صبح تازه: مهدی قنبر، نویسنده و منتقد سینما درباره نخستین فیلم بلند سعید جلیلی نوشت: تقاطع نهایی شب با ضعف های اساسی اش در فیلم نامه از جمله شخصیت پردازی و خلق تعلیق های درست ، قابل قبول برای مخاطب با جزییات نامأنوس و نامتجانس قصه نتوانست منجر به جهش بلند فیلمسازش در نخستین گام خود شود.

چالش های پیش روی یک فیلمساز اولی، همواره باعث صعود یا سقوط کارگردان آن در اولین گام می شود. این فیلمسازان می کوشند به سراغ سوژه هایی بروند که حرکت بر لبه تیغ است. به این ترتیب در صورت درخشش اثر قادر خواهند بود خودشان را به عنوان یک پدیده به جامعه سینمایی بشناسانند. سوژه هایی که متأسفانه در بسیاری از موارد مشکلات تکنیکی ، نگارشی دارند و اقبال عمومی پیدا نمی کنند در نتیجه فیلم ساز را بجای تعالی و رساندن به اوج شهرت به افول سوق می دهد که دیگر توان برخاستن از آن را نداشته باشد. به نظر می رسد که فیلم تقاطع نهایی شب نخستین ساخته سعید جلیلی در همین راستا حرکت می کند.

این فیلم قصد دارد تا با خلق یک چالش ساختگی از موقعیتی ساختگی اثری متفاوت خلق کرده تا مخاطبش را در سکانس پایانی هیجان زده کند. اما تنها کاری که نمی کند و موفق به خلق آن نمی شود همین امراست. زیرا اطلاعاتی که در سکانس های آغازین به بیننده می دهد او را به این نقطه نمی رساند. در سکانسی، از وکالت پرونده قتل سخن به میان می آید. اما لزوماً این دیالوگ به تنهایی نمی تواند مخاطب را آماده چنین رخدادی کند. دیالوگ های سکانس دفتر وکالت حقانی و سکانس زدوخورد سارا ، کاوه و بهار که مخاطب منتظر خلق موقعیت قتل است هم منجر به قتل نمی شود. درحالی که اگر قرار به صحنه سازی باشد این زمان معقول ترین زمان است. اما به ناگاه با یک تعلیق عجیب و فرا واقعیتی کاوه با نامزدش درگیر می شود و اتفاق مهم داستان رقم می خورد. باوجود سکانس خلق الساعه انتهایی فیلم ، این هماهنگی میان کاوه و نازنین در بازه کوتاه مدت هیچ توجیه منطقی ندارد. ایجاد چنین برنامه ریزی آن هم در شرایطی که اصلاً قرار نبوده شخصیت نازنین به دفتر وکالت خالقی بیاید، بی معنی و بی ربط است. این بی معنا بودن برای مخاطب ازاین رو است که چالش و تعلیق نویسنده و سازنده اثر به درستی شکل نگرفته و درنهایت نیز سکانس پایانی غیرقابل پذیرش می شود.

این تعلیل های بی دلیل و وصله شده به داستان هیچگاه برای مخاطب به یک سؤال بزرگ تبدیل نمی شود. هرگز برای او دغدغه نمی شود که جزییات نامأنوس و نامتجانس قصه را کنار هم قرار دهد. زیرا جزییات دقیق، درست، کامل و مرتبطی به او داده نمی شود پس زمانی که سؤالی در ذهن شکل نمی گیرد، ارائه پاسخی هم ضرورتی نمی یابد.

سکانس های آغازین با ضرب آهنگی کند پیش می رود؛ ولی سکانس های حساس پس از اتفاق اصلی قصه (ماجرای کاوه) که اوج قصه و لحظات پر التهاب داستان است بسیار تند می گذرد، تصمیمات بسیار سریع گرفته می شود . شخصیت های قصه بسیار تند درباره وضعیت کاوه تصمیم گیری می کنند و پاک کردن سرنخ ها، بسیار عادی و بدون کمترین نگرانی اجرایی می شود که مجالی برای درگیرشدن ذهن مخاطب با وقایع و درک و هضم آن باقی نمی گذارد. همین امر باعث می شود داستان با کمترین سایش و اصطکاک ذهنی مخاطب همراه شود. در چنین شرایطی نیز پایان داستان هرچه باشد برای مخاطب بی اهمیت می شود. اتفاقی که در فیلم تقاطع نهایی شب افتاده است. پایان داستان هیچ شگفتی برای مخاطب ندارد. چرا که وظیفه نویسنده و فیلم ساز ارائه اطلاعات و سرنخ ها ، ایجاد چالش ها ، تعلیق های درست و وظیفه مخاطب کشف این سرنخ ها و رسیدن به احتمالات و آنچه که در ذهن فیلمساز می گذرد است. اما اینکه فیلمساز اطلاعات غلط و نادرست بدهد و یا از ارائه اطلاعات دقیق شانه خالی کند مخاطب نه تنها تا پایان فیلم با او همراه نمی شود؛ بلکه نتیجه گیری و پایان فیلم و سکانس نهایی او هر قدر محیرالعقول باشد برایش جذاب خواهد بود. فیلم تقاطع نهایی شب این بی مهری را به تمامی نسبت به مخاطب روا داشته است.

شخصیت پردازی فیلم فوق هم بسیار ضعیف است. همین امر بر عدم باورپذیری شخصیت ها و داستان تأثیرگذار است. داستان درباره چهار زن سرخورده است. زنانی شکست خورده که همگی ناتوان در اداره زندگیشان هستند. سارا خالقی وکیلی که پس از سالیان سال برای رسیدن به پستی دولتی و منصبی مناسب اکنون می خواهد با سوءاستفاده از پرونده دوستش بهار به آن برسد که البته تحقق آن هم باز در هاله ابهام قرار دارد. بهار زنی که شوهرش می خواهد او و فرزندش را رها کند. زنی که ناتوان در حفظ زندگی شخصی اش است. نازنین دختری که ناتوان در مدیریت درآمد و هزینه های زندگی خود و پدرش است و مجبور شده تا معشوقه مردی میان سال شود که بتواند بر مشکلات زندگی فائق آید. شوکت زنی که شرایط مالی خوبی ندارد و قادر نیست حتی از هزینه های مراسم خواستگاری دخترش بر آید. حال افرادی با این مشخصات که نتوانسته اند تصمیمات درست و نجات بخشی را در طول زندگی شخصی و خانوادگی شان بگیرند. ناگهان به قاتلان بالفطره تبدیل می شوند و با سرعتی خارق العاده و لحظه ای برای نابودکردن جسد میتی که روی دستشان مانده اقدام می کنند.آن ها برای پاک کردن مدارک قتل تصمیمات درست ، بی نقص و دهشت باری می گیرند و برای اجراکردن آن هم دست به کار می شوند. این ها همگی، چالش ها و تعلیق های نچسب و غیرمنطقی سناریو در سراسر فیلم است.

در مجموع باید گفت فیلم تقاطع نهایی شب با ضعف های اساسی اش در فیلم نامه از جمله شخصیت پردازی و خلق تعلیق های درست و قابل قبول برای مخاطب با جزییات نامأنوس و نامتجانس قصه نتوانست منجر به جهش بلند فیلمسازش در نخستین گام خود شود.