به گزارش پارسینه ،حضور نیتریت در فرایند تولید مواد غذایی، یک شمشیر دو لبه است؛ از سویی مانع از مسمومیت های کشنده می شود و از سوی دیگر، نگرانی های جدی درباره ی بیماری های مزمن ایجاد می کند. در ادامه، این ماده را از زاویه ای نو بررسی می کنیم.

نیتریت ها نمک هایی هستند که به دو دلیل اصلی در صنایع پروتیینی به کار می روند:

ایمنی و ماندگاری: نیتریت از رشد باکتری کلستریدیوم بوتولینوم جلوگیری می کند. این باکتری عامل مسمومیت بسیار خطرناک بوتولیسم است.

ظاهر و طعم: این ماده باعث ایجاد رنگ صورتی جذاب در کالباس و سوسیس می شود (بدون نیتریت، گوشت پخته شده رنگ خاکستری پیدا می کند) و طعم خاص این محصولات را تثبیت می کند.

اگرچه نیتریت به تنهایی در مقادیر کم سمی نیست، اما مشکل اصلی زمانی آغاز می شود که این ماده در معرض حرارت بالا (مانند سرخ کردن سوسیس) قرار می گیرد. در این حالت، نیتریت با پروتیین های گوشت ترکیب شده و ماده ای به نام نیتروزآمین تولید می کند.

خطر سرطان زایی: سازمان بهداشت جهانی نیتروزآمین ها را در لیست مواد سرطان زا قرار داده است که می توانند خطر ابتلا به سرطان معده و روده را افزایش دهند.

تاثیر بر اکسیژن خون: مصرف بیش از حد نیتریت در کودکان می تواند باعث اختلال در انتقال اکسیژن توسط خون شود.

اگر به مصرف فرآورده های گوشتی علاقه دارید، در این فرایند به دو نکته طلایی دقت کنید:

مصرف ویتامین C: ویتامین سی مانع از تبدیل نیتریت به نیتروزآمین در معده می شود. بنابراین مصرف گوجه فرنگی یا آب مرکبات همراه با سوسیس یک راهکار هوشمندانه است.

انتخاب محصولات بدون نیتریت : امروزه برخی برندهای معتبر با استفاده از عصاره های گیاهی (مانند عصاره کرفس) که حاوی نیتریت طبیعی هستند، محصولات سالم تری تولید می کنند.

آگاهی از مضرات نیتریت در غذا به معنای حذف کامل این محصولات نیست، بلکه دعوتی به مصرف آگاهانه و متعادل است. با مطالعه ی دقیق برچسب محصولات و انتخاب برندهایی که در فرایند تولید خود از کمترین میزان افزودنی استفاده می کنند، سلامتی خود را تضمین کنید.