به نقل از خبرآنلاین، شاید این رقم برایتان عجیب وغریب به نظر برسد، اما ناو یواس اس آبراهام لینکلن در حال خدمت و در جریان دریانوردی، روزانه 2.5 میلیون دلار (375 میلیارد تومان) هزینه دارد. این رقم هزینه های لجستیکی برای حفظ عملیات کشتی، نیازهای خدمه و نگهداری فنی شامل غذا، سوخت و تعمیرات برای این ناو هواپیمابر در زمان استقرار در خاورمیانه را پوشش می دهد.

طبق گزارش های منتشر شده، ارزش کل ناو آبراهام لینکلن از تولید ناخالص داخلی خیلی از کشورهای کوچک بالاتر است. ارزش کلی این ناو هواپیمابر هسته ای بیش از 12 میلیارد دلار است که از ارزش تولید ناخالص داخلی کشورهایی مثل مالدیو، فیجی و بوتان بیشتر است و همین آن را به یک اقتصاد واقعی شناور تبدیل کرده است.

ناو آبراهام لینکلن (CVN-72)، بیش از 330 متر طول دارد. هزینه ساخت این ناو فولادی در اواخر دهه 1980 حدود 4.5 میلیارد دلار بود که با تعدیل تورم برای امروز، بدنه کشتی به تنهایی نشان دهنده یک سرمایه گذاری زیرساختی بیش از 11 میلیارد دلاری است.

از سوی دیگر جنگنده های روی این ناو، ازجمله جنگنده های پنهان کار پیشرفته F-35C Lightning II و Super Hornet هم به تنهایی 5 میلیارد دلار دیگر به ارزش کل کشتی اضافه می کنند. بدین ترتیب ارزش کل دارایی، با به روز کردن قیمت ناو و هواپیماهایش بین 12 تا 16 میلیارد دلار در نوسان است که این رقم فراتر از ارزش تولید ناخالص ملی کشور مالدیو یا فیجی (با ارزش تولید ناخالص ملی GDP در حدود 6.3 میلیارد دلار) و پنج برابر ارزش تولید ناخالص ملی کشور بوتان که حدود 3.1 میلیارد دلار تخمین زده می شود، است.

هزینه های لجستیکی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن حدود 2.5 میلیون دلار در روز یعنی معادل 375 میلیارد تومان، برآورد می شود که اگر بخواهیم به صورت تیتروار به آن اشاره کنیم بدین ترتیب خواهد بود:

در این ناو بیش از 5 هزار ملوان و تفنگدار دریایی زندگی می کنند که به سه وعده غذا در روز نیاز دارند. آشپزخانه های کشتی روزانه تقریباً 17 هزار وعده غذایی آماده می کنند که صرفاً برای نگه داشتن توان خدمه جهت انجام عملیات، ده ها هزار دلار هزینه دارد.

این کشتی حامل جنگنده های پنهان کار پیشرفته F-35C Lightning II و F/A-18 Super Hornet است که هزینه نگهداری این هواپیماها در دریا بسیار گران است. به طوری که فقط جنگنده F-35C نیازمند سرمایه گذاری قابل توجهی در بخش تعمیرات و پشتیبانی تخصصی است.

برای تداوم زندگی در دریا، دستگاه های نمک زدایی کشتی به صورت توقف ناپذیر کار می کنند تا روزانه 1.5 میلیون لیتر آب شیرین تولید کنند. این آب برای آشامیدن خدمه، بهداشت و شستشوی هواپیماها جهت جلوگیری از خوردگی ناشی از آب شور ضروری است.

اگرچه کشتی از نیروی هسته ای استفاده می کند، اما هواپیماهای آن برای برخاستن و گشت زنی به مقادیر عظیمی از سوخت هوانوردی نیاز دارند. این یکی از اجزای اصلی هزینه های عملیاتی کشتی است.

ناو آبراهام لینکلن توسط دو راکتور هسته ای A4W تغذیه می شوند که این امکان را برای ناو فراهم می کند تا بتواند به مدت 20 سال بدون سوخت گیری حرکت کند. بااین حال، نگهداری و تخصص فنی موردنیاز برای کارکرد ایمن این راکتورها در دریا، هزینه های زیادی را به همراه دارد.

آب شور برای بدنه فولادی کشتی و تجهیزات الکترونیکی حساس واقعاً مضر است و نیاز ویژه ای به نگهداری مداوم وجود دارد. بخشی از بودجه روزانه این ناو، صرف مبارزه با خوردگی و اطمینان از عملیاتی ماندن تجهیزات می شود.

این ناو با اسکادران 21 ناوشکن سفر می کند که ازجمله آن ها می توان به ناوشکن های کلاس Arleigh Burke مثل USS Frank E. Petersen Jr اشاره کرد.