به نقل از عصر ایران، محال است با فیلمسازان فیلم کوتاه گفت وگو کنید و آن ها از دشواری های امروز فیلمسازی نگویند، از اینکه ساخت یک فیلم حتی اگر تنها چند دقیقه باشد به سرمایه ای قابل توجه نیاز دارد، از اینکه برای تأمین بودجه اثرشان ماه ها و گاه سال ها میان اتاق مدیران، نهادها و مراکز مختلف رفت وآمد کرده اند تا شاید بخشی از هزینه های تولید تقبل شود. کمتر فیلمسازی را می توان یافت که از گرانی تجهیزات، هزینه های سرسام آور اجاره دوربین، صدا و دیگر ملزومات تولید یا از دردسرهای حمل این تجهیزات به لوکیشن های مختلف گلایه نداشته باشد. واقعیت این است که فیلمسازی همواره فرآیندی پیچیده، زمان بر و پرهزینه بوده و همین دشواری ها سبب شده بسیاری از استعدادهای جوان پیش از آنکه فرصت دیده شدن پیدا کنند از ادامه مسیر بازبمانند.

در چنین شرایطی ظهور قالبی تازه در عرصه تولید محتوا نگاه بسیاری از فیلمسازان و حتی فعالان صنعت تصویر را به خود جلب کرده است، قالبی که می تواند بخشی از این موانع را کنار بزند و راه را برای تجربه های تازه هموار کند. میکرودراما نام این قالب نوظهور است، گونه ای از روایت تصویری که با تکیه بر داستان گویی کوتاه، ریتم تند و تولید کم هزینه، توانسته در مدت کوتاهی جای خود را میان مخاطبان باز کند و به یکی از روندهای رو به رشد صنعت سرگرمی در جهان تبدیل شود یا به عبارتی انقلابی در فیلمسازی پدید آورد.

میکرودراما این امکان را فراهم کرده است که فیلمسازان به ویژه نسل جوان بدون نیاز به بودجه های سنگین یا تجهیزات حرفه ای ایده های خود را به تصویر بکشند. امروز یک تلفن همراه با کیفیت مناسب، اندکی دانش تصویربرداری و مهارت در تدوین می تواند نقطه آغاز ساخت اثری باشد که شانس دیده شدن در فضای مجازی و حتی بازارهای حرفه ای را داشته باشد. همین ویژگی باعث شده فرصت تولید برای فیلمسازان مستقل بیش از گذشته فراهم شود و استعدادهای تازه امکان بیشتری برای دیده شدن پیدا کنند.

رشد چشمگیر استقبال از این قالب در کشورهای مختلف نیز نشان می دهد که میکرودراما تنها یک مد زودگذر نیست. افزایش تعداد تولیدات، شکل گیری پلتفرم های اختصاصی، سرمایه گذاری شرکت های رسانه ای و استقبال گسترده مخاطبان همگی از آن حکایت دارند که این قالب به بخشی از آینده صنعت تصویر تبدیل شده، طبیعی است که متولیان سینما و تولید محتوا نیز نسبت به این جریان بی تفاوت نباشند و برای آزمودن ظرفیت های آن برنامه ریزی کنند.

اهمیت این قالب تا آنجاست که حالا در داخل کشورهم جشنواره ای تخصصی برای آن شکل گرفته است. جشنواره ریلیمو که از سوی یکی از پلتفرم های نمایش خانگی راه اندازی شده، تلاش می کند استعدادهای این حوزه را شناسایی و از شکل تازه روایت گری حمایت کند. اما آیا میکرودراما تنها یک قالب مکمل برای تولید محتواست یا قرار است به نقطه ای تازه در آینده فیلمسازی و آغاز تحولی جدید در صنعت تصویر تبدیل شود؟ باید منتظر ماند و دید آیا فیلیمو می تواند از این فرصت تازه، استعدادهای جدید و جوان عرصه سینما را کشف و پایشان را به بازی بزرگان بکشاند؟ آیا ریلیمو می تواند سرمشقی برای سایر پلتفرم ها، نهادهای کادرساز و موسسات تولید هنری در جهت استعدادیابی و گشودن پنجره ای جذاب برای تولیدات سینمایی به سبکی جهانی و مدرن باشد؟