به گزارش پارسینه ، یک سال قبل درگیری بین چند جوان به پلیس گزارش داده شد. یکی از این جوانان به نام حسین که از ناحیه گردن زخمی شده بود، جانش را از دست داد. پلیس دو نفری را که او را به بیمارستان رسانده بودند، مورد بازجویی قرار داد و مشخص شد ضارب جوانی به نام مازیار است.
مازیار که مدتی فراری بود بالاخره بازداشت شد. او در تحقیقات اولیه به قتل اعتراف کرد و گفت: من قبلاً با حسین و دوستش سالار درگیر شده بودم. دعوای اصلی بین سالار و دوست من به نام رضا اتفاق افتاده بود اما من زخمی شدم و همین در دلم کینه ایجاد کرد. از وقتی این اتفاق افتاد مادرم مانع می شد که دوستانم را ببینم و می گفت باز هم دعوا می کنی. روز حادثه قرار بود دوستم، جاوید، به خدمت سربازی برود. من در مهمانی او دعوت بودم اما مادرم اجازه نداد بروم. برای همین بچه ها مقابل خانه ما آمدند. به مادرم گفتم در خانه پدربزرگ که همان نزدیکی است می نشینم و جایی نمی روم. مادرم قبول کرد. جاوید، مشروب آورده بود. ما یک لیتر مشروب خوردیم. بچه ها استوری های سالار را به من نشان می دادند و می گفتند ببین چه چیزهایی درباره ات نوشته. این طوری من را تحریک می کردند. بعد یک لیتر دیگر مشروب خوردیم. من مست بودم و متوجه نبودم چه می کنم. سالار و حسین من را مسخره کرده بودند و من خیلی ناراحت بودم. همان لحظه دعوای ما بالا گرفت و من حسین را زدم.
در ادامه روند، کیفرخواست علیه متهم صادر و پرونده برای رسیدگی به دادگاه رفت. در جلسه رسیدگی، اولیای دم درخواست قصاص کردند و گفتند حاضر به گذشت نیستند. وقتی نوبت به متهم رسید او اتهام را رد کرد و گفت: مرتکب قتل نشدم. درگیری فقط بین من و حسین نبود و دیگران هم چاقو داشتند.
او درباره اینکه چرا قبلاً اعتراف کرد بود، گفت: من آن اعترافات را قبول ندارم.
سپس دو متهم دیگر و وکیل متهم ردیف اول دفاعیات خود را مطرح کردند و قضات برای تصمیم گیری وارد شور شدند