به نقل از روزنامه فرهیختگان؛ دیلی تلگراف نوشته است: تهران برای مواجهه با حمله احتمالی آمریکا، راهبردی پنج مرحله ای طراحی کرده که هدف آن پرهزینه کردن هرگونه جنگ است.

بر اساس یک سناریوی فرضی، درگیری میان ایران و آمریکا با حملات هوایی و موشکی ایالات متحده به تأسیسات هسته ای و مراکز نظامی ایران آغاز می شود؛ اهدافی که بنا بر این سناریو، بسیاری از آن ها در مناطق پرجمعیت قرار دارند.

در ادامه، پاسخ ایران به سرعت میدان نبرد را فراتر از مرزهای این کشور گسترش می دهد. طبق این ارزیابی، پایگاه های نظامی آمریکا در سراسر منطقه به وسیله موشک ها و پهپادهای ایرانی هدف قرار می گیرند و دامنه درگیری وارد مرحله ای منطقه ای می شود.

در این چارچوب، تهران جنگ سایبری را یکی از ابزارهای کلیدی خود تلقی می کند و زیرساخت های حمل ونقل، انرژی، مالی و همچنین ارتباطات نظامی آمریکا را آسیب پذیر می داند. به باور ایران، عملیات سایبری می تواند نقش مهمی در اختلال لجستیک آمریکا ایفا کرده و سامانه های فرماندهی و کنترل این کشور را با پیچیدگی جدی مواجه کند.

هم زمان، در این سناریو بر نقش جغرافیا به عنوان قدرتمندترین ابزار ایران تأکید می شود. کنترل ایران بر تنگه هرمز، مسیری که حدود 21 درصد نفت جهان از آن عبور می کند، به عنوان یک اهرم راهبردی مطرح است. مین گذاری، حمله به نفتکش ها و حتی مسدودسازی مسیر کشتیرانی از جمله گزینه هایی عنوان می شود که می تواند بازار جهانی انرژی را با اختلال گسترده مواجه کند.

در مجموع، راهبرد تهران بر این فرض استوار است که آمریکا و متحدانش در نهایت به این جمع بندی برسند که هزینه های چنین جنگی به مراتب بیشتر از منافع آن خواهد بود.