| ماشاءالله شمسالواعظین:چین به سادگی میتواند استدلال کند که خرید نفت توسط شرکتهای خصوصی و پالایشگاههای مستقل صورت میگیرد و ربطی به دولت چین ندارد. در مورد روسیه، مساله پیچیدهتر است؛ مسکو درگیر جنگی است که فقط با اوکراین نیست، بلکه با تسلیحات ناتو و اروپا میجنگد. بنابراین در فضای فعلی دیپلماسی، بسیار بعید است که توافق استراتژیکی بین واشنگتن، پکن و مسکو علیه تهران شکل بگیرد. ایالات متحده در ارتباط با ایران، تقریبا به «سقف نهایی» ظرفیتهای فشار خود رسیده است. وقتی میگوییم سقف نهایی، منظورمان این است که جز گزینههای غیرمتعارف و ویرانگر (مانند حملات اتمی)، واشنگتن عملا ابزار خالی یا «رو نشدهای» در اختیار ندارد. در واقع جایگاهی که ایران امروز به دست آورده ناشی از قدرت درونی کشورمان است نه تکیه به چین یا روسیه یا هر قدرت دیگری. امریکاییها هر کاری که میتوانستند، انجام دادهاند. دشواری کار رهبران چین و روسیه بسیار بالاست. آنها هر دو پروندههای باز و پیچیدهای با ایالات متحده دارند. افزودن یک پرونده دیگر، آن هم پروندهای که رهبران چین میدانند در آن ایران «نیروی تحت فرمان» آنها نیست و یک متحد و شریک راهبردی مستقل است، دشوار است. بنابراین من طرحهای اینچنینی را چندان جدی نمیدانم؛ مگر اینکه آن را بخشی از تلاش رییسجمهور امریکا برای استفاده از هر مناسبتی جهت تحت فشار قرار دادن ایران بدانیم./اعتماد |