به نقل از بهداشت نیوز، بسیاری از افرادی که دچار سکته هشداردهنده می شوند، در سه ماه بعد با سکته مغزی واقعی روبه رو خواهند شد. مشکل اینجاست که علائم آن اغلب در چند دقیقه از بین می روند و همین باعث می شود افراد آن را جدی نگیرند. شناخت این نشانه ها می تواند جان شما یا اطرافیانتان را نجات دهد.

سکته مغزی یکی از علل اصلی مرگ ومیر در ایالات متحده است و هر سال نزدیک به 800 هزار نفر را درگیر می کند؛ یعنی به طور میانگین هر 40 ثانیه یک سکته رخ می دهد. این آمار برای افرادی که سابقه خانوادگی یا عوامل خطر مانند فشار خون بالا و بیماری های قلبی دارند، نگران کننده تر است.

اما آگاهی از علائم و عوامل خطر می تواند به پیشگیری یا تشخیص سریع کمک کند.

حدود 85 درصد سکته ها از نوع ایسکمیک هستند؛ یعنی خون رسانی به بخشی از مغز کاهش می یابد یا قطع می شود. حدود 15 درصد دیگر هموراژیک هستند که در آن یک رگ خونی در مغز پاره می شود.

نکته مهم این است که بسیاری از افرادی که سکته مغزی می کنند، پیش از آن دچار چیزی به نام سکته هشداردهنده می شوند.

سکته هشداردهنده چیست؟
نام پزشکی این وضعیت حمله ایسکمیک گذرا (TIA) است. در این حالت، علائم عصبی ناگهانی ظاهر می شوند اما پس از مدت کوتاهی خودبه خود برطرف می شوند و آسیب دائمی مغزی ایجاد نمی کنند.

با این حال، بی خطر بودن ظاهری آن نباید باعث بی توجهی شود؛ زیرا این وضعیت اغلب هشدار وقوع سکته واقعی در آینده نزدیک است. حدود یک پنجم افراد مبتلا ممکن است در 90 روز بعد سکته مغزی کنند و خطر در 48 ساعت اول بسیار بالاست.

به همین دلیل، پزشکان ترجیح می دهند به جای اصطلاح مینی سکته ، از واژه سکته هشداردهنده استفاده کنند تا فوریت آن روشن باشد.

علائم سکته هشداردهنده
علائم آن دقیقاً مانند سکته مغزی است. برای به خاطر سپردن نشانه ها، از الگوی BE FAST استفاده می شود:

B تعادل: از دست دادن ناگهانی تعادل یا سرگیجه

E بینایی: تاری دید، دوبینی یا از دست دادن ناگهانی بینایی

F صورت: افتادگی یک سمت صورت یا لبخند نامتقارن

A بازو: ضعف یا بی حسی در یک دست یا یک سمت بدن

S گفتار: لکنت یا نامفهوم شدن صحبت

T زمان: زمان تماس فوری با اورژانس

گاهی تنها یکی از این علائم ظاهر می شود و همین هم کافی است تا به اورژانس مراجعه کنید.

چرا این علائم نادیده گرفته می شوند؟
مشکل اینجاست که علائم معمولاً خیلی زود از بین می روند. اغلب حملات کمتر از یک ساعت و معمولاً فقط چند دقیقه طول می کشند؛ حتی ممکن است تنها 30 تا 60 ثانیه باشند. همین کوتاه بودن باعث می شود افراد آن را جدی نگیرند.

اما در لحظه بروز علائم، هیچ راهی برای پیش بینی اینکه مشکل برطرف می شود یا به سکته دائمی تبدیل می شود وجود ندارد.

در صورت مشاهده علائم چه باید کرد؟

به محض مشاهده علائم:

فوراً با اورژانس تماس بگیرید.

منتظر برطرف شدن علائم نمانید.

در بیمارستان صریحاً بگویید که احتمال سکته را می دهید.

اگر امکان مراجعه فوری به اورژانس ندارید، هرچه سریع تر به پزشک مراجعه کنید؛ نه چند روز بعد.

تاخیر در مراجعه می تواند خطرناک باشد، زیرا بسیاری از سکته ها در ساعات یا روزهای بعد رخ می دهند.

چگونه خطر را کاهش دهیم؟
عوامل زیر خطر سکته و سکته هشداردهنده را افزایش می دهند:

فشار خون بالا
کلسترول بالا
دیابت کنترل نشده
بیماری های قلبی
سیگار کشیدن
کم تحرکی و تغذیه ناسالم
کنترل این عوامل با کمک پزشک، ورزش منظم، تغذیه سالم، ترک سیگار و مصرف داروهای تجویزی می تواند خطر را کاهش دهد.

سکته هشداردهنده شاید سریع بگذرد، اما هشدار جدی برای وقوع سکته مغزی است. شناخت علائم و مراجعه فوری به پزشک می تواند از آسیب دائمی یا حتی مرگ جلوگیری کند.