اگر شما هم با مشکل خارش آزاردهنده، خشکی یا پوسته ریزی در ناحیه لاله یا پشت گوش مواجه هستید، ممکن است دچار درماتیت تماسی یا همان اگزمای لاله گوش شده باشید.

در این مطلب، به زبان ساده، علل، نشانه ها و راه های مدیریت این وضعیت را بررسی می کنیم.

1. اگزمای لاله گوش چیست؟

اگزمای لاله گوش یک واکنش التهابی پوست در ناحیه گوش خارجی (لاله، پشت گوش و گاهی مجرای گوش) است که معمولاً به دلیل تماس با یک ماده محرک یا آلرژن ایجاد می شود. پوست این ناحیه ممکن است دچار قرمزی، خشکی شدید، خارش، پوسته ریزی و گاهی ترک های کوچک شود. توجه به این نکته مهم است که این علائم می تواند شبیه به عفونت قارچی یا باکتریایی باشد، بنابراین تشخیص نهایی با پزشک است.

2. شایع ترین علل ایجادکننده (محرک ها و آلرژن ها) شناسایی و حذف عامل محرک، کلید اصلی پیشگیری از بازگشت مشکل است.

زیورآلات: به ویژه گوشواره های حاوی نیکل، یکی از متهمان اصلی هستند. حتی طلا و نقره با عیار پایین نیز می توانند واکنش ایجاد کنند.

محصولات آرایشی و بهداشتی: عطر، ادکلن، اسپری مو، کرم های صورت و ضدآفتاب که هنگام استفاده به ناحیه گوش می رسند.

شوینده ها: باقی مانده شامپو، نرم کننده یا صابون روی پوست گوش حین شستشو. وسایل کمک شنوایی: قالب سمعک یا هدفون های داخل گوشی که تماس طولانی مدت با پوست دارند.

مواد دیگر: لاک مو، رنگ مو، قطره گوش (در برخی موارد) و حتی عینک (در قسمت پشت لاله گوش). مثال کاربردی: اگر بعد از استفاده از یک عطر جدید یا خرید گوشواره فلزی، دچار خارش و قرمزی لاله گوش شده اید، احتمال قوی وجود دارد که عامل محرک همان باشد.

3. علائم هشداردهنده اگر این نشانه ها را در ناحیه گوش خود مشاهده کردید، به اگزمای لاله گوش شک کنید: خارش مداوم (ممکن است بسیار شدید باشد) خشکی و احساس کشیدگی پوست قرمزی یا التهاب پوسته ریزی ریز یا درشت ایجاد ترک های کوچک (به ویژه در چین پشت گوش)

4. راهکارهای مدیریت و درمان (پس از تشخیص پزشک) اولین و مهم ترین قدم، مراجعه به پزشک متخصص پوست یا گوش وحلق وبینی برای تشخیص دقیق و رد کردن عفونت است.

درمان معمولاً شامل این مراحل است: الف) حذف عامل محرک: گوشواره ها را عوض کنید: حداقل به مدت 2 تا 4 هفته از گوشواره استفاده نکنید. بعد از بهبودی، از گوشواره های استیل ضدزنگ جراحی، طلای 18 عیار یا تیتانیوم استفاده کنید. محصولات مشکوک را حذف کنید: یک به یک محصولات آرایشی و بهداشتی جدید را کنار بگذارید تا عامل محرک شناسایی شود.

ب) ترمیم سد پوستی و کاهش التهاب (طبق تجویز پزشک): مرطوب کننده های ملایم: استفاده از کرم های مرطوب کننده فاقد عطر و الکل مخصوص پوست های بسیار حساس، بلافاصله پس از شستن صورت و گوش.

پمادهای موضعی: پزشک ممکن است برای دوره کوتاهی کرم های استروییدی با قدرت ملایم (مانند هیدروکورتیزون 1٪) را برای کاهش سریع التهاب و خارش تجویز کند. هرگز خودسرانه و طولانی مدت از این کرم ها استفاده نکنید.

محافظت فیزیکی:

برای جلوگیری از خاراندن (که وضعیت را بدتر می کند)، ناخن ها را کوتاه نگه دارید. در صورت خارش شدید شبانه، استفاده از دستکش نخی نازک می تواند کمک کننده باشد. ج) اصلاح روش شستشو: هنگام حمام یا شستن صورت، با دقت آب و کف شامپو/صابون را از پشت و لبه گوش ها بشویید و پس از آن، ناحیه را کاملاً با حوله نرم خشک کنید (مالش ندهید، فقط خشک کنید).