این محصول در کشورهای مختلف کشت می شود و در آشپزی مناطق گوناگون جهان مورد استفاده قرار می گیرد.

ماش را می توان به صورت کامل مصرف کرد و در برخی غذاها نیز از آن برای تهیه جوانه استفاده می شود. این ماده غذایی در زمره حبوبات است و در سالیان درازی مورد توجه و مصرف مردم قرار داشت اما امروزه نسل های جدید شناخت کمتر و رغبت کمتری برای استفاده از این ماده غذایی مفید دارند.

زهرا سرباز حسینی، متخصص طب ایرانی، درباره خواص ماش، اظهار کرد: در منابع طب سنتی آمده است که ماش نسبت به برخی حبوبات دیگر خون سالم تر و بهتری تولید می کند، فضولات کمتری بر جای می گذارد و نفخ کمتری نیز ایجاد می کند. وی با بیان اینکه مزاج ماش سرد و خشک است، افزود: همین ویژگی باعث می شود ماش تسکین دهنده عطش و تب های گرم باشد.

این متخصص طب ایرانی درباره ترکیب های غذایی ماش، توضیح داد: بر اساس توصیه های طب سنتی، اگر آش ماش یا ماش پلو همراه با بادام پوست کنده، اسفناج و کدو پخته تهیه شود، برای سرفه های حاد، درد سینه و نزله های گرم مفید است. سرباز حسینی یکی از تفاوت های مهم ماش با عدس را عدم سودازایی آن دانست و گفت: برخلاف عدس، ماش سودازا نیست و می توان از آن به صورت مکرر و متعادل استفاده کرد.

وی هشدار داد: افرادی که معده سرد و رطوبی دارند نباید در مصرف ماش افراط کنند؛ گرچه ماش آن قدر در سفره ها کم رنگ شده که احتمال افراط در مصرف آن کم است. به گفته وی، افراط در مصرف ماش در افراد سردمزاج می تواند باعث کاهش میل جنسی شود.

این متخصص طب ایرانی درباره روش پخت نیز توصیه کرد: پختن ماش همراه با زنجبیل، زیره، فلفل، گلپر یا دارچین هضم آن را بهتر می کند.

سرباز حسینی با اشاره به اینکه ماش پلو و ماشی از غذاهای ثابت هفتگی در منزل ماست، گفت: ماشی نیز مانند عدسی پخته می شود؛ با این تفاوت که به جای عدس از ماش استفاده می شود. وی توصیه کرد: افراد این ماده غذایی را تهیه کرده و در برنامه غذایی هفتگی خود بگنجانند.