به گزارش "ورزش سه"، بیش از دو سال است که میلان در دربی دلا مادونینا مغلوب اینتر نشده است. حاصل کار روسونری در هشت تقابل اخیر، شش پیروزی و دو تساوی بوده است. در آخرین دیدار که روز شنبه با برتری ۳ بر ۱ به سود میلان پایان یافت، ستاره میدان یک بازیکن تازه‌وارد بود: دیگو موریرا.

این بازیکن بلژیکی که میلان تابستان امسال برای جذب او ۵۰ میلیون یورو به استراسبورگ پرداخت کرد، با ارسال دو پاس گل و به ثمر رساندن یک گل تماشایی از ضربه ایستگاهی، کار شاگردان کریستین کیوو را یکسره کرد. در همین حال، در جایگاه ویژه ورزشگاه، کاکا، الگوی دوران کودکی او، با لبخند نظاره‌گر بازی بود.

این وینگر جوان کمی پس از پایان مسابقه در حالی که جایزه بهترین بازیکن زمین را دریافت می‌کرد، گفت: «بازی کردن با شماره کاکا افتخار بزرگی است. می‌دانستم که امروز اینجا حضور خواهد داشت و امیدوارم خوشحال باشد.» اسطوره برزیلی و اسطوره سن‌سیرو پیش از شروع مسابقه مورد تقدیر قرار گرفته بود و با چشمانی اشک‌بار و در حالی که توانایی پنهان کردن احساسات خود را نداشت، پیروزی میلانی‌ها را جشن گرفت.

موریرا از زمان انتقال به شهر میلان عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته است؛ او با وجود مصدومیت‌ها، در ۸ بازی در سری آ روی ۷ گل (۴ گل و ۳ پاس گل) تاثیر مستقیم داشته است. اهمیت او در سیستم تاکتیکی روبن آموریم حیاتی به نظر می‌رسد.

گل او از ضربه ایستگاهی برابر اینتر نیز به تاریخ دربی‌های میلان پیوست. این سومین گل از ضربه ایستگاهی مستقیم در یک دربی دلامادونینا از فصل ۵-۲۰۰۴ به این سو (بر اساس آمارهای اوپتا) محسوب می‌شود؛ پیش از او تنها آندره‌آ پیرلو در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۷ در سری آ و تئو هرناندز در ۶ ژانویه ۲۰۲۵ در سوپرجام ایتالیا موفق به انجام این کار شده بودند. علاوه بر این، موریرا تنها بازیکن دوم میلان در ۲۰ سال گذشته است که در یک دربی سری آ برابر اینتر روی سه گل تاثیر مستقیم می‌گذارد و با رکورد رفائل لیائو در تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۲۲ برابری می‌کند.

همان‌طور که خود موریرا روایت کرده است، او روزی ناچار شد بین فوتبال و رقص یکی را انتخاب کند. رقص برک‌دنس دیگر اشتیاق بزرگ او به شمار می‌رود. او در مصاحبه‌ای گفته بود: «از کودکی می‌رقصیدم و مدت‌ها این کار را ادامه دادم، اما در نهایت باید بین رقص و فوتبال یکی را انتخاب می‌کردم. فکر می‌کنم تصمیم درستی گرفتم.»

با این حال، فوتبال برای خانواده موریرا یک مسئله ریشه‌دار است. این ملی‌پوش بلژیکی در لیژ متولد شد، چرا که پدرش المامی ساموری دا سیلوا موریرا، بازیکن پیشین تیم ملی گینه بیسائو، در آن زمان در استاندارد لیژ بازی می‌کرد. ماجرا به همینجا ختم نمی‌شود؛ مادر او، امیلی گراف بلژیکی، دختر هلموت گراف، فوتبالیست اتریشی است که نزدیک به دو دهه در آکادمی واکر مودلینگ بازی کرد.