به گزارش پارسینه ،چشمان نوزادان به طور طبیعی در روزهای اول زندگی آن ها توجه زیادی را به خود جلب می کند. یکی از مسائل رایج در این زمینه، زردی چشمان نوزادان است که اغلب والدین را نگران می کند. زردی چشمان، به ویژه در نوزادان تازه متولد شده، ممکن است نشانه ای از یک مشکل پزشکی باشد یا به سادگی نتیجه ای از فرآیندهای طبیعی بدن آن ها باشد.

زردی چشمان که به آن زردی نوزاد نیز گفته می شود، معمولاً به تغییر رنگ سفیدی چشم ها اشاره دارد. این تغییر رنگ می تواند در اثر بالا رفتن سطح بیلی روبین در خون نوزاد اتفاق بیفتد. بیلی روبین یک ماده زرد رنگ است که در نتیجه تجزیه گلبول های قرمز خون در کبد تولید می شود.

زردی نوزادان معمولاً عارضه ای شایع است و می تواند به دلایل مختلفی رخ دهد، شامل:

زردی فیزیولوژیکی: این نوع زردی معمولاً در نوزادان سالم و در روزهای اول زندگی ظهور می کند و به دلیل رشد سریع گلبول های قرمز و توانایی ناکافی کبد برای حذف بیلی روبین از بدن است.

زردی پاتولوژیک: این نوع زردی معمولاً ناشی از مشکلاتی مانند عفونت، اختلالات متابولیکی، یا مشکلات خونی است و معمولاً در ساعات اول یا روزهای اولیه بعد از تولد دیده می شود.

در این بخش به بررسی علل شایع زردی چشمان در نوزادان می پردازیم:

این نوع زردی در تقریباً 60 درصد از نوزادان متولد شده به خصوص نوزادان نارس رخ می دهد. در این حالت، کبد نوزاد به اندازه کافی توانایی تصفیه بیلی روبین را ندارد. زردی فیزیولوژیکی معمولاً بین روزهای دوم تا چهارم پس از تولد آغاز می شود و غالباً خود به خود بهبود می یابد.

یکی دیگر از علل زردی نوزاد می تواند ناشی از ناهم گونی گروه های خونی مادر و نوزاد باشد. این وضعیت می تواند منجر به تخریب سریع تر گلبول های قرمز نوزاد و در نتیجه افزایش بیلی روبین شود.

عفونت ها نیز می توانند باعث بالا رفتن سطح بیلی روبین و زردی چشمان نوزاد شوند. عفونت های ویروسی یا باکتریایی می توانند به کبد آسیب برسانند و توانایی آن را در پردازش بیلی روبین کاهش دهند.

برخی از اختلالات متابولیکی نادر نیز می توانند منجر به زردی نوزاد شوند. این اختلالات می توانند شامل مشکلات ژنتیکی در پردازش بیلی روبین باشند.

بعضی از داروهایی که مادر قبل یا بعد از زایمان مصرف می کند، می توانند به زردی نوزاد منجر شوند. این داروها می توانند به کبد نوزاد آسیب برسانند و توانایی پردازش بیلی روبین را تحت تأثیر قرار دهند.

تشخیص زردی نوزاد معمولاً با استفاده از معاینه بالینی توسط پزشک و اندازه گیری سطح بیلی روبین در خون صورت می گیرد. در صورتی که زردی نوزاد بالاتر از حد طبیعی باشد، اقدامات درمانی لازم انجام می شود.

در بسیاری از موارد، زردی فیزیولوژیکی نیازی به درمان خاصی ندارد و به خودی خود بهتر می شود. با این حال، تغذیه مناسب و کافی نوزاد می تواند به کاهش سطح بیلی روبین در خون کمک کند. شیر مادر یا شیر فرملا می تواند به دفع سریع تر بیلی روبین کمک کند.

در صورتی که سطح بیلی روبین نوزاد بالا باشد، پزشک ممکن است از نور درمانی استفاده کند. در این روش، نوزاد تحت نور خاصی قرار می گیرد که به تجزیه بیلی روبین کمک می کند.

در موارد شدید زردی، پزشک ممکن است نیاز به تبادل خون نوزاد داشته باشد. در این روش، تعدادی از گلبول های خون نوزاد با خون سالم جایگزین می شود تا سطح بیلی روبین کاهش یابد.

پیشگیری از زردی نوزاد می تواند شامل نکات زیر باشد:

پیگیری بارداری: بررسی های منظم در دوران بارداری می تواند به شناسایی مشکلات احتمالی کمک کند.

تغذیه مناسب در دوران بارداری: مصرف مواد مغذی و ویتامین ها می تواند به سلامت نوزاد کمک کند.

توجه به گروه خونی: در صورت ناهمگونی گروه خونی، مشاوره های پزشکی می تواند مفید باشد.

زردی چشمان نوزاد یکی از مسائل شایع در دوران نوزادی است و در بسیاری از موارد نگران کننده نیست. مهم است که والدین به علائم زردی توجه کنند و در صورت مشاهده تغییرات در رنگ چشمان نوزاد، با پزشک مشورت نمایند. تشخیص به موقع و درمان مناسب می تواند از بروز عوارض جدی جلوگیری کند. همیشه توصیه می شود که والدین اطلاعات کافی درباره زردی نوزادان را داشته باشند و با پزشکان خود در این زمینه در تماس باشند. در نهایت، مراقبت و توجه به نوزاد می تواند به سلامت و رفاه او کمک کند.