اوقات شرعی سومین روز از ماه مبارک رمضان مصادف با شنبه 2 اسفند ماه به افق تهران بدین شرح است:

اوقات شرعی امروز تهران

اذان صبح طلوع آفتاب اذان ظهر غروب آفتاب اذان مغرب نیمه شب شرعی
05:20:30 06:44:13 12:17:59 17:51:44 18:10:08 23:36:07

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ ارْزُقنی فیهِ الذّهْنَ و التّنَبیهَ و باعِدْنی فیهِ من السّفاهه و التّمْویهِ و اجْعَل لی نصیباً مِنْ کلّ خَیْرٍ تُنَزّلُ فیهِ بِجودِکَ یا أجْوَدَ الأجْوَدینَ.

خدایا در این روز مرا هوش و بیداری نصیب فرما و از سفاهت و جهالت و کار باطل دور گردان و از هر خیری که در این روز نازل می فرمایی مرا نصیب بخش. به حق جود و کرمت ای بخشنده ترین بخشندگان.

روز سوم ماه مبارک رمضان، مؤمن چه خواسته ای باید داشته باشد؟

1. خرد و دانایی و آگاهی و توجه را روزی من قرار بده.

2. مرا از نادانی و در آمیختن حق و باطل دور گردان.

3. از هر خیری که نازل می کنی مرا نیز بهره مند گردان.

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی فِیهِ الذِّهْنَ وَ التَّنْبِیهَ

ذهن در لغت به معنای دانایی و تیزهوشی است و تنبیه به معنای هوشیاری و متوجه شدن.

باید بدانیم که علم و دانایی، هوشیاری و توجه، رزق و روزی است و هر رزقی به دست خداست.

در سوره هود آیه 6 می فرماید: وَ ما مِنْ دَابَّهٍ فِی الْأَرْضِ إِلاَّ عَلَی اللَّهِ رِزْقُها (و هیچ جنبنده ای در زمین نیست مگر اینکه رزقش به دست خداست)
حال که به دست خداست پس باید آن را خواست چرا که دانایی با نادانی برابر نیست.

در سوره زمر آیه 9 می فرماید: قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الَّذینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذینَ لا یَعْلَمُونَ (بگو آیا آنان که می دانند با آنان که نمی دانند برابرند؟)

فطرت و عقل حکم می کند که این دو، نه تنها برابر نیستند بلکه دانایی برتر است.

در سوره بقره آیه 269 می فرماید: مَنْ یُؤْتَ الْحِکْمَهَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْراً کَثیراً (به هر که حکمت و دانایی داده شد، به او خیر کثیر عنایت شده است.)

کدام علم و دانایی را باید از خدا بخواهیم؟

رسول خدا (ص) می فرمایند:

اِذا اَتَی عَلَیَّ یَومٌ لا اَزدادُ فِیهِ عِلماً یُقَرِّبُنِی اِلی اللهِ فَلا بارَکَ اللهُ لِی فِی طُلُوعِ شَمسِهِ (اگر روزی بر من فرا رسد که در آن روز بر علم و دانش خویش نیفزوده باشم که مرا به خدا نزدیک سازد، خداوند طلوع آفتاب آن روز را برایم مبارک نساخته است)

پس از خداوند درخواست کنیم علمی را روزی ما قرار دهد که ما را به او نزدیک گرداند.

در سوره مجادله آیه 11 می فرماید:

یَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَالَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ (خداوند درجات کسانی که از شما ایمان آورده اند و کسانی را که عالم و دانشمندند بلند گرداند)

وَباعِدْنِی فِیهِ مِنَ السَّفاهَهِ وَالتَّمْوِیهِ

سفاهت در لغت به معنی نادانی و تمویه به معنی درهم آمیختن حق و باطل است.

یکی از ثمرات سفاهت پشت کردن به انبیا است. فرستادگان الهی برای مردم چیزی جز هدایت نیاوردند و چیزی جز سعادت نخواستند.

در سوره بقره آیه 130 می فرماید: وَمَنْ یَرْغَبُ عَنْ مِلَّهِ إِبْرَاهِیمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ (و جز کسانی که خود را به نادانی زده اند چه کسی از آیین ابراهیم روی برمی گرداند؟)
حداقل ضرری که پشت کردن به انبیا و تعالیم آنان دارد این است که انسان دچار تمویه می شود یعنی درهم آمیختن حق و باطل به یکدیگر.

پس دوری از بلای سفاهت و تمویه لازم است.

وَاجْعَلْ لِی نَصِیباً مِنْ کُلِّ خَیْرٍ تُنْزِلُ فِیهِ

خیر در لغت به معنی هر چیزی است که به صلاح و سود انسان باشد.

برای انسان خداپرست، سود و صلاح آخرتی اولویت دارد، لذا زندگی دنیایش را در جهت کسب آخرت طراحی می کند چون آخرت است که باقی می ماند.

بنابراین از خداوند می خواهد که او را از خیرات بهره مند گرداند که آخرتش آباد گردد. یعنی خداوند کمک کند که از گناه دور باشد و او را از هرگونه اشتغال به غیر خدا دور سازد، چون سودی ندارد.

همه چیز را باید از خداوند خواست لذا در انتها عرض می کند: بِجُودِکَ یَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِینَ .