پس از چند روز معرکه‌گیری و هیجان‌زدگی محافل صهیونیستی از معرکه گیری پادوهای‌شان در ایران، دوباره احساس ناامیدی به این محافل بازگشت.

این محافل ضمن اعتراف به دخالت در آشوب‌افکنی ناکام اخیر اذعان می‌کنند که نه مردم همراه آشوبگران شده‌اند و نه کمترین شکاف و اختلافی در نظام رخ داده است، بنابراین هیجان براندازی منتفی است.

الکس‌گرینبرگ، پژوهشگر ایران در «مؤسسه اورشلیم برای امنیت و راهبرد»، با اشاره به وقایع دو سه روز گذشته گفت: نمی‌توان حکومت را سرنگون کرد، اما قطعاً می‌توان ضربه‌های سختی به آن وارد کرد که بهای غیرقابل تحملی بر آن تحمیل کند. این اعتراض‌ها درباره تورم است، نه خودِ حکومت و نظام. ایران توانِ مهار اعتراض‌های اقتصادی را دارد و این چیزی نیست که به فروپاشی حکومت منجر شود. ایران بارها با این اتفاقات مواجه شده و توان مدیریت آنها را دارد؛ این‌ها عامل تهدید و سقوط حکومت نیست

از سوی دیگر شبکه آی 24 رژیم صهیونیستی در گزارشی گفت: اینکه ما علناً فریاد نمی‌زنیم یا نمی‌گوییم که دخیل هستیم، به این معنا نیست که دخیل نیستیم؛ حتی گفتنِ این‌که دخیل نیستیم هم الزاماً درست نیست. اصلا برای همین، نهادهایی مثل موساد و سازمان‌های دیگر وجود دارند، و تصور می‌کنم هر کسی که باید کار را انجام بدهد، دارد کارش را انجام می‌دهد. نگرانی اصلی چیست؟ این‌که ممکن است حکومت، در واکنش، آتش را به سمت ما منحرف کند.

تحلیلگر این شبکه صهیونیستی افزود: با همه احترامی که برای اعتراض‌ها قائلم و با وجود این‌که در بیش از 10 شهر اعتراض جریان دارد، به نظر من تا وقتی ارتش ایران وارد عمل نشود و سپاه پاسداران را به چالش نکشد، سرنگونی بسیار دشوار خواهد بود.

ما بعد از جنگ 12روزه گفتیم و تأکید کردیم که سرنگونی حکومت ایران می‌تواند هدف مرحله بعد باشد؛ اگر قرار است اتفاقی بیفتد، یا بهتر بگوییم، وقتی قرار است اتفاق بیفتد، شاید الان زمان آن است که کمک کنیم.

پیش از این زوی یحزکلی خبرنگار شبکه i24 گفته بود: اسراییل باید اعتراضات در ایران را سازماندهی و به جلو هدایت کند. می‌شود به این کمک کرد و آن را به جلو هدایت کرد؛ اسراییل باید اقداماتش را حساب شده انجام دهد؛ باید به (اغتشاشگران) کمک و از آنها پشتیبانی کرد. 

اما یک خبرنگار صهیونیست دیگر نوشت: متأسفانه طبق معمول این‌جا در اسراییل، خیلی زود با آرزوی قلبیِ سقوط رژیم ایران، تیتر می‌زنند. ولی رژیم ایران دارای سازوکارهای قدرتمند امنیت داخلی است، یک نیروی داوطلب مسلح با دست‌کم 800 هزار نفر و البته سپاه پاسداران؛ همه این‌ها، هیچ نشانه‌ای از ترک یا شکاف نشان نمی‌دهند. فراتر از این، در داخل ایران اپوزیسیون سازمان‌یافته‌ای که بتواند واقعاً حاکمیت را به چالش بکشد وجود ندارد. همچنین ما اطلاعات دقیقی از گستره اعتراض‌ها نداریم، جز این در دو روز گذشته به نقاطی فراتر از تهران گسترش یافته‌اند.

همچنین یوسی یهوشوا، تحلیلگر نظامی روزنامه صهیونیستی یدیعوت‎آحارانوت، در آنتن زنده کانال 15 تلویزیون رژیم صهیونیستی گفت: اعتراضات در ایران، جواب نمی‌دهد و موفق نخواهد شد، باید کودتای نظامی رخ دهد که این هم، احتمالش کم است.

از سوی دیگر، دنی سیترینوویچ مسئول سابق میز ایران در اطلاعات ارتش اسراییل در تحلیلی خاطر نشان کرد: باید این تحولات ایران را درست دید و اغراق نکرد. باید توجه داشت که بخش عمده موج مقایسه‌های اعتراضات، از سوی گروه‌های مخالف ایرانی خارج از کشور مطرح می‌شود؛ گروه‌هایی که میزان تأثیر واقعی‌شان بر تحولات داخل ایران اندک است. هر اعتراضی الزاماً نشانه پایان یک رژیم نیست، هرچند که با سطحی بی‌سابقه از فشارها روبه‌روست. آنچه جرقه اصلی اعتراضات اخیر شد، سقوط شدید ارزش پول ملی و افزایش ناگهانی قیمت سوخت بود. با این حال نباید فراموش کرد که ایران در نزدیک به 50 سال گذشته، از پس اعتراضات بسیار گسترده و پیچیده‌تری هم برآمده است.

در شرایط فعلی نیز به نظر می‌رسد حکومت اجازه تخلیه فشار را داده و با دقت اوضاع را زیر نظر دارد. این‌که چه زمانی می‌شود گفت این بار فرق دارد، زمانی است که اعتراض‌ها طولانی شود، به سراسر کشور گسترش یابد و بخش‌هایی از درون حاکمیت نیز به معترضان بپیوندند. هیچ‌کدام از این شروط تحقق نیافته است.

بنابراین باید تحولات را در مقیاس درست تحلیل کرد. نه هر اعتراض، نشانه انقلاب است، نه هر شعاری درباره بازگشت شاه، نشانه فروپاشی حکومت؛ و از این قبیل شعارها نیز پیش از این بارها در ایران شنیده شده است. واقعیت است که در ایران، اپوزیسیون منسجم و سازمان‌یافته‌ای وجود ندارد و اپوزیسیون خارج از کشور نیز تأثیرگذاری بسیار دارد.