به نقل از سلامت نیوز، ارتباط میان تستوسترون و آکنه یکی از موضوعاتی است که در بررسی علت جوش های پوستی مطرح می شود. هورمون های آندروژنی از جمله تستوسترون، فعالیت غدد سباسه یا چربی پوست را افزایش می دهند و در نتیجه ممکن است تولید چربی بیشتر شود.

این روند به ویژه در دوران بلوغ شایع است؛ زمانی که سطح هورمون های آندروژنی تغییر می کند. با این حال، آکنه ممکن است در بزرگسالی نیز بر اثر نوسانات هورمونی یا مصرف برخی داروهای هورمونی و استروییدهای آنابولیک تشدید شود.

خیر. آکنه به تنهایی نشانه قابل اعتمادی برای تشخیص بالا بودن تستوسترون نیست. عوامل مختلفی از جمله ژنتیک، میزان فعالیت غدد چربی، التهاب پوست و استفاده از برخی محصولات پوستی در بروز جوش نقش دارند.

در زنان، اگر آکنه با نشانه هایی مانند رشد موهای زائد در صورت و بدن، ریزش موی الگوی زنانه یا نامنظمی قاعدگی همراه باشد، احتمال افزایش هورمون های آندروژنی مطرح می شود. سندرم تخمدان پلی کیستیک یکی از علت های شایع این وضعیت است.

البته اختلالات تخمدان و غدد فوق کلیوی نیز در مواردی می توانند باعث افزایش آندروژن ها شوند. بروز ناگهانی و پیشرفت سریع علائمی مانند بم شدن صدا، افزایش موهای ضخیم صورت یا تغییرات واضح بدنی نیازمند بررسی پزشکی است.

در مردان نیز آکنه ممکن است در دوران بلوغ یا پس از مصرف تستوسترون و استروییدهای آنابولیک تشدید شود؛ با این حال، وجود جوش به تنهایی برای تشخیص افزایش سطح هورمون کافی نیست.

بیشتر افراد مبتلا به آکنه به آزمایش هورمونی نیاز ندارند. با این حال، اگر جوش ها به صورت ناگهانی و شدید ظاهر شوند یا با نشانه های دیگری از اختلالات هورمونی همراه باشند، پزشک ممکن است آزمایش های لازم را درخواست کند. نتایج آزمایش تستوسترون نیز باید با توجه به سن، جنس و محدوده مرجع آزمایشگاه تفسیر شود.

درمان آکنه به شدت و نوع جوش ها بستگی دارد. داروهای موضعی مانند بنزوییل پراکسید، رتینوییدها و آزلاییک اسید از گزینه های رایج درمان هستند. در برخی زنان نیز پزشک ممکن است داروهای هورمونی را برای کنترل آکنه تجویز کند.

دستکاری جوش ها و مصرف خودسرانه داروهای هورمونی یا مکمل ها می تواند وضعیت پوست را بدتر کند. در صورت ابتلا به آکنه شدید و ماندگار یا مشاهده نشانه های اختلال هورمونی، مراجعه به متخصص پوست یا غدد برای تشخیص علت و انتخاب روش درمان مناسب ضروری است.