‌سلمان، توافقی که ایران را به یک بازیگر متعارف تبدیل کند، بسیار ارزشمندتر از جنگی است که ممکن است به تغییر رژیم در تهران منجر شود، اما ویرانی کل منطقه را به دنبال داشته باشد.

در نهایت، سال 2026 آزمونی برای دکترین «اول عربستان» است. پادشاهی اکنون نه به‌عنوان یک دنباله‌رو، بلکه به عنوان یک میانجی قدرتمند عمل می‌کند که می‌داند شکوفایی اقتصادی در گروی عبور از گسل‌های قدیمی است. نیوزویک نتیجه می‌گیرد که اگر تلاش‌های ریاض برای جوش دادن یک معامله میان ترامپ و تهران به ثمر برسد، خاورمیانه ممکن است برای اولین بار در دهه‌های اخیر، شاهد نظامی باشد که نه بر پایه موازنه وحشت، بلکه بر پایه منافع متقابل اقتصادی بنا شده است؛ نظمی که در آن عربستان سعودی نه میدان نبرد، بلکه قطب ثبات و پیشرفت منطقه خواهد بود.