به گزارش "ورزش سه"، به نظر می‌رسد رئال مادرید تحت هدایت ژوزه مورینیو بالاخره به سرعت و هماهنگی مورد نظر خود که از ابتدای فصل به دنبال آن بود، دست یافته است. پس از نمایش قدرت تاکتیکی و بدنی در ال‌کلاسیکو در کمپ‌نو، این مربی پرتغالی تصمیم گرفته تا ترکیب اصلی تیم خود را حفظ کند. حال و هوای رختکن بسیار خوب است و این حس وجود دارد که تیم بالاخره اصول فشار و بازی رو به جلو را که کادر فنی از آن انتظار دارد، درک کرده است.

مهم‌ترین نکته‌ای که در این مقطع زمانی مشخص می‌شود، این است که خط حمله این تیم دست‌ نخورده باقی می‌ماند. این ترکیب سه نفره خط حمله به هماهنگی بی‌نقصی دست یافته‌اند و به راحتی می‌توانند از جناحین موقعیت‌های خطرناکی ایجاد کنند. جناح‌ها به یک سلاح دائمی تبدیل شده‌اند و با ترکیب مهارت‌های فردی و تعهد دفاعی در بازپس‌گیری توپ پس از لو رفتن آن، سیستم دفاعی حریف را خلع سلاح می‌کنند.

مورینیو توضیح داد: «اکنون همه بازیکنان این موضوع را درک می‌کنند. من دیدم که کیلیان هم در پرس کردن حریف شرکت می‌کند. همه بازیکنان بسیار متعهد هستند و تیم در حال پیشرفت است و خوب بازی می‌کند. من واقعاً از این عملکرد راضی هستم، زیرا وقتی بازیکنان هجومی فداکاری می‌کنند، به تیم کمک می‌کنند.»

یک برنامه غیرقابل مذاکره

با این حال، دلیل اصلی این تعادل، کمی عقب‌تر از خط حمله قرار دارد، جایی که مورینیو، برناردو سیلوا را به عنوان سازمان‌ دهنده ایده‌آل برای سیستم دو هافبک دفاعی خود پیدا کرده است. این هافبک با فراموش کردن نقش کناری، مالک مرکز زمین شده و با حس جهت‌ یابی، مکث و مقاومت در برابر فشار، به طور کامل نحوه گردش توپ در تیم را تغییر داده است.

همکاری او با خط میانی، نظم و وضوحی را به ارمغان می‌آورد که بسیار مورد نیاز بود و این موضوع بلافاصله به کنترل بازی منجر می‌شود، چیزی که در ابتدای فصل کمبودش احساس می‌شد. در آنجا، چهارضلعی جادویی مورینیو (اورلین شوامنی، برناردو سیلوا، آردا گولر و جود بلینگام) به همه چیز معنا می‌بخشد. با تثبیت کامل ایده‌های مربی و عملکرد مطلوب خط میانی، تغییرات در ترکیب اصلی به یک موضوع حاشیه‌ای تبدیل می‌شود یا در چارچوب برنامه استراحت‌های تعیین‌ شده قرار می‌گیرد.

او می‌گوید: «صددرصد نه اما ما در حال پیشرفت هستیم. کمتر از چهار ماه زمان کمی است اما ما به تدریج پیشرفت کرده‌ایم. من چیزهایی را درک می‌کنم که در روز اول درک نمی‌کردم و بازیکنان بهتر شخصیت من را به عنوان یک مربی درک می‌کنند. آنها چیزهایی را که برای من غیرقابل مذاکره هستند، درک می‌کنند. همدلی و ارتباط خوبی بین بازیکنان و مربی وجود دارد، ایده‌های من با توانایی‌های آنها همخوانی دارد. ما خوب هستیم.» با این مهره‌ها در زمین، مورینیو با عزم راسخ به بازی‌های بعدی می‌رود تا یک ترکیب اصلی را تثبیت کند که تقریباً به طور خودکار در ذهن تکرار می‌شود.