مطالعه ای جدید که در مجله معتبر Nutrients منتشر شده، چهار نسخه مختلف از رژیم گوشت خواری را با استانداردهای تغذیه ای ملی نیوزیلند و استرالیا مقایسه کرده است. این تحقیق نشان می دهد که گرچه این رژیم در برخی مواد مانند ویتامین B12، سلنیوم و روی بسیار غنی است، اما در موارد حیاتی دیگر مانند فیبر، کلسیم و ویتامین C دچار کمبودهای چشمگیری می شود.

یکی از نکات قابل توجه در این تحقیق، فرضیه ای است که نشان می دهد تغییرات متابولیکی ناشی از مصرف گوشت ممکن است نیاز بدن به برخی ریزمغذی ها، مانند ویتامین C، را کاهش دهد. محتوای بالای کارنیتین در محصولات حیوانی می تواند نقشی محافظتی ایفا کند، اما این نظریه همچنان نیازمند تحقیقات بیشتری است.

برنامه های غذایی مورد بررسی در این مطالعه نشان دادند که مصرف سدیم 15 تا 20 برابر بیشتر از توصیه های استاندارد است. از سوی دیگر، مصرف فیبر که به سلامت دستگاه گوارش و قلب کمک می کند تقریباً به صفر می رسد. این دو عامل می توانند خطر ابتلا به بیماری های قلبی و مشکلات گوارشی را افزایش دهند.

به گفته پژوهشگران، مکمل های غذایی ممکن است برای جبران کمبودهای این رژیم ضروری باشند. مصرف کلسیم و منیزیم از طریق مکمل ها یا گنجاندن لبنیات و جگر در برنامه غذایی می تواند بخشی از این شکاف های تغذیه ای را پر کند. با این حال، نیاز به برنامه ریزی دقیق و مشاوره تغذیه ای همچنان حیاتی است.

رژیم گوشت خواری، مانند هر رژیم حذفی دیگر، باید با دقت و نظارت حرفه ای اتخاذ شود. هرچند ممکن است برای برخی مزایای درمانی داشته باشد، اما بدون مدیریت صحیح، خطرات آن می تواند به مراتب بیشتر از فوایدش باشد.