به نقل از همشهری آنلاین، اصطلاح آب سخت به آب غنی از املاح و مواد معدنی اطلاق می شود که سطح کلسیم و منیزیم آن بالاتر از حد معمول است. برای سنجش میزان سختی آب، تست هایی در بازار وجود دارد اما یک نشانه ساده این است که روی شیر آب، سینک، سردوش یا حتی کتری یا دستگاه قهوه ساز رسوبات سفید گچی تشکیل شده باشد.

دکتر مسیک تایید می کند که بین آب سخت و ریزش مو هیچ ارتباط واقعی وجود ندارد و آب سخت باعث افزایش ریزش مو نمی شود.

دکتر گورو آگنیهوتری ، متخصص پوست در دانشگاه شیکاگو هم می گوید دوش گرفتن با آب سخت ذاتا مضر نیست اما می تواند بافت مو را به هم بزند و باعث شود مو بیش از حد خشک یا حتی بیش از حد چرب احساس شود. دلیلش این است که شست وشوی مو با آب سخت می تواند باعث رسوب مواد معدنی روی ساقه مو شود. تجمع این رسوب ها به مرور زمان می تواند سبب شود موها چرب تر به نظر برسند، حتی اگر تازه موهایتان را شسته باشید.

دکتر مری آن بنتز ، رییس بخش پوست بیمارستان لارنس و مموریال نیز در این باره می افزاید ممکن است متوجه شوید موهایتان کدرتر، خشک تر و شبیه نی شده اند و تارهای مو بیشتر مستعد شکستگی هستند. به خصوص اگر موهایتان را مرتب دکلره می کنید یا زیاد از حرارت استفاده می کنید، این خشکی تشدید و مو شکننده تر می شود.

از طرفی باید توجه داشت که آب سخت، فقط روی مو تاثیر نمی گذارد و می تواند باعث تشدید مشکلات پوستی هم بشود و بیماری های زمینه ای پوست مانند پسوریازیس، درماتیت سبورییک یا اگزما را تحریک کند.

تحقیقات نشان داده اند که شست وشوی مو با آب سخت می تواند مو را خشک تر و شکننده تر کند اما در منابع علمی هیچ مدرک مستقیمی وجود ندارد که قرارگیری در معرض آب سخت را با ریزش مو مرتبط کند.

بنا بر اعلام آکادمی پوست آمریکا، ریزش 50 تا 100 تار مو در روز کاملا طبیعی است اما اگر بیشتر از این شود، باید به متخصص پوست مراجعه کرد. دلیل ریزش موی بیش ازحد (تلوژن افلوویوم) می تواند عوامل استرس زا مانند زایمان یا بیماری باشد. در این صورت اگر عامل زمینه ای رفع شود، موها طی شش تا 9 ماه به حالت طبیعی برمی گردند اما ریزش مو واقعی (anagen effluvium) موضوع دیگری است. این حالت زمانی رخ می دهد که عاملی بازدارنده ــ از ژنتیک گرفته تا بیماری های خودایمنی ــ از رشد مو جلوگیری می کنند اما آب سخت یکی از این عوامل نیست.

یافتن شامپو و نرم کننده ای که بتواند آثار آب سخت را جبران کند، کمی آزمون و خطا می خواهد. برای کاهش رسوب مواد معدنی روی پوست سر، استفاده گهگاه از شامپوی شلاته کننده (Chelating) حاوی یی دی تی ای (Ethylenediaminetetraacetic acid) توصیه می شود. همچنین می توان هفته ای یک بار از شامپوی شفاف کننده (Clarifying shampoo) استفاده کرد تا تجمع چربی ها و محصولات حالت دهنده کاهش یابد.

دکتر آگنیهوتری نیز در این باره می گوید هر محصولی که استفاده می کنید، مهم است شامپو را روی پوست سر بزنید و به آرامی ماساژ دهید، نه اینکه ساقه مو را بسابید. نرم کننده نیز فقط باید روی انتهای مو استفاده شود تا مو را سنگین نکند.

در شبکه های اجتماعی، راه حل فیلتر کردن آب دوش هم مطرح شده است اما در اینکه واقعا تاثیر داشته باشد، تردید وجود دارد زیرا این فیلتر باید مخصوص حذف کلسیم و منیزیم باشد و اینکه تا چه میزان بتوانند این مواد را حذف کند هم تعیین کننده است.

آگنیهوتری می گوید برخی بیماران گزارش کرده اند که فیلتر کردن آب دوش احساس چسبندگی یا باقی ماندن مواد روی مو بعد از دوش را کاهش داده است. با این حال فعلا شواهد مستقیم دال بر اثر فیلترهای دوش بر سلامتی مو بسیار اندک است و به پژوهش های بیشتری نیاز است.

به خاطر داشته باشید که ریزش مو پدیده ای چندعاملی است و بهتر است درباره آن با متخصص پوست مشورت کنید تا علت های دیگر هم بررسی شود.