به نقل از دیروزبان؛ این فناوری که در سال 2025 توسط شرکت تایگر معرفی شد، یک پرکننده قابل تزریق از بافت چربی انسانی پاک سازی شده است که در اتاق عمل و بدون نیاز به بیهوشی عمومی می تواند به عنوان جایگزینی برای چربی گیری سنتی یا ایمپلنت های مصنوعی استفاده شود.
طرفداران این روش می گویند این فناوری به طور طبیعی بافت بدن را پر می کند، دوره بهبودی کوتاهی دارد و به خصوص برای کسانی مناسب است که بدنشان چربی کافی برای انتقال ندارد یا نمی خواهند تحت فرآیندهای جراحی سنگین قرار بگیرند. در عمل، این پرکننده در ناحیه های مختلفی مانند باسن، سینه ها، اصلاح فرو رفتگی های ران یا دیگر نواحی حجیم بدن تزریق می شود که نتایجی بسیار طبیعی دارد و با رضایت بالای بیماران همراه است.
با این حال، منبع این محصول — یعنی چربی انسان های مرده — باعث واکنش های اخلاقی و هیجانی شده است. منتقدان، از جمله فعالان و حتی برخی کاربران آنلاین، این روند را ترسناک یا غیرطبیعی توصیف می کنند و نسبت به پیامدهای روانی و فرهنگی آن هشدار می دهند.
پزشکان نیز نسبت به عدم وجود شواهد طولانی مدت علمی در مورد ایمنی و کارآیی این فناوری تردیدهایی دارند، هرچند محصول تحت قوانین خاص بافت انسانی در ایالات متحده عرضه می شود و پیش از تزریق مراحل پاک سازی، استریل سازی و حذف DNA را پشت سر می گذارد تا خطر پس زنی بافت حداقل شود.
قیمت این روند نیز بسیار بالاست — از حدود ده هزار تا حتی صد هزار دلار، رقمی که آن را هم رده ی کالاهای لوکس قرار می دهد — و تقاضا در میان ساکنان ثروتمند شهر و ستاره های رسانه ای به حدی است که فهرست انتظار برای گرفتن نوبت تشکیل شده است.
در نهایت، این فناوری نه فقط یک تحول علمی در زیبایی محسوب می شود، بلکه بحثی عمیق درباره ی خطوط اخلاقی، فرهنگ بدن گرایی و تعریف زیبایی در قرن بیست ویکم به راه انداخته است.