روزنامه خراسان: سیاست تحریم و فشار حداکثری آمریکا علیه ملت ایران، سال‌هاست که از حدود دشمنی های اقتصادی و نظامی فراتر رفته و اکنون با دزدی جدید که می توان آن را آپارتاید دیجیتال نامید، شکل نوینی یافته است. اقدام اخیر نهادهای آمریکایی در هدف قرار دادن دامنه‌های بین‌المللی کسب‌وکارهای ایرانی با پسوند «com .»، روی دیگری از تروریسم اقتصادی را آشکار ساخت؛ رویکردی که تلاش می‌کند حق فعالیت تجاری و جریان آزاد ارتباطات شهروندان و فعالان اقتصادی ایران را سلب کند.

​​​​​​​کوچ اجباری؛ مهندسی تخریب برندهای بومی

گزارش ها و بررسی‌های ما نشان می‌دهد که شرکت‌های ثبت‌کننده دامنه مستقر در ایالات متحده (از جمله GoDaddy) با سوءاستفاده از انحصار خود، کنترل دامنه پلتفرم‌های پرکاربردی مانند «ورزش سه»، «تترلند» و «ویرگول» را دستخوش اختلال کرده‌اند. این توقیف‌ها و سلب مالکیت‌ها تنها نمادهای اینترنتی را هدف نگرفته، بلکه نهادهای مالی، پتروشیمی‌ها و کسب‌وکارهای کوچک و نوپا را نیز در معرض آسیب قرار داده است.

دامنه اینترنتی، سند مالکیت و هویت دیجیتال یک کسب‌وکار است که سال‌ها اعتبار و ترافیک موتورهای جست‌وجو بر پایه آن شکل گرفته است. وادار کردن یک بنگاه تجاری به کنار گذاشتن ناگهانی دامنه خود و مهاجرت به نشانی جدید، مصداق آشکار کوچ اجباری در فضای مجازی است؛ عملیاتی که هدف آن تحمیل هزینه‌های سنگین تغییر مسیر، افت ناگهانی ترافیک و آسیب به سال‌ها سرمایه‌گذاری بخش خصوصی ایران در فضای آنلاین است.

انحصارطلبی واشنگتن در شریان‌های جهانی وب

این اقدامات خصمانه در حالی صورت می‌گیرد که نهاد ناظر بر نام‌ها و شماره‌های واگذارشده اینترنتی (آیکان / ICANN) خود را سازمانی بین‌المللی و بی‌طرف معرفی می‌کند. با این حال، نفوذ دستگاه‌های نظامی و امنیتی آمریکا در سازوکارهای این نهاد و تسلط ثبت‌کننده‌های آمریکایی، اینترنت را از یک بستر مشترک انسانی به ابزار باج‌خواهی سیاسی تبدیل کرده است. بر اساس گزارش‌ها، حتی ورود افسران نظامی پنتاگون به پرونده‌های زیرساختی ایران، ماهیت کاملاً خصمانه این اقدامات را برملا ساخته است.

این شبیخون ادامه‌دار، زنجیره‌ای از اقدامات محدودکننده است. آمارها و گزارش‌های مسئولان ارتباطی نشان می‌دهد که در حال حاضر بیش از 30 درصد از دامنه‌ها و خدمات معتبر جهانی از زیرساخت‌های محاسباتی و مخابراتی اوراکل و اینتل گرفته تا ابزارهای بنیادین هوش مصنوعی، آموزشی و گیت‌لب به روی کاربران، نخبگان و برنامه‌نویسان ایرانی مسدود شده است؛ اقدامی که به‌طور سیستماتیک مانع‌تراشی در مسیر توسعه علمی و فناوری جامعه ایران را دنبال می‌کند.

تفاوت تحریم دامنه با فیلترینگ 

باید میان تحریم‌های زیرساختی خارجی و مسدودسازی‌های شبکه تفاوت گذاشت. در توقیف دامنه توسط شرکت‌های ثبت‌کننده غربی، مالکیت و سازوکار هدایت نشانی (DNS) از کار می‌افتد؛ با این حال، سرورها، پایگاه داده و زیرساخت میزبانی (هاست) شرکت‌ها اگر در بسترهای امن بومی مستقر باشند، سالم باقی می‌مانند. این تفاوت فنی نشان داد که پیش‌بینی تمهیدات پدافندی، ثبت نشانی‌های پشتیبان ملی نظیر پسوند ir .و تکیه بر زیرساخت‌های پایدار داخلی، خط بطلانی بر توهم قطع شریان اطلاعات کشور از سوی کاخ سفید است.

شکست سناریوی فلج‌سازی و پیام استقامت

این حملات نرم با تهاجم به زیرساخت‌های فیزیکی نیز پیوند خورده است؛ چنان‌که پیشتر صدها سایت ارتباطی و حتی مراکز علمی و پژوهشی فضایی کشور هدف تهاجم و خرابکاری قرار گرفتند و مهندسانی نیز در این راه جان باختند. با وجود این، همان‌طور که وزیر ارتباطات کشور روز چهارشنبه گذشته در اجلاس سران مختار اتحادیه بین‌المللی ارتباطات (ITU) در دوحه تأکید کرد، شبکه ارتباطی ایران باوجود سنگین‌ترین فشارهای سایبری و فیزیکی، تاب‌آوری خود را حفظ کرده و ارائه خدمات عمومی، آموزشی، درمانی و بانکی به بیش از 50 میلیون کاربر پلتفرم‌های داخلی بدون وقفه ادامه یافته است.

ایستاده ایم...

بی شک پروژه آمریکا برای قطع ارتباط ایران با اقتصاد جهانی و محو ردپای دیجیتال بنگاه‌های ایرانی، با آمادگی فنی مهندسان و اتکا به زیرساخت‌های مستقل با ناکامی روبه‌رو شده است. این تجربه بار دیگر ضرورت خلع ید آمریکا از مدیریت انحصاری ساختار بین‌المللی اینترنت را به جامعه جهانی یادآور می‌شود.