به نقل از hindustan times، نامراتا جین، روان درمانگر، توضیح می دهد که چگونه همدلی، حمایت عاطفی و رهبری انسان محور در محیط کار می تواند به بهبود سلامت روان، افزایش مشارکت و ارتقای عملکرد کمک کند.

نسل Z در حال بازتعریف نحوه صحبت درباره سلامت روان در محیط کار است. آن ها معمولاً صادق ترین گروه در اولویت دادن به سلامت خود یا درخواست مرخصی هستند؛ چه برای یک جدایی عاطفی باشد، چه برای فرسودگی ذهنی. اخیراً مدیرعاملی در گورگان با تأیید درخواست مرخصی به خاطر جدایی یکی از کارکنانش خبرساز شد.

این خبر توجه زیادی جلب کرد، زیرا چنین همدلی ای هنوز در محیط های کاری هند نادر است. اما شاید نشانه ای از تغییر زمانه باشد—جایی که سلامت عاطفی بالاخره به عنوان بخشی از عملکرد شناخته می شود، نه چیزی جدا از آن.

چالش های سلامت روان تقریباً 80 درصد از متخصصان هندی را در مقطعی از زندگی تحت تأثیر قرار می دهد، اما انگ اجتماعی هنوز مانع می شود بسیاری از افراد آشکارا کمک بخواهند. نامراتا جین، روان درمانگر و کارشناس روابط، می گوید: همدلی در تضاد با عملکرد نیست—بلکه چیزی است که عملکرد پایدار را ممکن می کند. وقتی رهبران دردهای عاطفی مثل شکست عشقی یا فقدان را می پذیرند، فقط مهربانی نشان نمی دهند؛ بلکه اعتماد و امنیت روانی ایجاد می کنند.

نامراتا در گفت وگو با HT Lifestyle توضیح داد که چگونه همدلی و حمایت عاطفی در محیط کار می تواند سلامت و عملکرد کارکنان را تقویت کند.

پژوهش های مجله پزشکی روان شناختی هند نشان می دهد شکست عشقی همان بخش هایی از مغز را فعال می کند که درد جسمی فعال می کند—این موضوع فقط در ذهن شما نیست. وقتی ناراحتی عاطفی نادیده گرفته می شود، توجه، خلاقیت و تصمیم گیری آسیب می بیند. گزارش سلامت محیط کار هند در سال 2025 نشان داد 85 درصد کارکنان علائم استرس یا فرسودگی را تجربه می کنند که مستقیماً بر عملکرد اثر می گذارد.

طبق نظرسنجی ICICI Lombard در سال 2025، سازمان هایی که با همدلی رهبری می شوند، 30 درصد مشارکت بیشتر و 25 درصد ترک شغل کمتر دارند. مدیرعامل گورگان فقط یک مرخصی را تأیید نکرد—او وفاداری عاطفی ایجاد کرد؛ چیزی که افراد را فراتر از حقوق، به سازمان متعهد نگه می دارد.

نظرسنجی Deloitte India نشان داد که با وجود اینکه بیشتر کارکنان با مشکلات سلامت روان مواجه اند، 75 درصد هنوز از اینکه مرخصی خود را مرتبط با سلامت روان اعلام کنند، تردید دارند. شرکت های پیشرو مانند اینفوسیس و ویپرو با معرفی برنامه های سلامت، مشاوره و گفت وگوهای باز درباره سلامت روان در حال تغییر این وضعیت هستند.

فرهنگ های کاری سمی افراد را بی صدا فرسوده می کنند. کنترل بیش از حد، نبود قدردانی و بی اعتنایی عاطفی از بزرگ ترین عوامل کاهش بهره وری هستند. در مقابل، وقتی رهبران گوش می دهند، تأیید می کنند و حمایت می کنند، حضور غیرمولد کاهش می یابد و عملکرد واقعی افزایش پیدا می کند.

همدلی تجمل نیست—هوشمندی است. وقتی رهبران برای احساسات فضا ایجاد می کنند، تاب آوری، خلاقیت و اعتماد را پرورش می دهند. در محیط های پرفشار، همین عوامل هستند که تیم ها را الهام بخش نگه می دارند، نه فرسوده.

نامراتا در پایان می گوید: در کشوری که انگ سلامت روان هنوز وجود دارد، اعمال کوچک همدلی می تواند تغییرات بزرگی ایجاد کند. “مرخصی به خاطر جدایی” شاید عجیب به نظر برسد، اما در واقع پیامی است که می گوید انسان بودن در محیط کار اشکالی ندارد. وقتی افراد احساس می کنند دیده و حمایت می شوند، بهترین نسخه خود را ارائه می دهند. و شاید در دنیای پرشتاب امروز، همین ارتباط انسانی قدرتمندترین استراتژی هر سازمان باشد.