به نقل از فرتاک نیوز، از نگاه طب سنتی نیز زمستان فصلی است که قدرت هضم در آن بیشتر می شود و بدن آمادگی دریافت غذای بیشتری را پیدا می کند. به همین دلیل نوع تغذیه در این فصل اهمیت ویژه ای دارد و می تواند بر میزان انرژی، تحمل سرما و سلامت عمومی بدن اثر بگذارد.

به گفته استادیار دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، با توجه به فراگیر شدن سیستم های گرمایشی در خانه ها و خودروها، اغلب افراد شهرنشین تجربه واقعی از سرمای زمستان ندارند.

دکتر محمدعلی زارعیان، پزشک متخصص طب سنتی، توضیح می دهد که از دیدگاه طب سنتی، فصل زمستان در مناطق معتدل، مزاج سرد و تر دارد. او می گوید:

در این فصل بر اثر مجاورت بدن با سرما، سوخت و ساز بدن برای تامین گرما بیشتر می شود، قدرت هضم افزایش می یابد و فرد گرسنه می شود. طبیعتا افراد سردمزاج به دلیل مغلوب شدن در برابر سرما بیشتر از افراد گرم مزاج به مصرف غذاها و نوشیدنی های گرم و پرکالری نیاز دارند.

برخی افراد بر این باورند که در زمستان برای تامین انرژی و تحمل سرما باید از غذاهای چرب و شیرین به میزان بیشتری استفاده کنند. با این حال این نوع غذاها علاوه بر افزایش وزن، برای کبد مضرند و تنها کسانی به استفاده محدود از غذاهای پرچرب و شیرین مجاز هستند که به دلیل شغل خود تماس طولانی تری با سرما دارند، ازجمله کارگران ساختمانی و ورزشکارانی که در فضاهای باز ورزش می کنند.

زمستان زمان مناسبی برای بهره بردن از مغزهایی مثل بادام، پسته و گردو و همین طور میوه های خشک مانند انجیر است. این مواد در کنار ارزش غذایی شان به تقویت کبد، مغز و توان کلی بدن برای مقابله با سرما و انواع سموم، از جمله سموم ناشی از آلودگی هوا کمک می کنند.

در عین حال نباید از میوه هایی مثل انار و شلغم غافل شد، و بهتر است توجه داشته باشید که زیاده روی در مصرف مرکبات می تواند موجب سوءهاضمه و پیامدهای ناشی از آن شود.

ذخایر چربی بدن به تنهایی معیار قطعی برای سنجش مقاومت یا حساسیت بدن در برابر سرما نیست. میزان حساسیت به سرما حاصل مجموعه ای از عوامل محیطی و فردی از جمله مزاج، مقدار بافت چربی بدن، شیوه تغذیه، نژاد و سطح فعالیت بدنی است.

به طور مثال، بعضی افراد با اینکه ذخیره چربی کمی دارند، به دلیل شرایط کاری خود بیشتر در معرض هوای سرد قرار می گیرند و در نتیجه نسبت به کسانی که اغلب در فضای بسته هستند تحمل بیشتری در برابر سرما پیدا می کنند. با این حال اگر تغذیه این افراد مناسب نباشد و کالری دریافتی روزانه شان کمتر از نیاز بدن باشد، قطعا در برابر سرما کم تحمل می شوند.

در این فصل حمام کردن با هدف گرم کردن بدن توصیه نمی شود و استحمام فقط برای کسانی که آمادگی بالایی برای ابتلا به سرماخوردگی دارند، آن هم به شرط ایجاد تعریق کافی، می تواند نقش پیشگیرانه داشته باشد.

قرار گرفتن در معرض سرما به تنهایی نمی تواند کاهش وزن قابل توجهی ایجاد کند. با این حال اگر فرد برای مدت طولانی و به شکل تکرارشونده در محیط سرد بماند، سوخت و ساز بدنش افزایش چشمگیری پیدا می کند.

از نگاه طب سنتی هم سرما به علت ایجاد فشردگی بیشتر در اجسام، موجب سفت تر شدن آن ها می شود. کسانی که در نواحی سرد زندگی می کنند به دلیل تماس مداوم با سرما معمولا از افراد ساکن مناطق گرمسیر نیرومندترند. در مقابل، گرما به دلیل خاصیت انبساطی خود باعث سستی و شل شدن بدن می شود. بنابراین مواجهه با سرما برای افراد درشت اندام و عضلانی مفید و مناسب است، اما بخش های آسیب پذیر بدن مثل سر، پیشانی، کمر و پهلوها باید حتما پوشانده شوند. تماس پیوسته دست و پا با سرما هم می تواند مزاج دستگاه گوارش را سرد کرده و به سوءهاضمه منجر شود.

با توجه به اینکه در فصل زمستان میزان تجمع مواد زائد در بدن بیشتر می شود، ماساژ دادن بدن یکی از بهترین و کم عارضه ترین روش ها برای حفظ سلامت و پیشگیری از بیماری در این فصل به شمار می آید.