مایکل فرومن، رییس شورای روابط خارجی آمریکا، به بهانه بررسی راهبرد دفاع ملی 2026 آمریکا، توضیح می‌دهد که درگیری با ایران نه تنها برخلاف مواضع اصلی این سند است، بلکه می‌تواند باتلاقی برای ایلات‌متحده باشد.

گروه روابط بین‌الملل – رییس شورای روابط خارجی آمریکا در یادداشتی تحلیلی در باب راهبرد دفاع ملی 2026 آمریکا توضیح می‌دهد که دولت ترامپ در مواجهه با کمبود منابع، قصد دارد داشته‌های نظامی خود را روی حفظ برتری در نیمکره غربی متمرکز سازد و در این مسیر هرگونه درگیری با ایران، هم برخلاف اهداف اصلی این راهبرد است و هم باتلاقی را به وجود می‌آورد که ترامپ هرگز نمی‌خواهد در آن به دام افتد.

تلاش برای تمرکز بر محیط پیرامونی در نتیجه کمبود منابع قدرت

فورمن توضیح می‌دهد که تز اصلی راهبرد دفاع ملی 2026 آمریکا سه‌بخشی است: 1) آمریکا باید در شرایط محدودیت‌های حاد منابع، آرایش نظامی جهانی خود را عقلانی‌سازی کند؛ 2) سهم بزرگ‌تری از منابع باقی‌مانده باید به دفاع از سرزمین اصلی و برتری در نیمکره غربی اختصاص یابد؛ و 3) از متحدان و شرکای آمریکا در سایر مناطق، به‌ویژه در اروپا و هندـاقیانوسیه، انتظار خواهد رفت مسئولیت بیشتری برای امنیت جمعی خود بر عهده بگیرند.

ریسک بالای درگیری تمام عیار با ایران و هزینه فراتر از توان تحمل آمریکا 

فورمن در ادامه این پرسش را مطرح می‌کند که آیا راهبردی مبتنی بر اولویت‌بندی ساختارمند می‌تواند با رییس‌جمهوری که جاه‌طلبی‌های بین‌المللی قابل‌توجهی دارد و تمایل به مداخله در سراسر جهان نشان می‌دهد، هم‌زیستی داشته باشد یا نه. نمونه روشن: «ایران».

رییس شورای روابط خارجی سپس یک خط زمانی از تحولات مرتبط با ایران ارائه کرده و توضیح می‌دهد که ترامپ ابتدا در شبکه اجتماعی خود ایران را تهدید کرده و هشدار داد که لشگری بزرگ سمت ایران روانه کرده‌ است. در حالی که ابتدا تهدیدات او به‌طور مستقیم از دخالت در تحولات داخلی ایران حکایت داشت، اکنون این مطالبات بر میز مذاکره برای دستیابی به «توافقی عادلانه و منصفانه» متمرکز شده است.

او در ادامه تأکید می‌کند که ترامپ سه درخواست مشخص از ایران دارد: پایان کامل غنی‌سازی و امحای ذخایر موجود؛ محدودسازی موشک‌های بالستیک؛ و قطع حمایت از محور مقاومت. اما همزمان تأکید می‌کند که ایران، در سایه تهدید نظامی یا در هر حالت دیگری، این درخواست‌ها را رد خواهد کرد و هرگز اهرم فشاری را که با هزینه سنگین حفظ کرده، از دست نخواهد داد. 

فورمن توضیح می‌دهد که ترامپ تهدید خود را با دستور جابه‌جایی گروه ضربت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن از دریای چین جنوبی به خاورمیانه تقویت کرده و با مقایسه میان ایران و ونزوئلا می‌کوشد نشان دهد همچنان نسبت به تغییر حکومت در ایران تمایل دارد. او سپس اعتراف می‌کند که ایران، ونزوئلا نیست و هرگونه تنش احتمالی می‌تواند به درگیری‌های بلندمدتی منتهی شود که ترامپ همواره کوشیده از آن‌ها پرهیز کند.

لذا به عقیده فورمن ایران یک استثنا در راهبرد دفاع ملی 2026 است نه آزمونی برای آن و ترامپ باور ندارد جایگاه آمریکا در اروپا یا هندـاقیانوسیه در معرض خطر فوری قرار داشته باشد و به همین دلیل ناو هواپیمابر را از دریای چین جنوبی خارج کرد؛ اما همزمان نسبت به استمرار این وضعیت در منطقه مذکور، خوش بین هم نیست و لذا ناگزیر است مسیری را در قبال ایران دنبال کند که به هر قیمتی از باتلاق اجتناب کند.

فورمن در پایان تصریح می‌کند که تهران به خوبی از این وضعیت مطلع است و به همین دلیل بود که وزیر امور خارجه ایران، عباس عراقچی، هفته گذشته هشدار داد که: «یک رویارویی تمام‌عیار قطعاً بسیار خشن خواهد بود و بسیار، بسیار طولانی‌تر از جدول‌های زمانی خیالی است که اسراییل و نیروهای نیابتی‌اش می‌کوشند به کاخ سفید بفروشند.»