علی سامره، پیشکسوت فوتبال کشورمان رقابت های جام جهانی و البته بازی های تیم ملی را به طور کامل تماشا کرده است. او تأکید زیادی به جوانگرایی در تیم ملی دارد و بر این باور است که در غیر این صورت هیچ موفقیتی در جام ملت ها هم به دست نمی آید. او از سرمربی تیم ملی انتظار دارد که کمک هایش را با وسواس بیشتری انتخاب کند. سامره مدعی است که ما شانس بزرگ صعود از گروه مان را در جام جهانی به راحتی از دست دادیم.

جام جهانی 2026 را چگونه ارزیابی می کنید؟

به نظر من فیفا با 48 تیمی کردن این جام به دنبال هیجانات بیشتر و فرصت دادن به تیم‎هایی بود که شانس کمتری برای صعود داشتند. در واقع فیفا با این تصمیم امید را به این کشورها برگرداند. در مجموع مسابقات بد نبود و فوتبالی ها یک ماه از تماشای بازی های جام جهانی لذت بردند.

اما تیم ملی کشورمان برخلاف انتظار از گروهش صعود نکرد.

ما این شانس خوب را داشتیم که برای اولین مرتبه از گروه مان صعود کنیم که با وجود تلاش بازیکنان قسمت نشد. با اینکه قبل از جام جهانی به خود شما گفته بودم که آقای قلعه نویی بعد از 20 سال مربیگری حقش حضور در جام جهانی است اما باید جوانگرایی انجام می داد که این کار را نکرد و با آن شرایط هم قرار نبود که معجزه ای رخ دهد. ما اگر با هر مربی دیگری هم می رفتیم شاید همین نتایج رقم می خورد و شاید هم در بازی اول برنده شده و نهایت یک بازی بیشتر انجام می دادیم. اما چه فایده ای داشت.

یعنی شما می فرمایید جوانگرایی می کردیم خیلی بهتر بود؟

صددرصد. ما که بدون جوانگرایی هم حذف شدیم. پس چه بهتر با انجام این کار آینده فونبال را می ساختیم. میدان دادن به جوان ها در بازی های رسمی به آنها شخصیت می دهد نه در بازی های درون تیمی و دوستانه. ما قصد تخریب هیچ شخصی را نداریم اما باید واقعیات و چیزی که به نظرمان دست بوده را بگوییم. واقعیت این است که اگر باهوش تر بودیم حتماً از گروه مان صعود می کردیم. اما یک گلایه دارم.

چه گلایه ای؟

گلایه ام از کمک های آقای قلعه نویی است که مباحثی را مطرح می کنند که برای مردم غیرفوتبالی ناآشنا است. به نظر من سرمربی تیم ملی باید خودش به جای دستیارانش بیاید و فوتبالی حرف بزند. به هرحال شانس ما از دست رفت و حالا باید جوانگرایی کنیم. تا زمانی هم که پروسه انجام آن عقب بیفتد فوتبال ما به همان اندازه عقب می ماند. الان دستیار آقای قلعه نویی در پاسخ به جوانگرایی در جام ملت ها باز هم می گوید که این اتفاق نمی افتد. واقعاً اگر با این دیدگاه پیش برویم شک نکنید جام ملت ها را هم از دست می دهیم.

شاید این تصمیم شان ترس از نتیجه نگرفتن باشد.

به هر حال، بعد از هر تورنمنتی انتقاد وجود دارد. حالا بعضی مغرضانه و برخی هم منصفانه اما مگر الان تیم نتیجه گرفته؟ به هرحال هر مربی با جوانگرایی باید تاوان بدهد. اتفاقی که برای آینده فوتبال مان خوب است. در همین جام جهانی اگر به پنج تا بازیکن میدان می دادند شاید کورسوی امیدی برای موفقیت یا فینالیست شدن در جام ملت ها به وجود می آمد. البته اگر روزی این اتفاق افتاد فدراسیون هم باید سفت و سخت حمایت کند. همه این اتفاقات باید قبل از جام جهانی رخ می داد که نداد. الان کسی قصد ترور شخصیت کسی را ندارد.

شما به موضوع کمک های قلعه نویی اشاره کردید، بحثی که خیلی از اهالی فوتبال هم به آن پرداختند.

من باز هم می گویم که قلعه نویی بعد از این همه سال باید روی نیمکت تیم ملی در جام جهانی می نشست. اما باید روی کمک هایش حساسیت بیشتری نشان می داد. الان هم هر چه می گوییم کسی قبول نمی کند. من شخصاً انتظارم از سرمربی تیم ملی خیلی بیشتر از اینها بود اما به نظر می رسد که ایشان هم نسبت به گذشته خیلی فرق کرده است. امروز می بینیم که کمک ایشان در تلویزیون از حرف های دانشگاهی می زند و مدعی می شود که خیلی ها آن را نمی فهمند. اولاً که جای حرف دانشگاهی در دانشگاه است. دوم اینکه فوتبالیست ها این حرف ها را می فهمند اما باید با آنها با زبان فوتبالی حرف زد. اما یکسری جملات را حفظ کرده و به خورد مردم می دهند. هرکسی دانشگاهی حرف می زند دلیلش این نیست که حتماً فوتبال را می فهمد.

اما به اعتقاد خیلی ها کادرفنی و برخی بازیکنان، موضع طلبکارانه دارند.

من سعی می کنم حرفی که فکر می کنم درست بوده را در چهارچوب ادب و احترام بزنم. الان هم شاید برخی بازیکنان و اعضای کادرفنی از حرف هایم ناراحت شوند اما این دوستان باید حد و اندازه واقعی خودشان را در فوتبال بدانند، در غیر این صورت مسیر را اشتباه می روند.