به گزارش پارسینه ،مصرف گردن مرغ در نگاه اول بی ضرر به نظر می رسد، اما مطالعات نشان می دهند که این بخش ممکن است حاوی چربی و کلسترول بالا، باکتری های مضر و حتی مواد نگهدارنده صنعتی باشد. در این مقاله، تمام جزییات مربوط به مصرف گردن مرغ، خطرات احتمالی و گزینه های جایگزین سالم بررسی خواهد شد.

گردن مرغ بخشی از بدن مرغ است که معمولاً در آشپزی سنتی یا سوپ ها استفاده می شود. این بخش کوچک دارای پوست، گوشت کم و استخوان های کوچک است و ارزش غذایی آن معمولاً کمتر از سینه یا ران مرغ در نظر گرفته می شود.

دسترسی آسان و قیمت پایین تر نسبت به سایر بخش ها

طعم خوب و استفاده در سوپ ها یا غذاهای آب پز

در برخی فرهنگ ها، بخش سنتی و محبوب آشپزی

با این حال، مصرف مستقیم گردن مرغ، مخصوصاً بدون پخت کامل یا له کردن استخوان ها، می تواند خطراتی برای سلامت ایجاد کند.

یکی از مهم ترین دلایلی که متخصصان تغذیه توصیه می کنند از خوردن گردن مرغ اجتناب کنید، محتوای بالای چربی و کلسترول آن است.

چربی اشباع: گردن مرغ نسبت به سینه و ران دارای چربی بیشتری است.

کلسترول: مصرف زیاد گردن مرغ می تواند سطح LDL (کلسترول بد) را در خون افزایش دهد و خطر بیماری های قلبی را بالا ببرد.

تأثیر بلندمدت: استفاده مکرر ممکن است باعث افزایش فشار خون و تجمع چربی های بدن شود.

اگر هدف شما تغذیه سالم و کنترل وزن است، بهتر است گردن مرغ را محدود کنید و از بخش های کم چرب تر استفاده کنید.

گردن مرغ می تواند میزبان باکتری های مضر مانند سالمونلا و ای کولای باشد. دلیل آن ساختار گردن و تماس بیشتر با بخش های داخلی مرغ است.

نکات مهم:

پخت ناقص گردن مرغ می تواند موجب مسمومیت غذایی شود.

حتی شستشو قبل از پخت به طور کامل نمی تواند همه باکتری ها را از بین ببرد.

افراد با سیستم ایمنی ضعیف (کودکان، سالمندان و بیماران) بیشتر در معرض خطر هستند.

برای کاهش خطر:

گردن مرغ را همیشه به دمای داخلی حداقل 74 درجه سانتی گراد بپزید.

از مصرف گردن نیم پز یا خام پرهیز کنید.

گردن مرغ دارای استخوان های ریز و سفت است که هنگام خوردن می توانند به گلو یا مری گیر کنند.

این خطر برای کودکان و سالمندان بالاتر است.

حتی خرد کردن نامناسب گردن مرغ می تواند موجب آسیب به دهان یا دستگاه گوارش شود.

توصیه می شود اگر می خواهید گردن مرغ را مصرف کنید، آن را در سوپ یا آب پز له شده استفاده کنید تا خطر گیر کردن استخوان ها کاهش یابد.

در مرغ های صنعتی، برخی مواد نگهدارنده، آنتی بیوتیک و هورمون ها ممکن است در بخش های خاصی از مرغ، از جمله گردن، تجمع پیدا کنند.

مصرف زیاد این قسمت می تواند ورود مواد شیمیایی به بدن را افزایش دهد.

حتی با شستشو و پخت کامل، برخی مواد می توانند در بدن باقی بمانند و مصرف طولانی مدت آن توصیه نمی شود.

با وجود مضرات، گردن مرغ هنوز دارای برخی فواید است، به شرطی که با احتیاط و محدود مصرف شود:

پروتیین: گردن مرغ حاوی پروتیین است، هرچند کمتر از سینه مرغ.

استفاده در سوپ: می تواند به سوپ ها طعم طبیعی و خوشمزه بدهد.

معدن مواد معدنی: حاوی کلسیم و فسفر است که از استخوان ها استخراج می شود.

با این حال، این فواید معمولاً با خطرات بالقوه مقایسه می شوند و بهتر است مصرف آن محدود باشد.

برای کسانی که دنبال پروتیین سالم و کم چرب هستند، جایگزین های بهتر شامل:

سینه مرغ بدون پوست: کم چرب و پرپروتیین

ران مرغ بدون پوست: تعادل مناسب بین چربی و پروتیین

بال مرغ کم چرب: با رعایت محدودیت در مصرف

این بخش ها علاوه بر ایمنی بیشتر، ارزش غذایی بالاتری نسبت به گردن مرغ دارند.

نتیجه گیری

گردن مرغ، هرچند در آشپزی سنتی محبوب است، اما مصرف آن با چندین خطر احتمالی همراه است:

افزایش چربی و کلسترول

احتمال آلودگی باکتریایی

خطر آسیب فیزیکی به گلو و دهان

ورود مواد نگهدارنده و هورمون ها

بنابراین، برای داشتن یک رژیم غذایی سالم و کم خطر، توصیه می شود مصرف گردن مرغ محدود شود و به جای آن از بخش های کم چرب تر و ایمن تر مرغ استفاده کنید. همچنین، اگر قصد دارید گردن مرغ را مصرف کنید، بهتر است در سوپ ها و غذاهای آب پز کاملاً پخته و له شده استفاده شود تا خطرات کاهش یابد.