به نقل از ایسنا کارشناسان خواب و تغذیه می گویند منیزیم می تواند با آرام سازی سیستم عصبی به بهبود خواب کمک کند اما شواهد نشان می دهد در میان انواع مختلف این مکمل، منیزیم گلیسینات نسبت به سیترات، برای کمک به خواب بهتر گزینه مناسب تری است.

منیزیم از چند مسیر مختلف در فرایندهای بدنی موثر بر خواب نقش دارد. اول اینکه با آرام سازی سیستم عصبی کیفیت خواب را بهتر می کند زیرا می تواند سیستم اعصاب پاراسمپاتیک یا همان حالت آرام سازی بدن برای دوره استراحت و هضم را فعال کند و به بدن کمک می کند از وضعیت جنگ یا گریز خارج شود.

این ماده معدنی بر برخی مواد شیمیایی مغز که باعث آرامش می شوند هم اثر می گذارد. منیزیم در تنظیم انتقال دهنده های عصبی مغز به ویژه انتقال دهنده های مهاری مانند گابا (GABA) که خواب را تقویت و احساس آرامش ایجاد می کنند، اثر دارد.

علاوه بر این، منیزیم در تولید ملاتونین، هورمونی که عصرها ترشح می شود تا بدن را برای خواب آماده کند هم نقش دارد. منیزیم با کمک به حفظ ریتم شبانه روزی به بدن کمک می کند ملاتونین را در زمان درست تولید کند؛ نه خیلی زود و نه خیلی دیر. همچنین با شل کردن عضلات و کاهش تنش، بدن را بیش از پیش برای خواب آماده کند.

منیزیم گلیسینات و منیزیم سیترات از رایج ترین انواع منیزیم هستند. منیزیم گلیسینات به گلیسین ، یک اسید آمینه آرام بخش متصل است و همین موضوع آن را به گزینه ای مناسب تر برای خواب تبدیل می کند. در مقابل، منیزیم سیترات به اسید سیتریک متصل است که به آن خاصیت ملین خفیف می دهد.

به گزارش پریونشن ، اگرچه به پژوهش های بیشتری نیاز است، یک مطالعه در سال 2025 که در نشریه طبیعت و علم خواب منتشر شد نشان داد افرادی با کیفیت خواب پایین که منیزیم گلیسینات مصرف کرده بودند در علائم بی خوابی بهبود خفیفی گزارش کردند. البته همه نتایج بر اساس گزارش های ذهنی بود و افرادی که کمترین منیزیم را از غذا دریافت می کردند از مکمل بیشترین اثر را گزارش کردند.

علاوه بر میزان منیزیم دریافتی از رژیم غذایی، نوع مشکلات خواب نیز می تواند تعیین کننده باشد. منیزیم گلیسینات برای مشکل در به خواب رفتن یا در خواب ماندن و نیز مشکلات خواب مرتبط با استرس یا اضطراب مناسب است اما اگر فرد صبح ها با احساس گیجی از خواب بیدار می شود یا خوابش ترمیم کننده نیست، شاید این گزینه بهترین انتخاب نباشد و مشاوره با پزشک راهکارهای بهتری پیش روی او بگذارد.

به طور کلی، شواهد قطعی وجود ندارد که نشان دهد منیزیم کیفیت خواب را به طور چشمگیری بهبود می دهد اما ممکن است برای برخی افراد موثر باشد. اگر پزشک شما مصرف آن را بلامانع بداند، امتحان کردن منیزیم گلیسینات معمولا خطر زیادی ندارد. برای این کار با دز کم شروع کنید و در صورت نیاز آن را تا حدود 350 میلی گرم در روز افزایش دهید. برای ارزیابی اثر آن بر خواب، بهتر است به طور منظم و عصرها مصرف شود.

منیزیم می تواند با جذب برخی داروها تداخل داشته باشد، بنابراین بهتر است در زمانی متفاوت از داروهای تجویزی مصرف شود. در نهایت، اینکه ترکیب مصرف منیزیم با راهکارهای دیگر بهبود خواب مانند داشتن ساعت خواب منظم و پرهیز از غذا خوردن یک تا دو ساعت پیش از خواب بیشترین شانس را برای بهبود کیفیت خواب فراهم می کند.