به نقل از روزنامه جوان دو باشگاهی که هر کدام چندصد میلیارد تومان خرج بستن تیم های خود با بازیکنان بی کیفیت داخلی و خارجی کرده اند، قصد دارند از دو مدیر ناکارآمد قبلی استفاده کنند.

جریان استقلال جدی تر است و علی نظری جویباری در نزدیکی مدیرعاملی آبی ها قرار دارد. کارنامه او در دوران مالکیت هلدینگ خلیج فارس پر از سوءمدیریت هایی است که از حد گاف و اشتباه گذشته است. نظری جویباری که آمد با رفتن موسیمانه همراه شد.

اصل ماجرا زمانی بود که آقای مدیر هم مثل قبلی ها سر همه را با مذاکرات فرمالیته و گزینه های الکی گرم کرد، تا جایی که استقلال از استراماچونی، ماتزاری، پسیرو و فیروز کریمی به میودراگ بوژوویچ، مجتبی جباری و کاریله رسید! ولی در آخر ساپینتو سرمربی جدید تیم شد.

روی کار آمدن سخنگوی پرحاشیه و باز شدن پای سیدورف به استقلال هم در زمان مدیریت نظری جویباری رقم خورده و فاجعه شکایت کاریله به فیفا و درخواست غرامت بیش از یک میلیون دلاری از استقلال هم حاصل دسترنج نظری جویباری است.

کارنامه رضا درویش، مدیرعامل پیشین قرمزها هم مشخص است، ولی به دلایلی نامشخص گفته می شود او باز هم عزم بازگشت به پرسپولیس را دارد. استخدام مربیان ضعیف خارجی تنها گوشه ای از کارنامه ضعیف درویش است. ولی از گوشه و کنار شنیده می شود درویش رابطه خوبی با مدیران کنسرسیوم بانکی دارد و هیچ بعید نیست این بار به عنوان عضو هیئت مدیره به پرسپولیس بازگردد.

کارنامه افراد که مشخص است و با یک جست وجوی ساده می توان آنها را بررسی کرد. اخبار هم که این روزها به سرعت برق و باد در رسانه ها و فضای مجازی منتشر می شود. در نتیجه مطرح شدن نام مدیران تکراری و مانور دادن هدفمند روی آنها در جهت بازگشت به سمت های قبلی قطعاً برنامه ریزی شده است. در این اوضاع کاملاً واضح است که برای مدیران تصمیم گیرنده یا همان بالادستی ها، کارنامه و عملکرد و تجربه اصلاً ملاک نبوده و نیست. قبلاً هم این مسائل برایشان ارزشی نداشته، وگرنه اصلاً به چنین افرادی فرصت آزمون و خطا نمی دادند یا حداقل برای بار چندم سرنوشت دو تیم ریشه دار و پرهوادار را به آنها که خسارت های سنگینی روی دست باشگاه و بیت المال گذاشتند، واگذار نمی کردند.

حضور آقایان امتحان پس داده زمینه تکرار تخلفات و سوءمدیریت های گسترده را برای دلالان و فرصت طلب های متعدد فعال در فوتبال فراهم می کند. با همین رویکرد تکراری است که مربیان و بازیکنان تکراری و ضعیف هیچ وقت بیکار نمی مانند و فقط از تیمی به تیمی دیگر نقل مکان می کنند. البته با قراردادهای نجومی و دستمزدهای آنچنانی. این واقعیت ها نیازی به بازگو شدن ندارد و فعالان فوتبال از ریز و درشت افتضاحات مدیریتی آگاهند، فقط به نفع شان نیست در مورد آنها حرف بزنند و تنها وقتی موقعیت شان به خطر می افتد صدای انتقادشان بلند می شود. جمع مدیران ناکارآمد جمع است و خیال شان بابت جلب رضایت مالکان باشگاه ها راحت. آنها با آرامش هر طور دل شان می خواهد می برند و می دوزند و در نهایت هم بابت ناکامی تیم، ورشکستگی باشگاه و نارضایتی هواداران به احدی جوابگو نیستند.