گناباد، این شرایط زمانی حساس تر می شود که هم زمان با ایام فرجه و پایان نیمسال تحصیلی است؛ دوره ای که به طور طبیعی با استرس های تحصیلی، فشار امتحانات و دغدغه های آینده شغلی و تحصیلی همراه است.

همین موضوع عاملی شد تا با دکتر پریسا قاسمی، روانپزشک و مدیر اداره مشاوره و سلامت روان مبتنی بر سبک زندگی اسلامی ایرانی دانشگاه علوم پزشکی گناباد به گفت و گو بنشینیم.

وی در این گفت و گو اظهار کرد: دانشجویان علوم پزشکی، به دلیل ماهیت رشته تحصیلی خود و نقش مهمی که در آینده نظام سلامت کشور بر عهده خواهند داشت، بیش از سایرین نیازمند حفظ تعادل روانی، تاب آوری و مراقبت از خود هستند.

وی ادامه داد: در چنین موقعیت هایی، آگاهی از راهکارهای علمی و عملی برای مدیریت استرس، تنظیم هیجانات و مراقبت از سلامت روان می تواند نقش مهمی در پیشگیری از فرسودگی، اضطراب و افت عملکرد تحصیلی ایفا کند.

دکتر قاسمی افزود: اداره مشاوره دانشگاه، با درک شرایط اجتماعی و اقتصادی موجود و دغدغه های دانشجویان، تلاش دارد با ارائه محتوای آموزشی و کاربردی، گامی در جهت حمایت روانی از دانشجویان بردارد و یادآور شود که مراقبت از سلامت روان، نه یک امر لوکس، بلکه ضرورتی اساسی برای موفقیت تحصیلی، حرفه ای و فردی است.

وی تأکید کرد: در شرایط تورم مداوم، بی ثباتی اقتصادی اجتماعی و فشار مزمن، فقط اقتصاد آسیب نمی بیند و ممکن است رابطه ها هم مختل شوند.

مدیر اداره مشاوره و سلامت روان مبتنی بر سبک زندگی اسلامی ایرانی دانشگاه علوم پزشکی گناباد خاطرنشان کرد: در این برهه ها معمولاً آستانه تحمل پایین می آید، سوءبرداشت ها بیشتر می شود، خشم بیرونی، در رابطه تخلیه می شود، صمیمیت کم و تعارض زیاد می شود و هر دو نفر خسته ، و همدیگر را مقصر می بینند و همه این ها نشانه فعال شدن سیستم بقای مغز در هر دو نفر است.

راهکارهایی برای مراقبت از رابطه ها

وی با بیان راهکارهایی برای مراقبت از رابطه ها در این شرایط، گفت:دو طرف نباید مشکل را شخصی کنند؛ چراکه در بحران، بسیاری از واکنش ها ناشی از فشار بیرونی هستند.

دکتر قاسمی اضافه کرد: قبل از دفاع یا حمله، از خود بپرسید که آیا این رفتار من، تحت تاثیر استرس های بیرونی من نیست؟ این سؤال، مسیر گفت وگو را عوض می کند.

وی با بیان اینکه بهتر است بحث هایتان را به زمان بهتر موکول کنید، تصریح کرد: وقتی هر دو خسته و مضطربید، حل مسئله کار نمی کند؛ لذا توافق کنید بحث های مهم را به زمانی با انرژی بیشتر موکول کنید. این کار نشانه بلوغ رابطه است، نه فرار.

ضرورت بیان احساسات

مدیر اداره مشاوره و سلامت روان مبتنی بر سبک زندگی اسلامی ایرانی دانشگاه علوم پزشکی گناباد ادامه داد: باید احساسات را بیان کنید، نه تهمت ها را؛ مثلا به جای تو همیشه… باید بگویید: من این روزها تحت فشارم و زود عصبی می شوم ؛ بیان هیجان، سیستم دفاعی طرف مقابل را خاموش می کند.

وی با اشاره به داشتن نقش هم تیمی برای هم ابراز کرد: در بحران، زوج ها یا روبه روی هم می ایستند یا کنار هم؛ در این مواقع باید از زبان ما استفاده کنید و مسئله را دشمن مشترک بدانید، نه همدیگر را.

صمیمیت، نیازمند قرار عاشقانه بزرگ نیست

این روانپزشک، صمیمیت داشتن در شرایط بحرانی را نیازمند قرار عاشقانه بزرگ ندانست و تصریح کرد: گاهی یک گفت وگوی کوتاه روزانه و توجه آگاهانه، احساس پیوند را زنده نگه می دارد.

وی با تأکید بر اینکه در شرایط بحرانی، زوج ها باید انتظارات را موقتاً کاهش دهند، خاطرنشان کرد: این دوران، زمان نسخه ایده آل رابطه نیست. اگر امروز فقط توان کنار هم ماندن دارید، کافی است. فشار برای عالی بودن، رابطه را فرسوده تر می کند.

انعطاف در رابطه سالم

دکتر قاسمی در ادامه گفت: وقتی یکی از شما خالی تر است، دیگری حمایت کند. این نقش ها می توانند موقتاً جابه جا شوند. رابطه سالم، انعطاف دارد؛ ضمن اینکه درمان گرفتن ، نه نشانه بحران رابطه، بلکه نشانه اهمیت دادن به آن است.

این روانپزشک خاطرنشان کرد: بی تردید عبور از شرایط اجتماعی و اقتصادی دشوار، نیازمند صبر، آگاهی و همبستگی است؛ تجربه نشان داده است که توجه آگاهانه به سلامت روان، تقویت تاب آوری فردی و استفاده از حمایت های اجتماعی و حرفه ای، می تواند مسیر عبور از این دوره ها را هموارتر سازد.

برای شنیدن، کنارت هستیم

وی افزود: دانشجویان علوم پزشکی، با دانش، تعهد و مسئولیت پذیری خود، نه تنها آینده نظام سلامت، بلکه امید جامعه را نیز شکل می دهند. بر این باوریم که هیچ دانشجویی نباید در مواجهه با فشارهای روانی، احساس تنهایی یا ناتوانی کند. همراهی، شنیده شدن و حمایت، حق دانشجویان است.

مدیر اداره مشاوره و سلامت روان مبتنی بر سبک زندگی اسلامی ایرانی دانشگاه علوم پزشکی گناباد در پایان تأکید کرد: این اداره آمادگی دارد در تمام مراحل تحصیل، به ویژه در ایام پرتنش پایان ترم، در کنار دانشجویان عزیز باشد.امید است با مراقبت از خود، همدلی با یکدیگر و بهره گیری از منابع حمایتی موجود، این دوره نیز با آرامش بیشتر و سلامت روان پایدارتر سپری شود.