به گزارش پارسینه ، در طراحی لوکیشن های این مجموعه، توجه ویژه ای به عناصر معماری سنتی ایرانی مشهود است. استفاده از بافت های خشتی و گلی، دیوارهای با ضخامت بالا، طاق ها و قوس های نیم دایره ای، سکوهای نشیمن و حیاط های مرکزی از جمله مؤلفه هایی است که به بازآفرینی فضای تاریخی کمک کرده است. این عناصر نه تنها جنبه زیبایی شناختی دارند، بلکه در ایجاد حس اصالت و باورپذیری بصری نیز نقش اساسی ایفا می کنند.

رنگ بندی صحنه ها عمدتاً در طیف های گرم و خاکی تنظیم شده که با اقلیم و معماری سنتی ایران هماهنگی دارد. این انتخاب رنگ، علاوه بر ایجاد انسجام بصری، به تقویت فضای دراماتیک و تاریخی اثر نیز کمک می کند. همچنین استفاده از متریال هایی نظیر چوب، پارچه های بافت دار، فلزات پتینه شده و سفال در جزییات دکور، نشان دهنده دقت در طراحی صحنه است.

در فضاهای داخلی، چیدمان عناصر به گونه ای انجام شده که سلسله مراتب فضایی (اندرونی و بیرونی) و جایگاه اجتماعی شخصیت ها را نیز بازتاب دهد. تالارها، حجره ها و فضاهای مسکونی با ترکیبی از سادگی و جزییات تزیینی محدود طراحی شده اند تا ضمن حفظ اصالت تاریخی، تمرکز مخاطب بر روایت و بازی بازیگران باقی بماند.